Tweetweekoverzicht week 26 2019: Muziekindustrie vs muziekstreamripping sites, bijzonder auteursrecht en Bookaroo voor al je boeken?

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

Weer een stream-ripping dienst gesloten

De (internationale) muziekorganisaties zijn al jaren bezig met het ‘bestrijden’ van websites en diensten waarmee audio bestanden geript kunnen worden van videostreams. Met name converteersites die mp3’s maken van YouTube filmpjes moeten het hier ontgelden en de muziekorganisaties hebben er al diverse weten te sluiten. Zoals bijvoorbeeld YouTube2mp3.

Nu is Convert2MP3 aan de beurt want daar voert de RIAA ook al sinds 2017 een juridische strijd tegen en de IFPI (brancheorganisatie voor de muziekopname industrie) kondigde afgelopen week aan dat Convert2MP3 de handdoek in de ring heeft gegooid als gevolg van een schikking.

Ik houd hier een dubbel gevoel bij want hoewel het formeel – overduidelijk – altijd gaat om inbreuken op het auteursrecht als een stream wordt omgezet naar een mp3, vind ik het belachelijk dat het zo in het illegale sfeertje wordt neergezet.

Dat de muziekindustrie het onwenselijk vindt dat mensen “gratis” muziek kunnen blijven luisteren door muziekstreams te rippen naar mp3’s snap ik helemaal. Maar ik vind het onwenselijk dat de muziekindustrie kan bepalen dat ik niet meer naar veel soorten muziek kan luisteren tenzij ik een afspeellijst van streams ga zitten maken. YouTube muziekvideo’s doen het heel slecht op mijn, toegegeven al wat oudere, mp3 speler en als de mogelijkheid niet geboden wordt door diezelfde muziekindustrie om de muziek als mp3 aan te schaffen, dan zie ik geen kwaad in het rippen van een stream.

Zoals in bijna alle gevallen waar een entertainmentindustrie met copyright aan het schermen is zou de uitdaging moeten zijn om het legale aanbod uitgebreid, aantrekkelijk en toegankelijk genoeg te maken zodat de noodzaak om het illegaal te doen verdwijnt. En ja, degenen die niet willen betalen zullen een illegale oplossing zoeken (en vinden). Maar daar krijg je toch geen geld uit door achter die illegale tools aan te gaan … die zijn er immers in overvloed en zullen er altijd blijven.

Bijzonder auteursrecht

Als ik auteursrecht uitleg aan studenten dan maak ik dankbaar gebruik van de talloze (en ik bedoel ook echt talloze) voorbeelden van celebrities op Instagram die een geheel eigen interpretatie hebben van hoe auteursrecht werkt. Ik heb een lange rij van voorbeelden van beroemde mensen die foto’s van zichzelf op Instagram posten … en daarna vervolgens in de problemen kwamen met de fotograaf die het prachtige kiekje geschoten heeft.

Het onbegrip is altijd groot want hoe kunnen ze nou inbreuk maken op het auteursrecht van de fotograaf TERWIJL ZE ZELF OP DE FOTO STAAN? Een korte en intensieve botsing met de realiteit later valt het kwartje dat het auteursrecht toch echt toekomt aan degene die de foto maakt, niet degene die afgebeeld wordt. Tenzij in opdracht gemaakt en tenzij er dus afspraken gemaakt zijn over dat auteursrecht.

Ik kan nu ook model Gigi Hadid aan mijn lijstje met voorbeelden toevoegen. Niet omdat ze zo bekend is – ik had nog nooit van haar gehoord maar enfin – maar omdat ze een nieuw hoofdstuk opent in de discussie over dat auteursrecht.

Hadid werd in januari aangeklaagd door een agentschap die claimde dat het model 1 van hun foto’s, waar ze op afgebeeld was, op haar Instagram had geplaatst zonder toestemming. Ze was bepaald niet de eerste en ze gaat niet de laatste zijn die een dergelijke claim om de oren krijgt.

Waar ze nu wel de eerste in is, is in het argument dat ze aanvoert in een poging om de claim bij de rechter van tafel te krijgen: het gebruik van de foto zou onder fair use vallen omdat ze poseerde voor de foto en op die manier dus bijdraagt aan de kenmerken van de foto die door de auteursrechtwetgeving wordt beschermd. Het was niet de fotograaf die bepaalde hoe de foto eruit kwam te zien maar zij zelf. Oftewel, ze beschouwt zichzelf als mede-rechthebbende.

Het zou in het Europees recht niet ver komen als argument omdat we hier geen fair use bepaling kennen maar door te wijzen op het niet-commerciële doel van haar gebruik van de foto op Instagram waar ze actief voor poseerde (versus het overduidelijke commerciële doel dat de fotograaf had met het maken ervan) is het niet geheel denkbeeldig dat er een andere uitspraak komt bij de Amerikaanse rechter. We zullen het zien …

Bookaroo voor al je boeken?

Afgelopen week zag ik, ouderwets bijna, een discussie op Twitter naar aanleiding van een artikel in de Volkskrant over Bookaroo. Bookaroo is een website die volgende week, 3 juli om precies te zijn, lanceert en die inspeelt op de wens/het sentiment /de behoefte van mensen om hun plaatselijke boekhandel te steunen als je boeken koopt. In plaats van gemakkelijk en effectief via Bol te bestellen zeg maar.

Het achterliggende idee is simpel: maak nou eens één website waar mensen boeken kunnen bestellen en die dan geleverd worden door jouw lokale boekhandel. In plaats van op zoek te moeten gaan naar de website van je boekhandel – die er lang niet altijd is – en dan maar te hopen dat ze jouw boek net op voorraad hebben.

Bookaroo beoogt precies dat te gaan doen. De initiatiefnemers hebben ervaring vanuit uitgeverij Das Mag en liepen in het verleden al tegen de strikte voorwaarden, regeltjes en commissies aan die Bol eist voor het verkopen van boeken en zien ruimte om boeken aan consumenten te verkopen waarbij ze gebruik maken van deelnemende lokale boekhandels.

De lezer gaat naar bookaroo.nl en doet zijn bestelling. Bookaroo zet die bestelling vervolgens uit bij de dichtstbijzijnde boekhandel. Als die niet binnen een bepaalde tijd reageert, wordt de cirkel van boekhandels die de order in behandeling kunnen nemen, vergroot. Heeft vóór middernacht geen enkele boekhandel laten weten dat hij het boek op voorraad heeft, dan gaat de bestelling naar CB in Culemborg, die het vanuit het magazijn naar de klant stuurt.

Het lijkt heel erg op het systeem van interbibliothecair leenverkeer in Nederland: als leners een aanvraag voor een boek plaatsen dat niet in de eigen collectie is wordt die uitgezet in een netwerk van leverende bibliotheken totdat er eentje is die het kan leveren.

Hoewel ik het een erg sympathiek idee vind ben ik er echter totaal niet van overtuigd dat het een werkbaar concept is. Ik beschouw mezelf als een groot liefhebber van boekwinkels maar het sentiment dat je per se je plaatselijke boekhandel moet steunen als je boeken koopt deel ik toch echt niet. Het is geen museum of bibliotheek met een culturele of educatieve taak maar een commercieel bedrijf dat de uitdaging heeft om in verschuivende markten en met verschuivende interesses van klanten relevant te blijven. En leunen op sentiment dat je boeken bij een boekhandel behoort te kopen levert je dezelfde doelgroep op als die mensen die nog steeds LP’s kopen in platenzaken.

En ook al zou dat sentiment wel wat kunnen opleveren dan denk ik nog dat de boekhandels er zelf niks mee opschieten. Alle deelnemende boekhandels bij Bookaroo zijn, net als de deelnemende bibliotheken in het IBL systeem, simpelweg onzichtbare leveranciers van dat bestelde boek. Boekhandels zijn alleen magazijnen in het Bookaroo-stelsel die wel of niet een boek op voorraad hebben. Heeft jouw lokale boekhandel jouw bestelling niet? Dan gaat die naar een compleet andere boekhandel die in een andere plaats of provincie ligt. Of dus naar het CB die gegarandeerd alle boeken op voorraad heeft liggen.

De kans dat een door mij besteld boek ook daadwerkelijk rechtstreeks afkomstig is van een boekhandel in Deventer is klein. En wat die boekhandel er mee opschiet als dat wel het geval is ontgaat me echt volledig. Nee, Bookaroo verkoopt heel slim een goed gevoel aan boekenkopers maar ook aan boekverkopers die al lang blij zijn dat er concurrentie met Bol kan zijn.

Terwijl de vraag eigenlijk zou moeten zijn hoe het zo ver heeft kunnen komen dat Bol zo veel effectiever de online boekenverkoop heeft weten te organiseren. Waarom kan Bol wel een gigantisch aanbod van (tweedehands) boeken aanbieden die binnen een dag thuisbezorgd worden en hebben de boekhandels nooit de handen ineen geslagen om tien jaar geleden zelf met iets als Bookaroo te komen? Het antwoord is dat boekhandels als geheel onvoldoende naar online verkoop gekeken hebben waardoor Bol nu de spelregels bepaalt.

Ik hoop oprecht dat Bookaroo een succes wordt maar het is niet voor mij bedoeld. Ik koop een product als ik een boek koop en dat wil ik snel en gemakkelijk kunnen doen. Het is een zakelijke transactie, geen emotionele. Ja, ik wil boekwinkels behouden maar die verantwoordelijkheid ligt toch echt bij de winkels zelf om een nieuwe/veranderende doelgroep aan te spreken en te blijven innoveren. Ik ben heel gemakkelijk te motiveren om naar een boekwinkel te gaan maar ik moet wel een reden hebben die verder gaat dan het sentiment alleen. En die opweegt tegen het enorme gemak dat een partij als Bol nou eenmaal biedt.

#

Tweetweekoverzicht week 21 2019: Google ziet je aankopen in Gmail, Instagram inbreuken, YouTube auteursrechtclaims en Polen dient een klacht in over de nieuwe auteursrechtrichtlijn

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

Google volgt je aankopen via Gmail

Ik heb er nooit enige twijfel over gehad dat Google (en andere partijen) bergen informatie verzamelde en aan elkaar koppelde voor eigen doeleinden. Het is de prijs die je betaalt voor een gratis dienst als Gmail. Google zit nou eenmaal in de data-business en gebruikers van hun diensten leveren precies dat.

Ik denk niet dat Google er op uit is om mijn privacy te schenden maar het kan soms wel zo aanvoelelen als er meer data aan elkaar gekoppeld wordt dan je denkt. Zo ook in het geval dat je je Gmail adres gebruikt voor sites en diensten waar je (online) aankopen doet. Alle aankoopbevestigingsmailtjes komen dan in je Gmail inbox en die worden ook door Gmail als zodanig herkend. Net zoals nieuwsbrieven worden herkend en waar je de optie krijgt om je af te melden zonder gebruik te hoeven maken van een linkje dat in de nieuwsbrief zelf verstopt is.

Wat ik niet wist is dat Google die aankoopinformatie ook weer voor jezelf inzichtelijk maakt in My Account. Onder aankopen/purchases vind je, behalve de aankopen die je bij Google (Play) zelf gedaan hebt namelijk ook de aankopen die je elders gedaan hebt mits je daar je Gmail adres voor gebruikt als account (en standaard mailtjes krijgt ter bevestiging van die aankopen).

Wat in mijn geval laat zien welke games ik bij GOG en in de Playstation Store gekocht heb de afgelopen maanden (en jaren!). Als je doorklikt krijg je te zien dat Google dit inderdaad weet omdat ze het in je mail aangetroffen hebben.

tweetweekoverzicht google purchases

De informatie wordt niet door Google gebruikt – zeggen ze zelf – maar het blijkt nog lastig te zijn om deze ongevraagde functionaliteit uit te zetten. Er is een optie om individuele aankopen te verwijderen maar dat komt neer op het verwijderen van de bevestigingsmail uit je Gmail en dat vind ik nou ook niet de bedoeling. Ik bewaar die juist voor het geval ik ooit moet of wil aantonen wanneer (en dat) ik iets gekocht heb maar dat hoeft Google niet in een lijstje te zetten. Helemaal al niet als je veel meer sites hebt die je een dergelijk bevestigingsmailtje sturen.

Ik heb het Dashboard voor My Account nog even nagelopen maar geen optie kunnen vinden om dit, al dan niet selectief, uit te zetten.

Instagram inbreuken

Het is een vast onderdeel als ik gastcolleges over auteursrecht geef: de diverse rechtszaken die de afgelopen jaren zijn aangespannen door fotografen tegen de bekende mensen die ze op de foto gezet hebben. Want die gebruiken de fraaie kiekjes vervolgens op Instagram om zichzelf of hun werk te verkopen. Zonder zich te realiseren dat ze hiermee inbreuk maken op de auteursrechten van de fotograaf ‘want zij staan toch zelf op de foto’.

Dit zijn excellente voorbeelden om studenten uit te leggen dat auteursrecht rechten geeft aan de maker van een werk en niet aan de gebruiker, of in dit geval de geportretteerde. Het kan vaak onlogisch aanvoelen en dit is een categorie die iedereen wel aanspreekt. Hoezo mag ik de foto’s niet gebruiken die van mij zijn gemaakt? Nou, niet zonder dat je hierover afspraken met de fotograaf gemaakt hebt dus.

En dan lijkt het wel alsof de fotograaf de grote boeman is maar zoals wel vaker ligt de waarheid een stukje gecompliceerder. Of in het geval van Ariane Grande is de aanklacht van de fotograaf wat genuanceerder. Fotograaf Robert Barbara spande een rechtszaak aan tegen Grande wegens het plaatsen van twee van zijn foto’s – met daarop Ariane Grande afgebeeld – op haar eigen Instagram ter promotie van haar nieuwe album in augustus 2018. Die post kreeg 3 miljoen likes voordat het werd verwijderd.

Grande verwijderde namelijk eerst de naam van de fotograaf van beide foto’s, aldus Barbara, en dat toont aan dat het niet alleen een misverstand was over het niet vragen van toestemming aan de fotograaf. En die wil nu gecompenseerd worden via de rechter.

Een uitspraak is er op dit moment nog niet maar het is zeer waarschijnlijk dat Grande alsnog een vergoeding zal moeten gaan betalen. Zo lastig is dat auteursrecht namelijk ook niet te interpreteren.

Waarom maakt YouTube een zooitje van auteursrechtclaims?

Forbes voorspelde vorig jaar dat auteursrecht het grootste probleem van YouTube ging worden in 2019 en dat lijkt ook zeker het geval te zijn met bijna wekelijks nieuwe kwesties die in het nieuws komen. Laat staan al die dingen die fout gaan op dagelijkse basis die onder de radar blijven.

Plagiarism Today schreef een interessant artikel met oorzaken waarom YouTube hier zo veel problemen mee ondervindt. En die hebben niets met techniek of de auteursrechtwetgeving te maken maar met mensen …

  • die niet genoeg weten van auteursrecht en licensering om video’s vooraf te screenen en dingen correct te regelen qua toestemming;
  • die bronmateriaal niet correct in de ContentID database plaatsen waardoor er valse claims geplaatst worden tegen nieuwe uploads;
  • die claims indienen tegen anderen op basis van titels en omschrijvingen zonder zich ervan te vergewissen dat ze ook daadwerkelijk inbreukmakend materiaal gebruikt hebben;
  • die volledig ontbreken in het geautomatiseerde proces van ContentID claims waardoor algoritmes conclusies trekken die binnen seconden door mensen ontkracht hadden moeten worden.

Wat YouTube natuurlijk nodig heeft is een blik aan slimme informatiespecialisten maar ja ;-)

Polen dient klacht in bij Hof van Justitie over auteursrechtrichtlijn

Reuters meldde een paar dagen geleden dat Polen een formele klacht heeft ingediend bij het Europese Hof van Justitie tegen de nieuwe auteursrechtrichtlijn, en dan specifiek tegen de twee controversiële artikelen die volgens Polen de vrijheid van meningsuiting bedreigen.

Nou is o.a. het aansprakelijk stellen van internetplatforms voor de content die via die platforms verspreid worden sowieso al iets dat lijkt te botsen met diverse handelsverdragen (en andere EU richtlijnen) dus het leek onvermijdelijk dat vroeger of laat het Europese Hof een hele berg met issues uit de EU lidstaten zou moeten gaan behandelen. Dat de eerste klacht er al ligt voordat de richtlijn geïmplementeerd is had ik niet verwacht maar het is geldige wetgeving nu en daar kan/moet het Hof mee aan de slag. Ik ben benieuwd.

#

instagram foto's downloaden

Je eigen Instagram foto’s (en die van anderen) downloaden

Je kunt weliswaar een archief met al je eigen Instagram foto’s downloaden maar wat als je gewoon even een losse foto wilt downloaden die je op Instagram geplaatst hebt vanaf een ander apparaat? Of als je een mooie foto van een ander ziet die je wilt downloaden? Die kun je handmatig vanaf elke computer downloaden maar ook met behulp van Downloadgram dat op elk apparaat te gebruiken is.

Soms wil ik anderen een foto laten zien die ik op Instagram geplaatst heb maar heb ik net even niet het apparaat in de buurt waarmee ik die foto geplaatst heb. Of zie ik een foto van een ander die ik wil downloaden omdat het bijvoorbeeld een leuke achtergrond is voor het bureaublad van mijn pc.

Hoewel Instagram dat allemaal niet echt blokkeert – je kunt in de app instellen dat je de originele foto in het camera album van je telefoon of tablet bewaart en met bookmarks kun je foto’s van anderen in mapjes ordenen – doen ze ook bepaald niet hun best om het makkelijk te maken om foto’s te downloaden die je in je tijdlijn voorbij ziet komen. Het is geen kwestie van met de rechtermuis aanklikken en bewaren (of een long press en dan bewaren op je mobiel) want Instagram houdt de foto’s het liefste binnen hun eigen systeem. Liken is prima, downloaden niet.

Al je eigen Instagram foto’s in één keer downloaden

Met enige tegenzin – tenminste, dat idee heb ik dan he? – hebben ze het begin van dit jaar mogelijk gemaakt om een archief van al je Instagram foto’s (en video’s) op te vragen en te downloaden. Ik heb dat al eerder uitgebreid beschreven. Dat is een prima manier om een backup te maken voordat je besluit om bijvoorbeeld te stoppen met Instagram maar je hebt er weinig aan om ‘even snel’ de paar laatst gemaakte foto’s te downloaden.

En dus ging ik op zoek naar een manier om snel en gemakkelijk losse foto’s te downloaden. Zowel van mezelf als die van anderen.

Downloaden van Instagram foto’s met DownloadGram

DownloadGram is een eenvoudige website die zowel vanaf pc als mobiel apparaat maar één ding doet: downloaden van media van Instagram. What’s in a name, nietwaar? Het is een kwestie van het invoeren van de link naar de afbeelding of video en, als het een niet afgeschermd account is, vervolgens downloaden.

Maar hoe kom je aan de directe link naar een Instagram foto?

In de iOS en Android apps voor Instagram ga je daarvoor naar het menu met de drie puntjes die je boven elke post ziet staan. Daar kies je voor Link kopiëren [Copy link] die je vervolgens dan kunt plakken in de balk van de mobiele versie van de DownloadGram website. Zoek je je eigen foto’s in de iOS app dan heb je er nog een kleine stap extra tussen zitten via je profiel tabblad: in het menu met de drie puntjes kies je dan eerst voor Delen en vervolgens voor Link kopiëren.

Via de webversie van Instagram op je pc gebruik je het delen icoontje – een bakje met de pijl omhoog – en zie je daar de optie om de link te kopiëren.

instagram foto's downloaden

Als je de link vervolgens plakt in DownloadGram en op de Download knop klikt, dan komt er vervolgens een Download image knop eronder te staan als het een geldige link is naar een afbeelding. (of Download video als het een video is).

instagram foto's downloaden

En tadaa! De foto is gedownload.

Handmatig downloaden op via de webversie op je pc

In de categorie ‘Waarom makkelijk doen als het moeilijk kan’ voor de mensen die zich, net als ik, afvragen hoe Instagram de downloadlink naar geplaatste foto’s verbergt in de webversie, kun je dus ook gaan zoeken naar de geuploade foto’s en deze handmatig in de browser openen. En opslaan.

Als je klikt op het datum/tijdstip van de foto in de webversie van je Instagram tijdlijn via Instagram.com [daar waar dingen staan als “1 uur geleden” of “2 dagen geleden”] dan kom je op de webpagina terecht van de individuele foto. In plaats van de link die in de browser staat te kopiëren en te plakken in DownloadGram kun je dan ook rechtsklikken ergens op de pagina en kiezen voor Paginabron weergeven.

instagram foto's downloaden

Niet schrikken want je krijgt dan dus de HTML weergave van de pagina te zien maar daar vind je ook de Hele Lange link naar de geuploade foto als je zoekt naar og:image.

instagram foto's downloaden

Kopieer deze lange link en open het vervolgens in een nieuw tabblad om de foto, in orginele geuploade resolutie, te bekijken en eventueel te downloaden.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top