Onderweg gamen als nooit tevoren met Project Shield

projectshield

Vandaag was de eerste dag van de Consumer Electronics Show (CES) die elk jaar gehouden wordt in Las Vegas en waar fabrikanten hun nieuwste producten en gadgets tonen aan journalisten (en het publiek). Duizenden nieuwtjes worden er in de loop van enkele dagen bekend gemaakt -en lang niet allemaal interessant- en de sites die dit soort technieuws melden exploderen dan ook zo’n beetje elk jaar weer in mijn Google Reader. Het is ondoenlijk om dat allemaal bij te houden en zelfs voor een gadgetliefhebber als ik zit er weinig anders op dan eenvoudigweg enkele keren per dag alle feeds van die sites als gelezen te markeren. Er is geen doorkomen aan.

Maar één aankondiging sprong er toch uit. Vooral omdat ik ook diverse sites over games volg in mijn feedreader en die hadden zonder uitzondering ook gemeld dat Nvidia – maker van grafische chips en videokaarten- met een spectaculair ogend nieuwe handheld op de proppen was gekomen onder de voorlopige naam Project Shield. Een draagbare spelletjescomputer zoals je die wellicht al kent van Nintendo (de 3DS) of Sony (de PS Vita) maar dan eentje die meelift op de trend om goedkope spelletjescomputers te maken die op Android draaien.

Maar Nvidia heeft nu iets in elkaar gezet dat ik nog veel interessanter vind. Interessant vooral omdat ik me sinds de Xperia Play telefoon -waarmee je ook kunt gamen op Android met behulp van een uitschuifbare Playstation controller- afvraag waarom ik er perse een telefoon aan moet hebben zitten. Waarom niet een iets groter scherm en alsjeblieft niet zo’n pietepeuterige controller? Waarom niet alleen een mooi Android apparaat om games op te spelen voor onderweg?

Dat lijkt precies de gedachte te zijn geweest van de ontwerpafdeling van Nvidia. Een controller die veel weg heeft van een Xbox360 controller en een 5″ HD scherm dat als een schild over de controller geklapt kan worden. En omdat Nvidia marktleider is in grafische chips zit daar de allernieuwste Tegra 4 videochip in die alle spellen zonder enige problemen kan tonen in de hoogste resolutie. Daarnaast claimen ze dat de oplaadbare accu het maar liefst 38 uur zou moeten kunnen volhouden. Dat zijn cijfers waar je alleen maar van kunt dromen als je de Nintendo 3DS of de PS Vita gewend bent.

Helaas (of wijselijk) is niet bekend gemaakt hoeveel Project Shield gaat kosten of wanneer die daadwerkelijk te koop zal zijn maar deze *moet* ik hebben :)

Nu snel alle feeds weer als gelezen markeren want teveel hebberigheid is niet goed voor een mens.

#

Skylanders: over gaming, techniek en creatieve DRM

Had ik niet toegezegd dat postjes over gaming naar mijn andere blog zouden gaan? Klopt maar dit gaat niet over oude spellen weer werkend krijgen op modernere pc’s maar meer over slimme marketing, gebruik van nieuwe techniek en hoe er echt handig omgegaan kan worden met voorkomen van kopiëren.

Om met dat laatste te beginnen, creatieve vormen van DRM bestaan al zo’n beetje sinds dat er spellen bestaan. Ik kocht vroeger spellen en daar zat in de doos (die had je toen nog) een stevige handleiding en speciale kaarten. In die tijd speelde je dan een half uurtje of zo en dan kreeg je in het spel zelf een vraag te beantwoorden. De truc was dan dat je het antwoord kon vinden in de handleiding en soms zelfs dat je de speciale kaarten moest gebruiken om het antwoord uit te vogelen. De betere spellen maakten het ook onderdeel van de gameplay en daardoor voelde het niet aan als een vervelend iets dat de fabrikant van het spel bedacht had om te voorkomen dat je een illegaal gekopieerde versie ging gebruiken.

In de jaren 90 verdween die praktijk echter en werd het bij pc spellen vervangen door een ander middel wat -voor mij tenminste- ook prima werkte. Tegenwoordig zou het een Collector’s Edition heten of wat voor fraaie namen ze er ook voor bedenken maar toen kreeg je dat standaard erbij. Een mooie doos, prachtige handleidingen, kaarten, achtergrondmateriaal, muziekcd’s enz. Je wilde gewoon het spel kopen omdat kopen een toegevoegde waarde had. Een kopietje van je vrienden was wel handig maar dan had je alle leuke extra’s er niet bij.

Maar ja, toen moest het allemaal goedkoper bij de makers van spellen. Dozen werden kale dvdhoesjes, handleidingen kreeg je er als PDF bij en zowel voor pc als consolespellen werd het een technische oorlog om de schijfjes tot de tanden te beveiligen om kopieren met harde hand tegen te gaan, in plaats van de kopers een meerwaarde te bieden voor een gekocht exemplaar. Het werd zo erg dat die technische maatregelen velen het spelen letterlijk onmogelijk maakten en gelukkig draait men nu weer terug naar een andere koers. Vooral door de online componenten van hedendaagse spellen te koppelen aan de (eerste) koper maar laat ik daar niet verder over doorgaan.

Vorig jaar kwam Skylanders op de markt en daar hadden de makers behoorlijk goed over nagedacht. In een markt die bomvol zit met duizenden nieuwe spellen op pc en alle consoles zochten ze naar een unieke eigen invalshoek en die vonden ze. Niet door iets wereldschokkends te doen maar door een aantal bestaande en zelfs oude concepten te combineren. Het is een avonturen spel dat zich primair op kinderen richt. Jong volwassenen hoor je de marketeers al bijna roepen op de achtergrond. Kinderen zijn dol op dingetjes verzamelen en bewerken hun ouders net zo lang tot ze hebbedingetjes aanschaffen en de verzamelingen compleet worden gemaakt. Je hoeft maar naar voetbalplaatjes of alle Albert Hein acties te kijken om te zien hoe goed dat werkt. Dus combineert Skylanders een laagdrempelig spel, beschikbaar op werkelijk alle platformen waar je maar een spel op kunt spelen, met verzamelbare poppetjes die de hoofdrol spelen in het spel.

En nu komt het echt briljante … de poppetjes zijn letterlijk je personages in het spel. Alleen met de poppetjes, de Skylanders, die je gekocht hebt kun je spelen in het spel. Het spel is natuurlijk zo ingericht dat het je aanmoedigt om minstens 1 Skylander van elke van de 8 categorieën te hebben maar je kunt het hele spel uitspelen met slechts de drie die je bij aankoop van het spel krijgt. Om het verzamelen nog aantrekkelijker te maken en tegelijk ook het sociale aspect te promoten passen de makers een stukje techniek toe. Je krijgt een Portal erbij, een platformpje waar je de poppetjes op kunt zetten. Zowel in de Portal als in de poppetjes zit een RFID chip en daardoor verschijnt automagisch in het spel de Skylander die je op de Portal hebt gezet. Briljant echt waar. Ik weet niet wie er meer lol heeft met dat spel, mijn kinderen of ik zelf.

Je Skylanders worden steeds sterker in het spel en kunnen meer dingen naar mate je ze meer gebruikt. Dat wordt niet in het spel opgeslagen maar in het poppetje van je Skylander zelf. Als jij met jouw favoriete Skylander(s) naar anderen gaat die dat spel ook hebben, kun je gewoon met de jouwe verder spelen.

Voor kinderen is het allemaal heel gewoon denk ik maar ik kan enorme bewondering hebben voor dit slimme concept die vele vliegen in 1 klap slaat. Illegale kopietjes van dit spel zijn volslagen waardeloos zonder Portal en Skylander poppetjes. De winst zit vervolgens niet alleen in de best prijzige starterset waarin het spel, de Portal en drie Skylanders zitten maar ook in de meer dan 30 Skylanders die je erbij kunt kopen verzamelen. Dat is pas creatief uitmelken :)

En het is verdorie nog een heel leuk spel ook!

#

TEDTalk Jane McGonigal: The game that can give you 10 extra years of life

Ruim 2 jaar geleden zag ik een bijzondere TEDTalk waarin game developer Jane McGonigal op een inspirerende manier gamen in een positief licht bracht. Dat ging nog een klein beetje onwennig maar dat is er helemaal vanaf twee jaar later. In deze TEDTalk vertelt Jane over de positieve effecten die het spelen van het zelf ontwikkelde spel SuperBetter had op haar eigen welzijn en linkt het spelen van spellen aan het opbouwen van weerstanden zodat je langer leeft. Snel pratend, heel persoonlijk en ad rem betrekt ze het hele publiek bij het spel. Een geweldig voorbeeld van waarom ik zo graag naar TEDTalks kijk. Deze moet je gewoon gezien hebben!

When game designer Jane McGonigal found herself bedridden and suicidal following a severe concussion, she had a fascinating idea for how to get better. She dove into the scientific research and created the healing game, SuperBetter. In this moving talk, McGonigal explains how a game can boost resilience — and promises to add 7.5 minutes to your life.

Reality is broken, says Jane McGonigal, and we need to make it work more like a game. Her work shows us how.

@ TEDTalks are distributed under a Creative Commons (CC) license.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top