Tweetweekoverzicht week 32 2018: Geschiedenis van Kobo, leven van schrijven en Instapaper is weer beschikbaar in Europa

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Je kunt deze week merken dat ik maar weinig tijd online heb doorgebracht want ik heb weinig nieuws meegekregen. Het is dus een iets korter overzicht.

De geschiedenis van Kobo

Good Ereader komt met een heel aardig overzicht van de geschiedenis van (het bedrijf) Kobo en de verschillende ereaders, diensten & overnames die Kobo maken tot wat het vandaag de dag is.

Ik kende het meeste wel hoewel het echt interessante voor mij grotendeels ontbreekt, namelijk hoe Kobo eerst zelf en later samen met Bol op de Nederlandse markt zijn intrede heeft gedaan. De Nederlandse geschiedenis van Kobo zeg maar. Misschien nog iets om in een toekomstig artikel zelf eens op te schrijven.

Leven van schrijven

De boekenmarkt is in Nederland in 10 jaar tijd met 20% gekrompen en in de Volkskrant kijkt Fokke Obbema naar de gevolgen hiervan voor schrijvers. Kun je nog wel leven van schrijven?

Het antwoord is nee voor de meeste schrijvers want de inkomsten van schrijvers ligt onder druk door afnemende afzet, minder uitgekeerde vergoedingen door het Letterenfonds, minder optredens en minder uitleeninkomsten. Het wordt mede geïllustreerd door boeiende statistieken die o.a. duidelijk maken dat een bestseller ook niet meer is wat het geweest is. Dat was altijd een titel die meer dan 100.000 exemplaren verkocht maar dat lukt steeds minder vaak. In 2005, 2007 en 2009 waren dat nog 20+ titels die zoveel wisten te verkopen maar vorig jaar lukte dat nog maar met 3 titels.

Wat je met die bevindingen moet doen als boekenmarkt maar ook als maatschappij, dat vind ik nog wel een lastige vraag. Enerzijds zou ik er zeker voor willen waken dat schrijver wel een beroep moet blijven waarmee je jezelf nog enigszins moet kunnen bedruipen. Anderzijds vind ik het te idioot voor woorden om schrijvers te subsidiëren die simpelweg niet gelezen & verkocht worden.

Een boekenmarkt is precies dat. Een markt van vraag en aanbod en als de vraag afneemt terwijl het aanbod kunstmatig hoog gehouden wordt (door subsidiëring) dan krijg je het soort problemen waar het Volkskrant artikel naar refereert maar verder ook niet op in gaat. Er wordt wel terugverlangd naar de tijden uit de vorige eeuw, er wordt nog steun gehaald uit het feit dat er een vaste boekenprijs is in Nederland en vanzelfsprekend worden de gemiste inkomsten door het illegaal downloaden van boeken even genoemd. Want stel je voor dat iedereen die boeken gekocht zou hebben!

Hoe de boekenmarkt zou kunnen en moeten veranderen, hoe de glorieuze tijden van weleer losgelaten kunnen worden en of er een stuk acceptatie komt dat schrijver zijn simpelweg geen beroep meer is waar je (gemakkelijk) van kunt leven, dat is ook een andere discussie. Maar wel eentje die gevoerd zou moeten worden denk ik.

Instapaper is weer beschikbaar in Europa

Ik ben best wel fan van Instapaper, een dienst die concurreert met Pocket, waarmee je webartikelen heel gemakkelijk kunt bewaren en later terug kunt lezen. Het verwijdert alle onnodige opmaak en ik hou van die cleane look van artikelen. Het feit dat je alles lekker kunt indelen in mapjes zorgt er voor dat ik het net wat makkelijker vind dan Pocket waarbij je alleen tags moet gebruiken. En hoewel ik uitstekend aan anderen kan uitleggen hoe je optimaal met tags kunt werken, ben ik er zelf helaas niet zo consequent in en is het best een zooitje met mijn tags in Pocket ;)

Vorig jaar werd Instapaper overgenomen door Pinterest en dat had de fijne bijkomstigheid dat alle Premium functies gratis werden voor iedereen. In mei van dit jaar werd duidelijk dat Instapaper niet kon voldoen aan de GDPR/AVG eisen en ze sloten de deuren voor alle Europese gebruikers.

Deze periode bleek – achteraf – samen te vallen met het weer zelfstandig worden van Instapaper en in juli is de dienst weer op eigen benen komen te staan. En vanaf deze week is daarmee Instapaper ook weer beschikbaar gemaakt voor Europese gebruikers.

Deze EU gebruikers kregen na de ruim 2 maanden afwezigheid van Instapaper nog wel een extra ‘tegenslag’ te verwerken want doordat het bedrijf weer zelfstandig opereert, heeft Instapaper ook weer de Premium abonnementen in ere hersteld en kosten deze functies nu weer geld.

De reacties zijn daarom ook behoorlijk negatief en veel Instapapergebruikers zijn overgestapt naar Pocket. Zelf ben ik blij met de terugkeer van Instapaper omdat, behalve de mapjes, veel artikelen eenvoudigweg beter getoond worden in Instapaper dan in Pocket. Ik zit ook niet per se te springen om de Premium functies dus ik denk dat ik het gewoon blijf gebruiken en wellicht alsnog een abonnement neem om de dienst te steunen.

En verder nog …

De BBC is zo pissig over het lekken van een stukje video van de nieuwe Doctor Who dat ze Microsoft gevraagd hebben de identiteit van het OneDrive account vrij te geven waar vanuit de gelekte video verspreid is. Nou ja, gevraagd, ze hebben een dagvaarding aangevraagd bij de rechtbank in Washington. Dus toch maar uitkijken met het delen van materialen uit je OneDrive (of welke dienst dan ook) account.

Frank wees me op de uitspraak van het Europese Hof over een zaak waar ik in mei al uitgebreid over geschreven had naar aanleiding van het advies van de Advocaat-Generaal. Het EU Hof gaat toch een andere kant op dan de AG en daar zal ik in de september editie van Juridische kwesties verder op in gaan. Wordt vervolgd dus.

#

kobo wishlist header

Bewaren van Kobo (Plus) ebooks in de wishlist

De Kobo ebookwinkel is nu voorzien van een wishlist waarin je (eindelijk) alle toekomstige aankopen kunt bewaren voor later. Het is ook handig voor alle Kobo Plus titels die je nog wilt lezen zonder dat je bibliotheek onoverzichtelijk groot wordt.

Ik maak al lijstjes, met boeken die ik nog wil lezen, zo lang als ik me kan herinneren. Dat deed ik als kind in een schriftje en daar schreef ik dan bij wat een boek kostte zodat ik kon gaan puzzelen hoeveel en welke boeken ik kon kopen als ik bijvoorbeeld mijn verjaardagsgeld binnen had.

Tegenwoordig heb ik een bescheiden lijstje in mijn bookmarks staan van ebooks die ik nog zou willen kopen als ze ooit in de aanbieding zijn. Gewoon, omdat ik ze wel zou willen lezen zonder dat ik er enige urgentie bij heb. Misschien volgende week, misschien volgend jaar. En eens in de zoveel tijd kijk ik even of ze iets goedkoper zijn geworden en schaf ik er één of twee van aan.

Het liefst zou ik zo’n lijstje natuurlijk bij de ebookwinkel(s) willen opslaan waar ik de ebooks ook meteen kan/wil kopen maar dat werkt niet ideaal omdat niet alle ebookwinkels over een wishlist (verlanglijstje) functie beschikken. Bij Amazon.nl kan het bijvoorbeeld niet en heb ik mijn account naar Amazon.com gezet om o.a. die functionaliteit erbij te krijgen. Bol heeft wel een hele handige lijstjesfunctie maar ik koop de meeste Nederlandstalige ebooks bij Kobo en tja, die heeft hem dan weer niet.

Wishlist bij Kobo

Kobo had geen lijstjes moet ik zeggen want sinds kort – het viel me gisteren op en er staat ‘Nieuw’ bij dus het zal zeer recent zijn – heeft ook de Kobo ebookwinkel een verlanglijstje. Een wishlist zoals die heet, ongeacht in welke taal je de site hebt gezet.

kobo wishlist

En dat betekent dat je boeken niet alleen meer kunt toevoegen aan je winkelwagen (of meteen kunt gaan afrekenen) maar dat je ze nu ook kunt toevoegen aan je wishlist. Benieuwd of ze die knop nog gaan vertalen overigens.

kobo wishlist

Heb je eenmaal titels in je verlanglijstje zitten dan kun je op het hartje klikken bovenin of simpelweg in het menu bij je account kijken om de inhoud van je lijst te zien.

kobo wishlist

Dat verlanglijstje is nogal ruim opgezet met een grote omslag, de volledige beschrijving van het boek en (natuurlijk) de prijs:

kobo wishlist

Een ‘voeg alles toe aan je winkelwagen’ optie ontbreekt – hoewel dat natuurlijk alleen maar verleidt tot onnodig grote aankopen – maar vervelend genoeg ontbreekt ook de knop Toevoegen aan mijn boeken als het boek binnen het Kobo Plus abonnement valt. Zoals dus hierboven voor Emphyrio het geval is.

En dat is jammer want hoewel een wishlist/verlanglijstje handig is om je toekomstige aankopen in te bewaren, is het nog veel handiger om er een ‘Nog te lezen lijst’ van te maken voor je Kobo Plus abonnement.

Als je een Kobo Plus abonnement hebt kun je weliswaar uit een gigantisch aanbod van titels kiezen (ruim 225.000 op het moment van schrijven) maar ja, je kunt er toch echt maar één tegelijk lezen. Dus wat doe je als je aan het grasduinen bent door het aanbod en je vindt tientallen titels die je wellicht nog zou willen lezen? Die voeg je dan meteen toe aan je bibliotheek want dat is de enige manier om ze ergens te bewaren.

Het probleem is dat je bibliotheek dus meteen uitdijt en dat alle (ongelezen) Kobo Plus en je gekochte boeken door elkaar heen staan. Ze worden vervolgens ook nog eens – de laatste vijf – gesynchroniseerd en gedownload naar je ereader. Hartstikke onoverzichtelijk dus. Ik had dat een paar maanden geleden toen ik meer dan 50 Kameleon boeken toevoegde aan mijn bibliotheek omdat ik die nog wilde (her)lezen.

Hoe handig is het dan om al die Kobo Plus boeken die je misschien wilt lezen in het verlanglijstje te zetten? Als Kobo nog even die ontbrekende knop toevoegt zodat je niet iedere keer op de titel moet klikken (en dan pas de knop te zien krijgt om het aan je bibliotheek toe te voegen), dan zou dat zelfs superhandig zijn. Nietwaar?

@headerfoto via Pixabay met CC0-verklaring

#

Tweetweekoverzicht week 8 2018: Geld witwassen met boeken, EU uitgevers willen eigen auteursrecht en de Kobo iOS app

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Geld witwassen met boeken op Amazon?

Ik kwam een heel interessant artikel tegen dat in gaat op het fenomeen (nep)boeken die voor honderden dollars verkocht worden en waarbij er gebruik gemaakt van namen van bestaande – onwetende – personen als auteurs. Het achterliggende vermoeden is dat de verkoop van deze dure neptitels wordt gebruikt om voor andere illegale diensten te betalen en waarmee dus feitelijk geld wordt witgewassen.

Ik moet toegeven dat ik nog nooit eerder heb nagedacht over het misbruiken van boekverkoop voor illegale praktijken dus daar gaat weer een stukje onschuld ;-)

EU uitgevers en hoe auteursrecht nog een stuk enger kan worden

Ik heb nog weinig geschreven over het nieuwe voorstel van de Europese Commissie voor het herzien van de Auteursrechtrichtlijn. Het is inmiddels al ruim 2 jaar oud maar bevat een groot aantal punten waar ik heel veel van vind maar wat ik een beetje zinloos vind om te bespreken aangezien het alleen maar om speculeren gaat. Wat er uiteindelijk in de wet terecht komt zal hopelijk iets heel anders zijn dan in het voorstel opgenomen is.

Eén van die punten is het voornemen van de EC om uitgevers een nieuw (naburig) recht te geven zodat ze hun artikelen kunnen beschermen online. Dat moet het mogelijk maken om bijv. van Google geld te vragen voor het gebruik van korte stukjes tekst in Google News en de zoekmachine – de zogenaamde snippet tax – maar geeft ook een macht aan nieuwsuitgevers waar George Orwell nog van in zijn graf zou omdraaien. Je hebt heel weinig verbeelding nodig om te beseffen hoe deze vorm van auteursrecht misbruikt kan worden als uitgevers zelfs het overnemen van losse zinnetjes kunnen gaan verbieden.

Het is ook de reden waarom er al twee jaar stevige kritiek wordt geleverd op dit deel van het voorstel. De EU heeft een consultatie gedaan over dit onderwerp en ik denk niet dat de feedback die we als Netwerk Auteursrechten Informatiepunten gegeven hebben zwaar afwijkt van wat anderen ingevuld hebben. Het is zonder enige twijfel een ongelofelijk stom idee.

De EU uitgevers zien dat, niet verrassend, anders. Hun recentste position paper (pdf) maakt duidelijk dat ze het helemaal niet als een probleem zien omdat ze hun (theoretische) recht alleen maar willen handhaven tegen inbreukmakende platformen en dat het in hun eigen belang is dat artikelen zo breed mogelijk gelezen worden. Oftewel, geef ons gerust een wapen want we schieten echt alleen maar op boeven.

Het probleem is echter dat ze werkelijk iedereen die direct of indirect geld verdient met nieuws als een boef zien …..

Kobo iOS app ondersteunt nu comics & manga

Ik denk niet dat veel mensen de release notes lezen van apps op hun telefoon of tablet – of de Kobo app gebruiken ipv de Bol/Kobo versie – maar als je wel eens digitale comics of manga koopt bij Kobo dan is het nu wel goed nieuws. De nieuwe versie van de app voegt een nieuwe leesmode toe die speciaal voor comics/manga gemaakt is. Zowel qua aanbod als kwaliteit van de leesapp kan Kobo absoluut niet op tegen Comixology maar het is goed om een alternatief te hebben!

Wil je het proberen zonder meteen geld uit te geven? Zoek dan op “free comic book” voor de Free Comic Book Day comics van de afgelopen jaren. Van superhelden tot Doctor Who, er is voor elk wat wils.

En verder nog …

Vorige week ook al even besproken maar Plagiarism Today gaat er (veel) uitgebreider op in vanuit het Amerikaanse recht.

Een kwart van de Nederlanders downloadt nog steeds illegaal? Oh jee. Was er iemand die serieus dacht dat illegaal downloaden zou gaan verdwijnen? Heeft de resterende driekwart wel de vragenlijst naar waarheid ingevuld?

Ik verbaas me er al jaren over. Ziggo heeft met Movies & Series (XL) een redelijk aardige videodienst opgebouwd. Mede dankzij het feit dat de HBO series als Game of Thrones en Westworld alleen hier te vinden zijn kun je er niet omheen denk ik. En toch is de videodienst verstopt in het trage menu van de Ziggo mediabox en ben je beter af om het via de browser te bekijken of met de Ziggo app. Maar eindelijk komt de app ook naar de Apple TV (en smart tv’s). Twee jaar te laat als je het mij vraagt maar vooruit dan maar.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top