Tweetweekoverzicht week 43 2019: CB & Luisterhuis gaan samen, Facebook komt met eigen muziekcatalogus, Boekhandel Donner is klaar en gaat Netflix delen van accounts bestrijden?

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

CB en Luisterhuis gaan samen

Op zich gaat niemand hier echt wat van merken maar ik vond het toch bijzonder nieuws dat Luisterhuis deel uit gaat maken van CB waarmee niet alleen de distributie van boeken en ebooks, maar nu ook luisterboeken via CB geregeld worden. Een interessante ontwikkeling omdat het veel zegt over de (blijvende) rol van het luisterboek denk ik.

Facebook komt met eigen muziekcatalogus

Leuk al die video’s op Facebook en Instagram Stories maar hoe voorkom je dat je in de problemen komt met de muziek die je gebruikt? Nou, door gebruik te maken van muziek die door Facebook gelicenseerd is bij de makers zodat gebruikers (en dus Facebook) die zonder gedoe kunnen integreren in video’s.

Sinds vorige week is de Geluidencollectie – onderdeel van Studio voor makers dat ik eerlijk gezegd ook niet kende – beschikbaar in Nederland. Met meer dan 5000 muzieknummers die je in zowel Facebook video’s als Instagram Stories kunt gebruiken. Voor dat laatste moet je wel je Instagram account koppelen in Studio voor makers (en ik ben dat niet van plan) maar dat is iets waar je zelf over moet nadenken ;-)

Boekhandel Donner is klaar

Na vijf jaar aan verbouwingen en interne verhuizingen is Donner eindelijk ‘klaar’ en is de boekhandel dit weekend opnieuw feestelijk geopend. Het staat ook al jaren op mijn lijstje van te bezoeken (en te fotograferen) boekenplekjes maar ik wilde er pas naar toe als het ook echt definitief af was.

Of ik er binnenkort aan toe kom weet ik niet maar het staat nu bovenaan de lijst voor als ik weer op pad ga :)

Ik werd overigens wel getriggerd door de opmerking die in het Volkskrant artikel staat over de noodzaak voor klanten om de boekhandel wel te koesteren want ik blijf erbij dat ook boekhandels moeten innoveren om relevant te blijven en niet afhankelijk kunnen zijn van klanten die het gemak van online bestellen (via Bol of Amazon) laten voor wat het is. Maar goed, dat is een hele andere discussie.

Netflix gaat accountsharing bestrijden?

Het zijn maar geruchten feitelijk maar ik kwam meerdere berichten tegen dat Netflix, op de vooravond van de definitieve lancering van Disney+, maatregelen wil nemen om het delen van accounts tegen te gaan. Ergens is dat logisch natuurlijk want er zijn ongetwijfeld grote groepen kijkers die meeliften op andermans accounts (of simpelweg samen de kosten voor 1 account delen) en Netflix wil natuurlijk het liefste dat iedereen voor een eigen account betaalt maar anderzijds is de mogelijkheid dat te kunnen delen nou net reden voor velen om uberhaupt nog Netflix te kijken, al dan niet naast Disney+ of een andere streamingdienst als Amazon Prime Video of Videoland.

Ik verwacht dat Netflix geleidelijk wat waarschuwingen gaat geven als je dezelfde series/afleveringen/films op 1 account kijkt vanaf meerdere locaties (een goede indicatie dat er meer dan 1 persoon zit te kijken op dat account die geen onderdeel uitmaakt van hetzelfde huishouden), laat staan als dat ook nog eens tegelijkertijd gebeurt. Wellicht door dan wat restricties aan te brengen en de kijkervaring voor meerdere-kijkers-op-1-account te verslechteren. Een harde blokkade zal er denk ik niet van komen aangezien dat averechts gaat werken maar goed, je weet het maar nooit natuurlijk.

#

Tweetweekoverzicht week 36 2019: Kobo Libra H2O, DRM, Facebook datalek, interactieve ebooks, digitale manga & leenrecht onder de loep

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

De Kobo Libra H2O komt er aan

Afgelopen week kondigde Kobo officieel de opvolger van de Aura H2O (Edition 2) aan: de Libra H2O. Zoals je uit de naam kunt afleiden is het een waterresistente ereader maar qua uiterlijk is het vooral het kleinere broertje (zusje?) van de Forma die vorig jaar uitkwam. Het scherm is wat kleiner (7 inch ipv 8 inch) maar verder is het vooral een betaalbare versie van de Forma.

Ik ben er al een weekje op aan het lezen maar wacht even met de uitgebreide review tot we iets dichter bij de releasedatum zitten zodat de Libra ook daadwerkelijk te koop is (17 september, 179,99 euro). Iedereen die al eens eerder een review van me las zal weten hoe blij ik ben als een ereader bladerknoppen heeft dus ik kan wel alvast zeggen dat ik het een geweldige opvolger vind van de Aura H2O.

DRM kwam de belofte niet na

Ik heb op dit blog vele stukjes staan over DRM – Digital Rights Management – wat ik als een grote plaag zie als het gaat om distributie en verkoop van digitale content in het algemeen en ebooks in het bijzonder. De naam mag dan suggereren dat er mooi beheer van je digitale rechten mogelijk is maar de praktijk is altijd geweest dat het een ordinaire kopieerbeveiliging is die jouw rechten als consument inperkt door gekochte content te beperken met voorwaarden die eenzijdig door de verkoper opgelegd worden.

Erger nog, het is een middel dat ingezet wordt om het normaal te maken dat je als koper van content helemaal niet de eigenaar bent van die content maar daar slechts een gebruiksrecht op koopt. Daar mag iedereen van vinden wat die wil – en geloof me, ik heb genoeg discussies gehad hierover om te beseffen dat iedereen dat ook gewoon doet – maar ik vind het simpelweg niet OK en ga niet mee met de redenering dat ‘het nou eenmaal zo gaat tegenwoordig’.

Ik schrijf tegenwoordig minder over DRM maar Cory Doctorow, auteur & voormalig boekhandelaar, is nog veel feller gekant tegen DRM dan ik dat ben en hij schreef weer eens een column in het recente nummer van Locus. Die ik de moeite van het lezen waard vond met betere argumenten dan ik ze heb eigenlijk.

Gegevens van honderden miljoenen Facebookgebruikers op straat

Een onderzoeker heeft databases gevonden op internet waarin gegevens van 419 miljoen Facebookgebruikers zitten. Dat is een datalek van epische proporties hoewel die gegevens niet door een hack of door Facebook zelf zijn gelekt: ze zijn met behulp van scripts van de Facebook site verzameld door kwaadwillenden enkele jaren geleden toen het nog mogelijk was om gebruikers te zoeken op basis van hun telefoonnummer.

De reactie van Facebook is dan ook dat de dataset verouderd is en dat het door alle dubbelingen eerder om ‘slechts’ 200 miljoen Facebook gebruikers gaat wiens gegevens op straat liggen. Een schrale troost lijkt me aangezien persoonsgegevens, inclusief telefoonnummers, voor de meeste mensen vele jaren hetzelfde blijven en helemaal niet verouderen.

Of en wat Facebook hier aan consequenties van gaat ondervinden is lastig in te schatten maar ik hoop toch echt dat het bedrijf – en de gebruikers – eindelijk eens privacy serieus gaan nemen.

Yeah right.

Waarom interactieve ebooks geen succes zijn geworden

De belofte van ebooks was dat je er zoveel meer mee kon dan de papieren versies. Multimedia natuurlijk maar ook interactieve verhaalvertelling waarbij keuzes van de lezer je door verschillende verhaallijnen loodsten in hetzelfde boek. Ik ben dit soort ebooks gelukkig ook wel eens tegen gekomen maar het zijn tot de dag van vandaag uitzonderingen want bijna alle ebooks blijven toch qua verhaalvertelling trouw aan de manier zoals dat op papier ook gebeurt.

Op Bookriot las ik een artikel over waarom interactieve ebooks nooit een succes geworden zijn. Een aanrader, ook al was het leuk geweest als de auteur de moeite had genomen er een interactieve tekst van te maken ;-)

Manga Rock gaat ‘legaal’

De site (en vooral de Android/iOS apps) Manga Rock bevat zogenaamde scanlations – door fans gescande en uit het Japans vertaalde hoofdstukken – van manga series. Hoewel ik mijn manga bij voorkeur digitaal aanschaf bij Comixology zijn er diverse series waar dat simpelweg geen optie is omdat uitgevers het niet (willen) verkopen in Europa.

Ik heb dan ook meerdere series via Manga Rock gelezen en was verrast dat de eigenaren de stekker uit de site trekken en overstappen naar legaal aanbod. Niet dat scanlations per definitie illegaal zijn maar goed, er hangt wel een grijs wolkje om dat hele fenomeen heen dus ik vermoed dat ze stevige druk van een paar grote uitgevers hebben gehad.

Ik vrees dat ik daarmee afscheid moet gaan nemen van Manga Rock want alleen legaal aanbod betekent dus dat ik daar niks anders meer kan lezen dan de series die ik sowieso al elders koop. Nu maar hopen dat de manga uitgevers hun digitale aanbod uitbreiden zodat ik niet meer hoef te kiezen tussen alles op papier te kopen of de serie via matige vertalingen via internet te lezen.

Leenrecht en dBos

Afgelopen week verscheen een onderzoeksrapport (PDF) van bureau Pleiade over de ontwikkelingen in het leenrecht en dan met name het ‘weglekken’ van leenvergoedingen door het “de Bibliotheek op School”-programma.

De auteurs van het rapport sturen aan op een realistische oplossing om te voorkomen dat schoolbibliotheken allerlei administratieve handelingen moeten gaan verrichten voor registraties van uitleningen en denken daarbij aan een afkoopsom voor uitleningen van boeken in dBos-schoolbibliotheken. Wat zo ongelofelijk logisch en voordehandliggend is dat ik vrees dat het er niet van gaat komen ;-)

Vanaf pagina 41 vind je de conclusies (en de bedragen waar het om gaat) en het is te hopen dat de belangrijkste conclusie – de noodzaak om het leenrecht te moderniseren – opgevolgd gaat worden door de verantwoordelijke minister. Ik ben van mening dat auteursrechtelijke vergoedingen gebaseerd moeten zijn op het daadwerkelijke gebruik waarin de auteurswet voorziet (en dus niet gezien moet worden als een bron van inkomsten door auteurs waar men recht op denkt te hebben) maar er moet wel een werkbare en realistische basis zijn om het voor kinderboekenauteurs ook de moeite waard te laten zijn om dat beroep uit te oefenen.

Of dat lukt met alleen een modernisering van het leenrechtstelsel betwijfel ik echter ten zeerste.

#

Tweetweekoverzicht week 24 2019: Archief Alkmaar vs YouTube, Kobo community, Facebook zoekhulp, betalen voor online nieuws en Google splitst functionaliteiten Photos en Drive

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

YouTube verwijderde kanaal van Archief Alkmaar

Zo, dat was even schrikken voor het Archief Alkmaar. Vorige week zondag – de 11e internationale archiefdag – bleek dat YouTube het hele kanaal van het archief offline gehaald te hebben. Het haalde zelfs de NOS nieuwspagina’s.

Reden voor deze actie is dat YouTube strenger wil gaan optreden tegen haatfilmpjes en de pijlen meteen richtte op het Tweede Wereldoorlog materiaal dat prominent op het kanaal van Archief Alkmaar voor komt.

Dankzij alle media-aandacht reageerde YouTube (deze keer) wel en herstelde het kanaal de dag erna:

…. om de dag erna meteen weer geconfronteerd te worden met de tussentijds veranderende spelregels van YouTube:

Waarbij YouTube, jawel de dag erna, kennelijk opnieuw nieuwe spelregels bedacht heeft:

Historisch ‘opruiend materiaal’ mag nu kennelijk alleen op YouTube staan als het materiaal bewerkt wordt en *in* het videomateriaal voorzien wordt van context die het een educatief doel geeft. Iets wat juist met historisch materiaal onwerkbaar en onmogelijk is.

Alsof de #filterellende van YouTube dus nog niet erg genoeg was, komen er nu ook veranderende regels bij die het vooral voor onderwijs-, onderzoeks- en culturele erfgoedinstellingen veel lastiger maken om YouTube in te zetten.

Zoals Archief Alkmaar zelf al aangeeft gebruiken veel archieven YouTube om een breed publiek te bereiken maar ik denk dat het serieus tijd is om die keuze te heroverwegen. De prioriteiten en het beleid van YouTube worden primair bepaald door politiek-economische en maatschappelijke belangen en verschuiven met enige regelmaat. Het lijkt me dat archieven niet telkens zouden moeten aantonen dat hun video’s geen inbreuk maken op het auteursrecht of niet aanzetten tot haatacties. Het lijkt me dat in het geval van YouTube het middel erger is dan de kwaal.

Misschien toch maar eens naar Vimeo? Of een gezamenlijk eigen videoplatform oprichten waar geen grote Amerikaanse bedrijven de spelregels kunnen aanpassen als ze daar zin in hebben?

Kobo gaat een community beginnen?

Ook Kobo heeft plannen om een online community op te richten, meldde Good Ereader afgelopen week. Maar als ik dat bericht zo lees dan lijken de plannen vooral bedoeld te zijn om gebruikers – betalende klanten – met elkaar in contact te brengen om problemen op te lossen die door het waardeloze supportsysteem van Kobo zelf niet opgelost worden.

Kobo is launching a new online community where customers can help each other with troubleshooting problems and product support and issues can be reported and solved within the community. Technical issues can be posted online and Kobo employees and other Kobo customers who are experiencing the same problems can post answers.

Iedereen die ooit geprobeerd heeft om iets via Kobo support iets geregeld te krijgen zal enthousiast worden van het idee dat er nu iets beters in de planning staat maar je hoeft niet eens heel erg cynisch te zijn om te constateren dat het bedrijf tot nu toe nauwelijks inspanningen verricht heeft om hun gebruikers van fatsoenlijke ondersteuning te voorzien.

En dat het inrichten van een online community toch vooral een makkelijke oplossing is om te putten uit de ondersteuning die klanten elkaar kunnen geven. Ik kan het weten want ik heb de afgelopen 7 jaren honderden vragen over Kobo ereaders, Kobo accounts en de Kobo website beantwoord die via mijn blog of via mailtjes kwamen ;-)

Maar goed, het is onmogelijk om met een dergelijke community te gaan beginnen zonder een substantiële betrokkenheid vanuit Kobo zelf en dat zou een grote verbetering zijn ten opzichte van de huidige situatie. Of en hoe we dit in Nederland ook gaan zien is daarbij overigens ook nog een vraag. De samenwerking met Bol in Nederland betekent dat Kobo in Nederland nauwelijks op de voorgrond treedt – zelfs op hun eigen website is de default inlog je Bol account – en het ligt dan niet voor de hand dat Kobo zich dan wel ineens gaat profileren met een eigen community in dit land.

Nieuwe Facebook zoekhulp

Dat je heel veel (belachelijk/griezelig veel) informatie via Facebook kunt vinden is geen geheim natuurlijk. Henk van Ess is, voor mij tenminste, *de* expert in het vinden van die informatie maar dat is nog geen sinecure omdat Facebook hun zoekfunctie zo basaal mogelijk lijkt te willen aanbieden.

Reden voor hem, en @djnemec, om een eigen zoekinterface/zoekmachine te maken die de informatie een stuk efficiënter uit Facebook haalt.

De term zoekmachine is eigenlijk niet correct want wat het script doet is je helpen met het samenstellen van een zoekstring op Facebook. Een zoekactiehulp als het ware. Als je de velden ingevuld hebt kun je de gegenereerde URL openen in een nieuw venster en wordt de zoekactie uitgevoerd op de Facebook website.

Nederlanders betalen zelden voor online nieuws

Dat 11% van de Nederlanders een betaalde onlinenieuwsdienst heeft gebruikt is slechts 1 van de vele constateringen die te vinden zijn in de Mediamonitor 2019 (pdf) van het Commissariaat voor de Media. Maar hoewel het tv, radio en social media gebruik ook interessant is, werd mijn aandacht eveneens getrokken door het hoofdstukje over betaalmodellen voor nieuws. Omdat ik daar zelf ook in geïnteresseerd ben natuurlijk.

Reuters Institute – waar het Commissariaat mee samenwerkt voor de Mediamonitor – heeft uitgevers uit 29 landen gevraagd naar de trends en concludeerde:

Subscription and membership is the key priority for the news industry going forward. Over half (52) expect this to be the main revenue focus in 2019, compared with just 27 for display advertising, 8 for native advertising and 7 for donations. This is a huge change of focus for the industry.

Dat muziekstreamingdiensten, online gamingdiensten en natuurlijk videodiensten het heel goed doen zal niemand verrassen. Nieuwsdiensten hebben het een stuk lastiger door de concurrentie met het gratis nieuws en hoewel ook de betrouwbaarheid van dat gratis nieuws ter sprake komt, heeft dat het afgelopen jaar (nog) niet geleid tot een stevige groei in abonnementen op nieuwsbronnen.

Ik ben vooral benieuwd hoe, en of, zich dit de komende jaren verder gaat ontwikkelen dus de Mediamonitor is er eentje om in de gaten te houden.

Google splitst Google Photos en Drive

Google kondigde vorige week in een blogpost aan dat ze op korte termijn gaan stoppen met de integratie van Photos en Drive omdat veel gebruikers het verwarrend vinden hoe dat nu werkt.

En ja, heel erg logisch is ook allemaal niet. Google Photos begon als onderdeel van Google+ waarbij alle geuploade materialen ook automatisch in je Google Drive belandde. Google Drive werd jaren geleden ook als het fundament van alle Google diensten neergezet want de opslag die je daar hebt is/wordt verdeeld over o.a. de bestanden die daar staan maar ook over je mailbox in Gmail en dus je foto’s in Google Photos.

Maar die link is niet 1 op 1. Verwijder je een foto in Google Photos dan werd die ook verwijderd van Drive. Maar bewerkte je de foto in Photos dan zag je de gewijzigde foto niet terug in Drive (alleen het origineel). Andersom was het ook niet altijd even logisch: gooide je een foto weg uit de Photos map in je Drive dan werd die wel verwijderd uit je Google Photos … maar niet als die in een zelf aangemaakt album zat. En mikte je hele mappen met foto’s weg uit Drive dan bleven deze ook gewoon staan in Google Photos.

Reden voor Google om die toch al niet consequentie automatische synchronisatie ook volledig uit te gaan zetten. Met ingang van 1 juli staat die synchronisatie uit en worden de inhoud van de Photos map in Drive en wat er in Google Photos als verschillende types content beschouwd. Google Photos krijgt een ‘Upload from Drive’ knop erbij zodat je zelf de fotos kunt toevoegen die je in Drive hebt staan.

Hierbij zal het dus wel zo zijn dat als de foto’s twee keer voor komen, ze ook twee keer meetellen voor je opslaglimiet. Met het Backup & Sync programmaatje kun je echter nog steeds naar beide plekken uploaden zonder dat het dan twee keer mee telt dus dat wordt voor de fanatieke Google Photos en Drive gebruiker nog essentiëler dan het al was.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top