Tweetweekoverzicht week 41 2018: Te weinig aandacht voor kinderboeken, Vraagwijzer onderzoeksdata, einde Google+ en komt er een nieuwe Kindle ereader aan?

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

De afgelopen week was ik ziek, zwak en (vooral) misselijk. Het is dus een heel erg kort overzicht :)

Te weinig aandacht voor kinderboeken?

Op NU.nl stond een artikeltje over een onderwerp dat elk jaar weer opduikt als de Kinderboekenweek zich aandient: waarom besteedt de media zo weinig aandacht aan kinderboeken terwijl ze wel goed verkocht worden?

Ook dit jaar komt het doorslaggevende antwoord niet en is de toon vooral dat het zonde is dat het kwalitatieve kinderboek in Nederland niet beter onder de aandacht gebracht wordt. Dat is, wat mij betreft, ook helemaal waar maar volgens mij mist de schrijver hier een beetje hoe de media werken. Media rapporteren over ontwikkelingen, goede en slechte (vooral slechte), met het oog om gelezen te worden en hoge kijkcijfers of oplages mee te behalen. TV en de schrijvende pers is niet de spreekbuis van (kinder)boekenminnend Nederland en zal dat ook niet worden. Hoe graag ik dat ook anders zou zien.

De aandacht voor kinderboeken moet je ook niet krijgen van De wereld draait door … die moet je krijgen van je ouders, van je vrienden, van je buren, van je bibliotheek en van al die andere liefhebbers van die fijne boeken. Geef tips aan elkaar of, nog beter, geef standaard een goed boek cadeau bij verjaardagen i.p.v. Playstation tegoedbonnen zodat er extra outfits in Fortnite gekocht kunnen worden. Daar word je overigens niet per se populairder van bij kinderen maar je draagt wel je steentje bij ;-)

Vraagwijzer onderzoeksdata

Het ondersteunen van onderzoekers binnen hbo instellingen bij vragen over onderzoeksdata is inmiddels een belangrijk onderdeel geworden van de dienstverlening van hogeschoolbibliotheken. SURF stelde een handige vraagwijzer samen die juist die medewerkers helpt om beter zicht te krijgen op dat soort vragen van onderzoekers. Een aanrader!

Einde Google+

Google kondigde vorige week aan dat ze zich met Google+ gingen focussen op de bedrijfskant en dat de consumentenversie zou gaan stoppen. Met geen woord werd er gerept over het gigantische datalek in maart 2018 waar de Wallstreet Journal de dag ervoor mee kwam. De profielgegevens van honderdduizenden Google+ gebruikers – let wel, dat zijn mensen met een Google account die veelal niet eens gebruik maakten van Google+ – lagen op straat en dat werd niet gemeld door het bedrijf.

In een gevalletje ‘dan doen we alles ook meteen onder het tapijt’ kondigde Google het einde van Google+ aan waarmee de discussie over het datalek hoogstwaarschijnlijk naar de achtergrond zal verdwijnen. Het sociale netwerk zal vast niet echt gemist worden hoewel ik het zelf jammer vind: ik ben er van overtuigd dat het plaatsen van mijn blogposts op Google+ wonderen heeft gedaan voor mijn ranking in de zoekmachine :)

Komt er een nieuwe Kindle ereader aan?

Op 17 oktober organiseert Amazon een evenement in Peking waar, als je de afbeelding mag geloven, een nieuwe Kindle aangekondigd gaat worden. Helaas heb ik geen enkele Engelstalige aankondiging gevonden en is het dus een groot mysterie of er daadwerkelijk een nieuwe Kindle gepresenteerd wordt. Wordt het de Paperwhite 4? Toch een update voor de Kindle Voyage die alleen in China gaat uitkomen? Volgende week weten we meer.

#

Tweetweekoverzicht week 37 2018: Google is niet de toekomst van zoeken, de mooiste bibliotheken van Nederland, de prijs van ebooks en de EU stemt in met het voorstel auteursrechtrichtlijn

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Google gaat (al lang) niet meer over zoeken

Bert twitterde een link naar een artikel van Karen Blakeman dat ik met veel interesse heb gelezen. Het is zo’n artikel dat eigenlijk niets nieuws bevat maar wel een aantal ontwikkelingen in een context plaatst waardoor je er ineens heel anders tegenaan gaat kijken. Zoals in dit geval alle nieuwe dingetjes die Google de afgelopen jaren geïntroduceerd heeft met het presenteren van zoekresultaten in hun zoekmachine terwijl ze tegelijkertijd bijna alle vormen van geavanceerde zoekfunctionaliteiten verwijderd hebben.

Dat de focus van Google op mobiel ligt was al lang duidelijk. Net als dat Google effectief onbruikbaar is geworden als je zoekresultaten wilt vinden waarvan de zoekmachine vindt dat ze helemaal niet bij jouw profiel passen. Google weet waar je bent, waar je interesses liggen, wanneer je behoefte zou kunnen hebben aan informatie en zal alleen maar beter worden in het voorspellen van je zoekvraag. Je moet alleen niet de illusie hebben dat je nog zelf naar informatie mag zoeken zonder dat Google verplicht je handje vast houdt.

De mooiste bibliotheken van Nederland

Manja van Kesteren screef op iamexpat.nl een overzichtje van de volgens haar mooiste bibliotheken in Nederland. Hoewel haar voorkeur definitief naar de betere boekentempels lijkt te gaan valt niet te ontkennen dat de Handelingenkamer, Bibliotheek van de TU Delft, Bibliotheek Rijksmuseum, Bibliotheek Het Eemhuis, Boekenberg Spijkenisse en de Bibliotheek Amsterdam (Oosterdok) prachtige bibliotheken zijn waarvan ik er zelf ook twee bezocht heb. De rest staat nog op mijn lijstje :)

Afhankelijk of je naar de hoeveelheid boeken, architectuur of locatie kijkt kun je het wel of niet eens zijn met het bestempelen van deze bibliotheken als mooiste van Nederland. Ik denk dat alle boekenplekjes bijzonder zijn en kan net zo genieten van kleine antiquariaten en boekwinkeltjes als van de magistrale gebouwen vol met boeken. Wat denk jij?

De prijs van ebooks

Een boeiend artikel in de Irish Times over het prijsbeleid van selfpublished ebooks wat er – in het kort – op neerkomt dat gratis of (te) goedkoop verkopen van ebooks er vooral voor zorgt dat je met je boek (juist) niet meer opvalt in een te grote markt. En dat het meer zegt over de ervaren kwaliteit dan je wellicht zou willen.

Ik moet ook wel zeggen dat het in mijn geval grotendeels klopt. Niet dat deel over de kwaliteit want een relatie tussen de prijs en wat ik van het boek vond heb ik nog nooit kunnen ontdekken maar wel over het opvallen tussen al die (honderd)duizenden titels die je ook zou kunnen lezen. Ik koop elke week wel een paar ebooks die voor 1 of 2 euro in de aanbieding zijn maar ja, die komen allemaal op de nog-te-lezen stapel terecht die inmiddels idioot groot is geworden. En dan maakt het niets uit dat het een selfpublished titel is of een zwaar afgeprijsde titel van een bekende auteur of uitgever. Je kunt nou eenmaal niet alles lezen – al probeer ik het wel.

Aan de andere kant is ook weer niet zo dat duurdere ebooks me eerder opvallen of sneller door me gelezen worden. Ik kan nu zelfs met gemak een paar titels opnoemen die ik bewust op mijn ‘wil ik echt nog wel kopen en lezen’-lijstje heb gezet omdat die ebooks behoorlijk prijzig zijn. Dat terwijl ik ze juist wel meteen zou willen gaan lezen als ze iets betaalbaarder waren.

Uiteindelijk denk ik dat gratis ebooks misschien goed kunnen werken voor sommige auteurs als promotie maar dat het alleen werkt als het al gevestigde namen zijn. Voor de rest zijn kortingen en acties naar 1, 2 of 3 euro helemaal prima voor dezelfde promotie-redenen maar mag je best wel een normale prijs vragen voor nieuwe titels. Ik verschil alleen van mening met de meeste Amerikaanse uitgevers over hoe hoog die moet zijn. Ik merk dat ik niet meer bereid ben om meer dan 10 dollar/euro te betalen voor een ebook, ongeacht hoe graag ik het wil lezen, wetende dat het over een paar maanden gegarandeerd voor minder dan dat verkocht gaat worden.

EU stemt in met voorstel EU auteursrechtrichtlijn

Heel eerlijk? Ik had serieus niet verwacht dat het Europees Parlement in zou stemmen met het voorstel voor de nieuwe EU auteursrechtrichtlijn. Nadat het parlement in juni juist ingreep en de beide controversiële bepalingen terug naar de discussietafel verwees, kon ik me niet voorstellen dat er ineens een grote meerderheid voor zou stemmen.

Maar dat is precies wat er afgelopen woensdag gebeurde. Een hele ruime meerderheid (vanuit de conservatieve partijen met name) stemde in met het voorstel en transformeert met één actie het vrije internet van een communicatiemedium naar een distributieplatform waar rechthebbenden de regels bepalen. Die rechthebbenden kraaiden ook victorie en benadrukten dat ‘het een stap was naar een eerlijke vergoeding voor het gebruik van auetursrechtelijk beschermde werken online’ maar dat zie ik toch echt wel anders. De overheid in China roept ook niet dat ze dat ze het hele Chinese internet censureren maar kiest voor de invalshoek dat fake nieuws en niet gesanctioneerde nieuwsgeving gevaarlijk is voor de burgers. Het is maar wie je wil geloven.

Chinese praktijken hoef je niet te verwachten als de nieuwe richtlijn in werking gaat treden maar het is discutabel of het niet erger is dat iedere eigenaar van een stukje informatie straks op internet kan eisen dat iedereen zich conformeert naar de eigen zelfbedachte spelregels die ze eraan hangen. Het zal niks veranderen voor de bekwame internetter die met behulp van VPN tools en proxies de sites wel weet te vinden die zich helemaal niks aantrekken van deze wetgeving maar het gaat grote gevolgen krijgen voor iedereen die voor zijn communicatie en informatie vertrouwt op internet. En wie doet dat tegenwoordig niet?

Hoe heet de soep gegeten gaat worden, dat is nog even afwachten. De volgende stap is dat er met de individuele lidstaten gesproken gaat worden over de definitieve tekst van de richtlijn en die zal in het voorjaar van 2019 goedgekeurd worden. Daarna krijgen de lidstaten twee jaar de tijd om de richtlijn te verwerken in de eigen auteursrechtwetgeving. Pas dan kun je echt zinnige dingen zeggen over hoe dit alles gaat uitpakken maar heel positief gestemd ben ik niet. De beoogde verbetering van het auteursrecht voor onderzoek, onderwijs, digitale preservering en het vrije internet is hoe dan ook vooral een feestje voor de auteursrechtenlobbies geworden.

En verder nog …

VIJFTIGDUIZEND publicaties alweer in de HBO Kennisbank. Nou ja, bijna 43.000 die ook daadwerkelijk full-text beschikbaar zijn maar nog steeds een mooi aantal!

Dit dus …

#

Tweetweekoverzicht week 33 2018: Nintendo en auteursrecht, Google DNS en Pocketbook komt met twee nieuwe ereaders

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Ik heb vakantie en dat betekent ook deze week minder nieuws en een korter overzicht.

Nintendo en auteursrecht

Nintendo is één van de vele bedrijven die hun intellectuele eigendomsrechten actief gebruiken om op te treden tegen allerlei soorten inbreuken. En dat botst regelmatig met hoe op het internet gebruik gemaakt wordt van de Nintendo eigendommen. De afgelopen jaren probeerde Nintendo o.a. het streamen door YouTubers van hun games te reguleren en zit het (zeer) pro-actief achter elke partij aan die in hun ogen misbruik maakt van hun games of karakters.

Deze maand richtte Nintendo hun pijlen op de website EmuParadise waar o.a. oude NES en SNES spellen te downloaden zijn om gebruikt te worden in emulatoren. De website besloot hierop de deuren te sluiten en dat lijkt nu ook een soort kettingreactie te hebben op andere websites waar emulatoren en oude spellen te vinden zijn.

Even los van de discussie of Nintendo in hun recht staat (want dat staan ze gewoon) en ook los van de vermeende hypocrisie van Nintendo (het hardnekkige gerucht gaat dat Nintendo zelf gebruik heeft gemaakt van dit soort bestanden in de NES en SNES Classic Mini’s die eveneens een emulator gebruiken), focust Techdirt in een interessant artikel op de schade die rechthebbenden veroorzaken in het preserveren van het digitale culturele erfgoed waartoe games nou eenmaal ook behoren.

Net zoals er een periode van bijna een eeuw is waarbij het auteursrecht voorkomt dat foto’s en boeken – die niet meer commercieel beschikbaar zijn – online toegankelijk gemaakt kunnen worden, geldt dat dus ook voor de tienduizenden spellen die de laatste decennia verschenen zijn. Met als additioneel probleem dat oudere games allemaal eigen specialistische hardware vereisen om alsnog gespeeld/bekeken te worden en dat elke vorm van digitale archivering en toegankelijk maken ervan onmiddellijk tot meerdere inbreuken op het auteursrecht leiden.

Het blijft zoeken naar de balans tussen de belangen van rechthebbenden en die van de maatschappij maar ja, wie komt er voor de laatste op?

Google DNS is jarig en populair

In 2009 introduceerde Google een eigen, vrij toegankelijke, DNS server die door iedereen gebruikt kan worden. DNS – het Domain Name System – is het telefoonboek van het internet en zorgt ervoor dat de IP-adressen van websites gekoppeld zijn aan de domeinnamen zodat je bijvoorbeeld geen IP-adres hoeft in te tikken maar via rsnijders.info op mijn blog kunt komen.

Elke internetprovider heeft zijn eigen DNS-servers die automatisch gebruikt worden als je verbinding met het internet maakt maar de snelheid kan behoorlijk variëren en dat is de reden waarom Google met een eigen DNS-server kwam. Door 8.8.8.8 (en 8.8.4.4) te gebruiken in de DNS instellingen omzeil je de DNS server van je provider en gebruik je die van Google. Iets wat handig bleek te zijn toen de DNS servers van Ziggo een tijd geleden bestookt werden met een cyberaanval en internetten onmogelijk bleek.

Vorige week zondag, 12 augustus, was het precies 8 jaar, 8 maanden, 8 dagen en 8 uur geleden dat de DNS server van Google online kwam en daar werd o.a. bij stil gestaan door enkele gebruikscijfers vrij te geven. Volgens Google gebruikt ongeveer 10 procent van alle internetgebruikers de Google DNS en dat is een fors hoger percentage dan ik had gedacht. Het zal mede komen omdat aanbieders van publieke wifi netwerken er ook gebruik van maken maar toch toont het wederom aan hoe groot de impact van Google diensten op het internet is.

Pocketbook komt met twee nieuwe ereaders

Hoewel de Pocketbook ereaders in Nederland via o.a. Mediamarkt, Bol en Wehkamp verkocht worden, zijn de ereaders van het Zwitserse merk tot nu toe altijd een beetje onder mijn eigen radar gebleven. Ik kan nu eenmaal niet alle merken en modellen ereaders kopen en ze hebben geen Nederlands kantoor om reviewexemplaren aan te vragen.

Jammer is het wel want Pocketbook is één van de weinig leveranciers die nog steeds bladerknoppen op de meeste modellen heeft zitten en daar ben/blijf ik groot fan van. Zowel de Inkpad 3 (met 7,8 inch scherm), de Touch HD 2 als het middenklassemodel Touch Lux 3 beschikken over die knoppen maar ik heb ze helaas nog nooit kunnen uitproberen.

Misschien dat de gelegenheid zich alsnog voordoet als het nieuwe aangekondigde opvolger van de Touch Lux 3 zich aandient? De Touch Lux 4 gaat 119 euro kosten en heeft een 6 inch scherm (dat helaas nog steeds blijft steken op een resolutie van 1024×758 en 212 ppi). Deze ereader kan wel voorzien kan worden van een micro-sd kaartje en beschikt dus over bladerknoppen. Pocketbook komt ook met een Basic Lux 2 die met 85 euro een stukje goedkoper is maar het zonder instelbare kleur van de schermverlichting moet doen maar ook geen aanraakscherm heeft. Alle navigatie gebeurt daarop met een fysieke knop.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top