Tweetweekoverzicht week 39 2019: Google gaat uitgevers niet betalen voor tonen nieuwsartikelen, meer gedigitaliseerde boeken in Amerika, AI en auteursrecht

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

Onderhoudsmodus

Kennelijk is een ontsteking van je evenwichtsorgaan niet iets dat heel snel voorbij gaat. Geen aanvallen gelukkig maar de duizeligheid blijft aanhouden bij elke beweging die ik maak (en je beweegt dus veel meer dan je denkt weet ik nu). Goed, ik ben nu vooral even druk met mezelf en dat betekent tijdelijk minder aandacht voor mijn blog. Het is daardoor wederom een heel kort tweetweekoverzicht.

Google gaat uitgevers niet betalen voor nieuwsartikelen

Het was zo ontzettend voorspelbaar – er zijn vele artikelen en discussies aan gewijd destijds die het ook letterlijk uittekenden – maar Google heeft aangekondigd hoe ze in Frankrijk de nieuwe auteursrechtwetgeving gaan volgen met betrekking tot het tonen van stukjes uit nieuwsartikelen in Google News.

Niet door de uitgevers te gaan betalen voor het mogen tonen er van (en het sturen van bezoekers naar de sites van de uitgevers) zoals de lobby en het EU parlement fantaseerden bij het opstellen van de wetgeving. Nee, door alles weg te halen uit Google News en uitgevers de keuze te laten maken of ze hun nieuwsartikelen gratis willen laten tonen door Google News.

Frankrijk is het eerste land dat, met flinke haast, de nieuwe auteursrechtrichtlijn invoert en verwerkt in de eigen wetgeving en volgende maand is het daar al zo ver. Echter dus niet met de zak met geld van Google maar met een Frans koekje van eigen deeg.

De Franse minister van Cultuur heeft een verklaring gegeven waarin hij oproept tot een onderhandeling tussen Google en de uitgevers omdat dit in de geest van de wetgeving zou passen maar persoonlijk denk ik dat het (euro)kwartje nog niet gevallen is: als je een bedrijf verbiedt in wetgeving iets te doen, waarom kijk je dan raar op als ze het dan niet meer doen? En verwacht je dat ze je gaan betalen voor het privilege om het alsnog te mogen doen terwijl ze daar zelf nauwelijks iets aan verdienen?

Aangezien dit in Spanje en Duitsland al op een vergelijkbare manier gebeurde voor de invoering van de nieuwe richtlijn – daar probeerden ze met dezelfde wetgeving Google te dwingen te betalen en sloot Google simpelweg Google News tot de uitgevers terugkrabbelden omdat het in belang is dat bezoekers ze wisten te vinden – is het ronduit verbazingwekkend dat iemand een ander resultaat nu verwachtte met de EU wetgeving.

Wat je ook van Google vindt, je kunt ze lastig aanspreken op het naleven van de wetgeving die je zelf niet goed doordacht hebt. En met nog 20+ landen te gaan de komende 2 jaar gaat deze soap ook nog wel even duren.

Honderdduizenden boeken uit de 21ste eeuw worden gedigitaliseerd

Hoewel de huidige auteurswetgeving in Amerika redelijk veel op het Europese recht lijkt, is dat in het verleden heel anders geweest. Met name het automatisch verkrijgen en behouden van je auteursrecht werkte anders en in Amerika was het tot 1976 nodig om actief je auteursrecht te registeren. Ook was de beschermingsduur van dat auteursrecht een stuk korter met 28 jaar en moest dat actief verlengd worden.

Door die verplichting die er tot 1976 was voor rechthebbenden om actief hun rechten te verlengen/registreren is er een grijs gebied ontstaan van werken waarvan de rechten helemaal niet verlengd zijn, ook al zijn ze na 1923 gepubliceerd. Het is namelijk zo dat in Amerika de rechten op boeken tot 1964 eigenlijk standaard niet verlengd werden omdat het een enorme administratieve rompslomp was.

Bibliotheken zijn nu zelf begonnen met het digitaliseren van alle werken uit de periode 1923-1964 waarvan de rechten dus niet verlengd zijn en ze effectief in het publieke domein vallen. Wat ik dus een prachtig initiatief vind …

AI en auteursrecht

Ik ben gefascineerd door de vraag hoe iets als auteursrecht en intellectueel eigendomsrecht toegepast kan worden op werken die niet door mensen zijn gemaakt maar door tools en kunstmatige intelligentie. Waar ligt de scheidslijn van creatieve input van de mens en is het een ondersteuning van iets dat door een mens is bedacht en wanneer heeft de mens eigenlijk totaal geen input geleverd voor een werk … en is het auteursrecht niet van toepassing?

Foto’s die door een aap gemaakt zijn (waar dus geen auteursrecht op geldt), foto’s die door drones gemaakt worden, schilderijen die door AI’s gemaakt worden, teksten die door bots automatisch geschreven worden. Er zijn al zo veel voorbeelden en naar mate dit soort werken meer voorkomen wordt de vraag interessanter. Zeker als er geld mee verdiend wordt.

Op Plagiarism Today stond een zeer lezenswaardig artikel over dit onderwerp. Een aanrader wat mij betreft.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top