Tweetweekoverzicht week 36 2019: Kobo Libra H2O, DRM, Facebook datalek, interactieve ebooks, digitale manga & leenrecht onder de loep

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

De Kobo Libra H2O komt er aan

Afgelopen week kondigde Kobo officieel de opvolger van de Aura H2O (Edition 2) aan: de Libra H2O. Zoals je uit de naam kunt afleiden is het een waterresistente ereader maar qua uiterlijk is het vooral het kleinere broertje (zusje?) van de Forma die vorig jaar uitkwam. Het scherm is wat kleiner (7 inch ipv 8 inch) maar verder is het vooral een betaalbare versie van de Forma.

Ik ben er al een weekje op aan het lezen maar wacht even met de uitgebreide review tot we iets dichter bij de releasedatum zitten zodat de Libra ook daadwerkelijk te koop is (17 september, 179,99 euro). Iedereen die al eens eerder een review van me las zal weten hoe blij ik ben als een ereader bladerknoppen heeft dus ik kan wel alvast zeggen dat ik het een geweldige opvolger vind van de Aura H2O.

DRM kwam de belofte niet na

Ik heb op dit blog vele stukjes staan over DRM – Digital Rights Management – wat ik als een grote plaag zie als het gaat om distributie en verkoop van digitale content in het algemeen en ebooks in het bijzonder. De naam mag dan suggereren dat er mooi beheer van je digitale rechten mogelijk is maar de praktijk is altijd geweest dat het een ordinaire kopieerbeveiliging is die jouw rechten als consument inperkt door gekochte content te beperken met voorwaarden die eenzijdig door de verkoper opgelegd worden.

Erger nog, het is een middel dat ingezet wordt om het normaal te maken dat je als koper van content helemaal niet de eigenaar bent van die content maar daar slechts een gebruiksrecht op koopt. Daar mag iedereen van vinden wat die wil – en geloof me, ik heb genoeg discussies gehad hierover om te beseffen dat iedereen dat ook gewoon doet – maar ik vind het simpelweg niet OK en ga niet mee met de redenering dat ‘het nou eenmaal zo gaat tegenwoordig’.

Ik schrijf tegenwoordig minder over DRM maar Cory Doctorow, auteur & voormalig boekhandelaar, is nog veel feller gekant tegen DRM dan ik dat ben en hij schreef weer eens een column in het recente nummer van Locus. Die ik de moeite van het lezen waard vond met betere argumenten dan ik ze heb eigenlijk.

Gegevens van honderden miljoenen Facebookgebruikers op straat

Een onderzoeker heeft databases gevonden op internet waarin gegevens van 419 miljoen Facebookgebruikers zitten. Dat is een datalek van epische proporties hoewel die gegevens niet door een hack of door Facebook zelf zijn gelekt: ze zijn met behulp van scripts van de Facebook site verzameld door kwaadwillenden enkele jaren geleden toen het nog mogelijk was om gebruikers te zoeken op basis van hun telefoonnummer.

De reactie van Facebook is dan ook dat de dataset verouderd is en dat het door alle dubbelingen eerder om ‘slechts’ 200 miljoen Facebook gebruikers gaat wiens gegevens op straat liggen. Een schrale troost lijkt me aangezien persoonsgegevens, inclusief telefoonnummers, voor de meeste mensen vele jaren hetzelfde blijven en helemaal niet verouderen.

Of en wat Facebook hier aan consequenties van gaat ondervinden is lastig in te schatten maar ik hoop toch echt dat het bedrijf – en de gebruikers – eindelijk eens privacy serieus gaan nemen.

Yeah right.

Waarom interactieve ebooks geen succes zijn geworden

De belofte van ebooks was dat je er zoveel meer mee kon dan de papieren versies. Multimedia natuurlijk maar ook interactieve verhaalvertelling waarbij keuzes van de lezer je door verschillende verhaallijnen loodsten in hetzelfde boek. Ik ben dit soort ebooks gelukkig ook wel eens tegen gekomen maar het zijn tot de dag van vandaag uitzonderingen want bijna alle ebooks blijven toch qua verhaalvertelling trouw aan de manier zoals dat op papier ook gebeurt.

Op Bookriot las ik een artikel over waarom interactieve ebooks nooit een succes geworden zijn. Een aanrader, ook al was het leuk geweest als de auteur de moeite had genomen er een interactieve tekst van te maken ;-)

Manga Rock gaat ‘legaal’

De site (en vooral de Android/iOS apps) Manga Rock bevat zogenaamde scanlations – door fans gescande en uit het Japans vertaalde hoofdstukken – van manga series. Hoewel ik mijn manga bij voorkeur digitaal aanschaf bij Comixology zijn er diverse series waar dat simpelweg geen optie is omdat uitgevers het niet (willen) verkopen in Europa.

Ik heb dan ook meerdere series via Manga Rock gelezen en was verrast dat de eigenaren de stekker uit de site trekken en overstappen naar legaal aanbod. Niet dat scanlations per definitie illegaal zijn maar goed, er hangt wel een grijs wolkje om dat hele fenomeen heen dus ik vermoed dat ze stevige druk van een paar grote uitgevers hebben gehad.

Ik vrees dat ik daarmee afscheid moet gaan nemen van Manga Rock want alleen legaal aanbod betekent dus dat ik daar niks anders meer kan lezen dan de series die ik sowieso al elders koop. Nu maar hopen dat de manga uitgevers hun digitale aanbod uitbreiden zodat ik niet meer hoef te kiezen tussen alles op papier te kopen of de serie via matige vertalingen via internet te lezen.

Leenrecht en dBos

Afgelopen week verscheen een onderzoeksrapport (PDF) van bureau Pleiade over de ontwikkelingen in het leenrecht en dan met name het ‘weglekken’ van leenvergoedingen door het “de Bibliotheek op School”-programma.

De auteurs van het rapport sturen aan op een realistische oplossing om te voorkomen dat schoolbibliotheken allerlei administratieve handelingen moeten gaan verrichten voor registraties van uitleningen en denken daarbij aan een afkoopsom voor uitleningen van boeken in dBos-schoolbibliotheken. Wat zo ongelofelijk logisch en voordehandliggend is dat ik vrees dat het er niet van gaat komen ;-)

Vanaf pagina 41 vind je de conclusies (en de bedragen waar het om gaat) en het is te hopen dat de belangrijkste conclusie – de noodzaak om het leenrecht te moderniseren – opgevolgd gaat worden door de verantwoordelijke minister. Ik ben van mening dat auteursrechtelijke vergoedingen gebaseerd moeten zijn op het daadwerkelijke gebruik waarin de auteurswet voorziet (en dus niet gezien moet worden als een bron van inkomsten door auteurs waar men recht op denkt te hebben) maar er moet wel een werkbare en realistische basis zijn om het voor kinderboekenauteurs ook de moeite waard te laten zijn om dat beroep uit te oefenen.

Of dat lukt met alleen een modernisering van het leenrechtstelsel betwijfel ik echter ten zeerste.

#

Tweetweekoverzicht week 25 2019: Standpunt VOB leenrechtdiscussie, Googelen naar lyrics en aankondiging Kindle Oasis 3

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

Standpunt VOB t.a.v. leenrechtdiscussie

De Vereniging van Openbare Bibliotheken heeft een brief (PDF) gestuurd aan minister van Engelshoven over de leenrechtvergoedingen door openbare bibliotheken. Het overleg tussen de Stichting Leenrecht en de VOB (in de Stichting Onderhandelingen Leenvergoedingen) liep vast op de discussie over compensatie en verhoging van de leenrechtvergoedingen omdat het totaal aantal uitleningen terug loopt en er verschillend wordt gekeken naar de rol van het leesbevordingsprogramma De Bibliotheek op School hierin.

Uit de brief blijkt dat Stichting Leenrecht een generieke tariefverhoging van 10% eist – bovenop de jaarlijkse indexering – met als argumentatie dat er inkomstenderving is voor auteurs door het dalen van het aantal uitleningen.

De VOB ziet dat anders en benadrukt “dat de bibliotheken er zijn voor leesbevordering (en daarmee voor de aanschaf van boeken en afdracht van een billijke leenvergoeding) en niet voor schrijfbevordering.” Ze roept de minister op om haar visie te delen in de discussies die gaande zijn.

Googelen naar songteksten

Vorige week kwam Genius, 1 van de grootste sites die songteksten aanbiedt, naar buiten met de beschuldiging dat Google hun songteksten zou gebruiken voor de functie die Google al jaar en dag aanbiedt: bij het googelen naar ‘lyrics’ wordt bovenaan de zoekresultaten meteen de songtekst getoond.

Dat werd eerder door Google ontkend maar Genius bleek hun teksten voorzien te hebben van een (best wel ingenieus) watermerksysteem waarbij het gebruik van een iets afwijkende apostrofe als een soort morse code uniek voor die tekst wordt. Het toonde aan dat Google inderdaad veelvuldig de songteksten van Genius gebruikte.

Dat lukte geen verontschuldiging uit (stel je voor) maar wel een blogpost op Google’s eigen officiële blog met een toelichting hoe de functie werkt en waar de songteksten vandaan komen.

News reports this week suggested that one of our lyrics content providers is in a dispute with a lyrics site about where their written lyrics come from. We’ve asked our lyrics partner to investigate the issue to ensure that they’re following industry best practices in their approach.

De zoekgigant gaf aan niet zelf de teksten te verzamelen maar dat dit via een partner liep die nu de ‘schuld’ krijgt. In de laatste alinea van de blogpost geeft Google wel aan te gaan komen met een bronvermelding voor alle songteksten zodat er geen onduidelijkheid meer kan bestaan waar deze van afkomstig zijn.

Kindle Oasis 3: met blauwfilter verlichting

Amazon heeft, nogal stilletjes, een nieuwe versie van de Kindle Oasis ereader aangekondigd. Het is een update van het 2017 model die qua specificaties bijna identiek is maar nu een schermverlichting introduceert met een blauwfilter zodat het lezen in het donker wat prettiger voor de ogen is.

Dat is geen revolutionaire nieuwe functie aangezien die al jaren geleden op modellen van andere leveranciers voorkwamen (Kobo was de eerste volgens mij met de Aura ONE – en daarna met de Clara HD, de H2O Edition 2 en de Forma) maar toch mooi dat ook eindelijk Amazon overstag is gegaan. Het maakt een hele goede ereader alleen maar nog beter denk ik. Vanaf 24 juli is de Oasis 3 (met 8GB) leverbaar voor 229,99 euro.

#

Tweetweekoverzicht week 23 2019: Over verplicht wachtwoord veranderen, social media bij visumaanvraag, Apple inloggen, Blendle en oproep modernisering leenrechtstelsel

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

Verplicht wachtwoord veranderen?

Sterke wachtwoorden gebruiken *en* die ook regelmatig (moeten) veranderen. Het is het mantra van vele websites – en volgens mij van alle IT afdelingen van bedrijven – die daarmee hun gebruikers lastig vallen. Met enige regelmaat moeten die hun, toch al niet te onthouden, wachtwoord weer veranderen en zoals iedereen je kan vertellen is het dan het eenvoudigst om simpelweg 1 cijfer of letter uit hun bestaande wachtwoord te wijzigen.

Wat bepaald niet veilig is natuurlijk. Om nog maar niet te spreken van het feit dat als je eenmaal met veel moeite een sterk wachtwoord bedacht hebt dat aan al die eisen voldoet die IT mensen bedacht hebben, je extreem genegen bent om die op meerdere plekken te gaan gebruiken. WIE GAAT ER IN HEMELSNAAM TIENTALLEN VAN DIE DINGEN BEDENKEN?

Ook Microsoft ziet dat nu in. Tenminste, de noodzaak om periodiek wachtwoorden te moeten wijzigen is nu verdwenen uit het beveiligingsadvies en instellingen die het bedrijf adviseert aan klanten. Multifactor authenticatie ja. Gebruikers elk kwartaal of half jaar hun wachtwoord laten wijzigen nee. Ik ben benieuwd wat bedrijven er mee gaan doen …

Social media accounts doorgeven bij visumaanvraag

Sinds afgelopen week moet je bij een visumaanvraag voor de VS verplicht je social media accounts doorgeven zodat deze ook gecontroleerd kunnen worden. Ergens vind ik dat logisch – als je al verplicht een visum moet aanvragen ligt het voor de hand dat die aanvraag ook wordt beoordeeld op meer dan alleen die paar regels die je op een formulier invult – maar het voelt wel heel erg China-achtig aan allemaal.

Apple inlogsysteem

Ik keek afgelopen maandag naar de Apple persconferentie om wat meer over iOS te weten te komen maar kreeg ook nog eens interessant nieuws over een splitsing van iOS naar een specifieke versie voor de iPad en nieuwe functies voor de AppleTV.

Het meest interessante echter vond ik de privacy opties die Apple introduceerde. Niet alleen kun je straks in apps gebruik maken van een tijdelijk (Apple) mailadres die dan berichtjes van leveranciers doorstuurt via dat adres naar jouw echte mailadres – zodat jouw mailadres dus verborgen blijft voor derde partijen – maar Apple kondigde ook een eigen zogeheten Single Sign On dienst aan.

Sign in with Apple is de concurrent/het alternatief voor inloggen met je Google of Facebook account maar focust zich op het zo min mogelijk doorgeven van gegevens naar websites en appmakers.

Natuurlijk, je kunt je afvragen of Apple meer te vertrouwen is dan Google of Facebook maar Apple verdient zijn miljarden tenminste niet met het tracken van zijn klanten en ik ben in elk geval meer genegen om dit te gaan gebruiken als ik dan toch moet kiezen uit 1 van die drie.

Blendle wijzigt model

Het nieuws komt totaal niet als een verrassing maar afgelopen week liet Alexander Klöpping weten dat Blendle gaat stoppen met het model waarbij, middels een tegoed, wordt betaald voor individuele artikelen.

Blendle heeft dat langer volgehouden dan ik had gedacht. Toen ze begonnen (eind april 2014) eindigde ik mijn blogpost al met de vraag hoe lang gebruikers bereid waren om voor losse artikelen te betalen en die is nu dus beantwoordt: ruim vijf jaar. Blendle introduceerde al hun Premium abonnement vorig jaar, waarbij voor een vast bedrag per maand onbeperkt toegang tot een (selectie van) titels geboden werd en ik was er al van overtuigd dat aanbieders van content op termijn allemaal iets moeten met zo’n dergelijke toegang.

De stap van Blendle om te stoppen met betalen per artikel betekent dus mijns inziens ook alleen maar dat er een nieuwe, en hopelijk betere, dienst overblijft. Blendle heeft thans 60.000 Premium abonnees en wil dat laten groeien naar 100.000. Dan mis je die losse eurocenten per artikel inderdaad niet.

Modernisering leenrechtstelsel

De Auteursbond, Groep Algemene Uitgevers (GAU), Stichting Leenrecht en de Beroepsorganisatie Nederlandse Ontwerpers (BNO) roepen, in een brief (pdf) minister Van Engelshoven van OCW op om het leenrechtstelsel te moderniseren. Het leenrecht is een wettelijke grondslag ingebouwd in de Auteurswet die een vergoeding toekent aan de rechthebbenden als hun boeken geleend (gelezen) worden via de openbare bibliotheken. Per uitlening wordt er een klein bedrag uitgekeerd aan de rechthebbende(n).

De organisaties wijzen op de daling uit de opbrengsten uit leenrechtvergoedingen. Ze spreken van een daling van 75 procent in de afgelopen 25 jaar, van 23 miljoen euro voor 158 miljoen uitleningen in 1995 naar 8 miljoen euro voor 59 miljoen uitleningen in 2018.

Hoewel ik betwijfel of de minister een pot met geld open trekt om de teruglopende vergoedingen te compenseren, lijdt het geen enkele twijfel dat het stelsel aan een update toe is. Met teruglopende uitleningen – door meerdere factoren overigens – ligt het voor de hand om de vergoeding per uitlening op te hogen maar ook om vanuit de branche *en* ministerie goed te bedenken hoe (en of) schrijvers van jeugdboeken beter ondersteund kunnen worden.

En verder nog …

Eén niet correct gelicenseerd deuntje in je intro gebruiken (voor honderden video’s op je kanaal) en daar ga je met de copyright claims. Ook jaren later dus. Moraal van het verhaal: zorg dat je altijd de rechten van muziek goed regelt op je YouTube kanaal.

Ik had mijn eigen gemeente moeten uitnodigen voor de AVG/privacy praatjes die ik het afgelopen jaar gehouden heb. Of zij mij eigenlijk.

De gemeente Deventer deelt de persoonsgegevens van inwoners (dus ook de mijne) met “wel 50 andere gemeenten” en daar kwam een stadsgenoot van me achter middels een tweetal WOB verzoeken. Het gebeurt ongetwijfeld ook in alle andere gemeenten maar wat wel nieuw is dat de rechter dankzij de strengere privacywetgeving daadwerkelijk een schadevergoeding toewees van 500 euro.

Het schept een precedent waarbij letterlijk elke Nederlander zijn gemeente kan aanspreken op de bescherming van zijn of haar persoonsgegevens dus laten we hopen dat alle Nederlandse gemeenten nu eens wat kritischer kijken naar hoe ze hiermee om gaan. Het is tenslotte precies waarvoor die AVG er gekomen is.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top