Tweetweekoverzicht week 26 2018: Op foto’s zoeken in Bing en geen toekomst voor big deals met academische uitgevers

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Op foto’s zoeken in Bing

Het is die zoekmachine waar de meeste mensen niet eens van weten dat hij bestaat. Bing (van Microsoft) is aanzienlijk minder populairder dan Google maar ook Microsoft blijft doorinnoveren met hun zoektechnologie.

De laatste update van Bing is niet voor de zoekmachine via het web maar voor de Bing apps. Deze introduceert nu – in navolging van de Google Lens app – de mogelijkheid om op foto’s te zoeken. Maak een foto van iets en de nieuwe AI gaat in de Bing app aan de slag om te proberen er chocola van te maken.

Binnenkort toch maar eens de Bing en Google Lens app installeren en kijken hoe goed deze werken.

Geen toekomst voor big deals met academische uitgevers

Het huidige systeem van ‘big deals’ tussen universiteiten en uitgeverijen is niet wenselijk voor de overgang naar Open Access, daarom moet er gezocht worden naar alternatieven. Dit is de breed gedeelde conclusie naar aanleiding van de workshop ‘Challenging the current business models in academic publishing – Accelerators and obstacles to the Open Access transition’ georganiseerd door Science Europe in samenwerking met de European University Association (EUA) en de Association of European Research Libraries (LIBER).

Big deals zijn brede en dure overeenkomsten waarin de universiteiten gezamenlijk de toegang inkopen tot de wetenschappelijke artikelen van academische uitgevers. Dat deze inherent niet geschikt zijn om een transitie naar open access publiceren door onderzoekers en wetenschappers te bewerkstelligen – los dus van de eerder genoemde academische uitgevers – vind ik nogal een open deur maar goed, het is nuttig dat het inzicht er lijkt te komen.

Of het nog op tijd is? De academische uitgevers hebben inmiddels uitgevogeld dat je de principes van open access ook prima kunt gebruiken om er een nieuw business model van te bouwen waarbij je auteurs behalve voor de content ook nog eens voor de bekostiging laat opdraaien. Aangezien auteurs geen zin hebben om naar geschikte open access tijdschriften te zoeken, bieden de academische uitgevers deze nu gewoon aan. Met stevige winsten kennelijk want Springer promootte het open access verdienmodel als 1 van de grootste pluspunten in hun prospectus voor de beursgang.

Oude wijn in nieuwe duurdere zakken dus feitelijk. Zolang universiteiten zaken (willen) blijven doen met de academische uitgevers gaat er niets veranderen vrees ik. Big deal of no big deal.

En verder nog …

De beste bibliothecaris van 2018 (uit de openbare bibliotheeksector) is in elk geval een vrouw!

Vandaag is er in Den Haag een demonstratie tegen de verwachte consequenties van het nieuwe Europese auteursrechtenbeleid. Om 13.00 op Plein (naast het Binnnenhof).

Verre van perfect (live tv kijken kan niet in HD, ook al heb je een betaald NPO Start Plus abonnement) maar toch fijn om eindelijk uitzending gemist makkelijk via de Apple TV te kunnen kijken!

Datalekje. Alleen mailadressen zonder wachtwoorden maar toch.
#

Tweetweekoverzicht week 52 2017: Wel of niet nieuwe Big Deals, maak je eigen gecensureerde Marvel comics en nog een verstopt auteursrechtenrapport van de EU

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Big Deal overeenkomsten met uitgevers

Op de site van de Volkskrant stond afgelopen week een artikel over de nieuwe ronde met onderhandelingen met wetenschappelijke uitgevers die volgend jaar weer beginnen. De zogenaamde Big Deals met uitgevers waarin de vereniging van universiteiten VSNU met veel moeite open access voorwaarden hebben weten te bereiken beginnen te verlopen en dat betekent opnieuw nadenken – en onderhandelen – over wat werkbaar en haalbaar is.

Het lastige is (en blijft) dat er meerdere werelden botsen. Uitgevers die niets voor niets doen en voor alles een uitgekiend verdienmodel bedacht hebben dat zich bewezen heeft in de afgelopen decennia omdat de universiteiten het simpelweg gepikt hebben. Universiteiten – de bibliotheken – die als taak hebben om wetenschappelijke artikelen (het liefst alles) beschikbaar en toegankelijk te maken ten behoeve van onderwijs en onderzoek .. en die alleen bij die uitgevers kunnen afnemen. De overheid en de toenemende maatschappelijke druk om de onderzoeksresultaten van met publieke middelen gefinancieerd onderzoek ook publiek – en dus gratis – beschikbaar te maken voor iedereen.

Dat zou een mooie driehoek van krachten moeten opleveren waarbij je kunt benoemen waar water in de wijn nodig is en hoe je invloed kunt uitoefenen op elkaar. Het wordt echter een zooitje omdat de wetenschappelijke artikelen die uitgevers verkopen, universiteiten kopen en waarvan de overheid zegt dat die gratis toegankelijk moet zijn allemaal van ene groep onderzoekers afkomen.

En wie bepaalt nou eigenlijk wat er met die artikelen mag en moet gebeuren? De uitgevers doen al decennia hun best om die zeggenschap te claimen met contracten waarin het auteursrecht wordt overgedragen en schuiven nu naar een model waarin ze via hun platformen ‘waarde toevoegen’ voor auteurs en waarmee ze nog steeds zeggenschap houden over die artikelen, al zouden de auteurs daar zelf anders in kunnen besluiten.

De auteurs werken weliswaar voor universiteiten en onderzoeksinstituten maar dat wil niet zeggen dat de universiteiten invloed heeft op wat er met artikelen van hun werknemers kan en mag gebeuren. Sterker nog, het zijn juist docenten en onderzoekers die van hun universiteiten eisen dat alle artikelen van alle uitgevers toegankelijk zijn. En daarmee hun universiteit in een spagaat brengen want moet je dan met uitgevers om tafel om veel geld te betalen voor artikelen die notabene door je eigen onderzoekers geschreven zijn?

Nou. Ja dus want dat is hoe het de afgelopen decennia gegaan is. En dat is wat er nu moet veranderen als je in 2020 alle Nederlandse wetenschappelijke artikelen gratis beschikbaar wilt hebben voor het publiek. Dat is wat het vorige kabinet wilde en wat ook de universiteiten willen. Het is evident niet iets wat de uitgevers willen en over het algemeen ook niet iets dat de auteurs zelf nastreven. Die willen in toonaangevende tijdschriften gepubliceerd worden en die zijn per definitie niet gratis toegankelijk voor iedereen.

In de vorige ‘ronde’ van onderhandelingen zijn nieuwe overeenkomsten gesloten met 14 uitgevers waarin afspraken gemaakt zijn voor het open access publiceren van Nederlandse artikelen. Met veel pijn en moeite in sommige gevallen en in alle gevallen met een groot aantal restricties want het is niet zo dat artikelen van Nederlandse auteurs automatisch open access (en dus vrij toegankelijk) worden. Nee, dat hangt af van waarin het artikel gepubliceerd wordt en zelfs dan zijn er nog hoepels om doorheen te springen. Uitgevers geven hun verdienmodel niet zo maar op.

En nu de meeste van die overeenkomsten aflopen wordt het tijd om te bekijken waar je op in wilt zetten in de nieuwe onderhandelingen. In welke mate je nog steeds water bij de wijn wilt doen omdat je eigen auteurs nog steeds graag rechtstreeks dealen met uitgevers (die dat ook aanmoedigen). En diezelfde auteurs van je eisen dat je alles maar beschikbaar maakt als universiteit.

We gaan het zien volgend jaar maar persoonlijk hoop ik dat de VSNU met een onverzettelijk, niet onderhandelbaar, uitgangspunt gaat komen. Naar zowel de uitgevers maar ook naar de eigen auteurs/onderzoekers. Hoe wil je de toegang hebben als universiteit en wat moet er geregeld worden door een uitgever voor de Nederlandse wetenschappelijke artikelen? Bam. Lever je niet wat gevraagd wordt? Dan zeg je nee tegen een Big Deal.

Zeker, dat heeft enorme consequenties. Dat is niet wat uitgevers willen. Het is niet wat universiteiten willen en het is zeker niet wat docenten en onderzoekers willen. Maar in al het gesteggel, al dat gehannes tussen de partijen, om de toegang tot wetenschappelijke artikelen voor weer drie jaar geregeld te krijgen moet je nooit het basisprincipe van inkoop vergeten: wie betaalt voor een product of dienst, die bepaalt. Welke dingen je wel of niet accepteert van een leverancier, daar ga je zelf over. En ik denk dat het hoog tijd wordt om nog duidelijker te worden in wat je wilt hebben, ook al betekent het misschien dat er over een tijd geen overeenkomsten met 14 uitgevers meer liggen.

Maak je eigen gecensureerde Marvel comics

Comics uitgever Marvel komt met een nieuw platform, Create Your Own, waarmee je je eigen Marvel comics in elkaar kunt zetten door bestaande achtergrondillustraties en Marvel superhelden te voorzien van je eigen teksten. Tenminste, mits je jezelf flink censureert want Marvel heeft een indrukwekkende set aan restricties en voorwaarden geformuleerd om gebruik te mogen maken van het nieuwe platform. Maar liefst 23 pagina’s lang en dat is zelfs iets langer dan een gemiddelde Marvel strip zelf.

‘Natuurlijk’ mag Marvel zo’n beetje alles doen met de comics die gebruikers maken op het platform maar ze nemen niet genoegen met zo maar alle comics. Nee, alle teksten moeten ook door de beugel kunnen en dat betekent dat je over een HOOP onderwerpen niet mag schrijven. Niet over gokken, geweld, politiek, geweren, medicijnen, voorbehoedsmiddelen, mogelijkerwijs lasterende uitspraken, de dood, roddels, discriminatie, inbreukmakende onderwerpen, parodieën, controversiële onderwerpen, pretparken die niet van Disney zijn, filmstudios die niet van Marvel zijn of zelfs maar films die niet van Marvel of Disney zijn. En vanzelfsprekend mogen er geen seksueel expliciete afbeeldingen of logo’s/merken gebruikt worden.

Veel succes met het bedenken van een comic die aan al die restricties voldoet …. als je in Amerika, Canada, Australië of Singapore woont want wij Nederlanders mogen het platform sowieso niet gebruiken.

EU en verstopte auteursrechtrapporten

De EU blijkt nog een onderzoeksrapport ‘verstopt’ te hebben waarin de onderzoeksresultaten niet stroken met de boodschap die gecommuniceerd wordt. Al eerder bleek er een onderzoek te bestaan waarin geconcludeerd werd dat illegale downloads verhoudingsgewijs weinig impact hebben op de verkoop en nu blijkt er nog een rapport te zijn (pdf) waar ingegaan wordt op de vraag wat de impact is van sites als Google News op nieuwsuitgevers.

We can conclude from this overview that the studies published so far contain no empirical evidence in support of the substitution hypothesis and thus no evidence that online aggregators have a negative impact on original newspaper publishers’ revenue. On the contrary, the evidence shows that aggregators may actually be complements to newspaper websites and may help consumer discover more news and boost the number of visits.

Oh jee, er blijkt geen bewijs te zijn van een negatieve impact. Maar hoe kun je dan een voorstel er door krijgen om nieuwsuitgevers een eigen naburig recht te geven waarmee ze Google en Facebook kunnen afpersen stimuleren te betalen? Door de resultaten van dit onderzoek te negeren natuurlijk.

En verder nog …

Via Spotify.me worden je luistergegevens uitgelezen en teruggegeven aan je. Wat is jouw favoriete nummer en genre waar je naar luistert.

Een mooi miljoen voor The Internet Archive. Een prima besteding van bitcoins lijkt me.

Zoals elk jaar neemt The 1709 Blog alle auteursrechtontwikkelingen van het afgelopen jaar door. Natuurlijk met de focus op het Amerikaans recht maar nog steeds boeiend om te lezen!

Hier word ik zo moe van. Wekenlang piekeren of ik het geld overheb voor de nieuwe Kindle Oasis ereader en dan niet eens dat ding kunnen bestellen omdat … ja waarom eigenlijk?

En nee, op die link vind je geen uitleg waarom ik (alleen) de Kindle Oasis niet kan bestellen. Grrr.

#

Tweetweekoverzicht week 18 2017: Leningen voor smartphones, geen deal met OUP, einde MP3, geoblocking in Europa, Amazon past contracten aan en Kobo website irritaties

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.
Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.

Een smartphone kopen kost (meer) geld

Vanaf 1 mei wordt het maandelijks afbetalen van een smartphone – duurder dan 250 euro – via een abonnementgezien als een ‘overeenkomst van koop op afbetaling’. Een lening dus waarvoor een inkomens- en lastentoets gedaan dient te worden en die je een registratie oplevert bij de BKR. Nou is dat niets iets om van wakker te liggen maar wel een puntje van aandacht als je de komende jaren een andere lening wilt afsluiten voor een auto of huis (hypotheek). Het te lenen bedrag ligt dan namelijk lager omdat je al een lening hebt uitstaan in de vorm van je telefoon.

Nou is dit geen financieel blog maar wat me bijzonder boeit is hoe de informatievoorziening over deze nieuwe maatregel verlopen is. Op een paar artikelen op blogs en in kranten na heb ik maar weinig informatie kunnen vinden namelijk. De focus ligt hierbij vooral op het feit dat er een BKR-registratie gaat plaatsvinden als je meer dan 250 euro voor een telefoon gaat afbetalen in termijnen – en dat geldt voor bijna iedereen die een Samsung Galaxy of een iPhone koopt vermoedelijk – en dat dit impact kan hebben op toekomstige leningen.

Nou en? Dat hoor ik namelijk de meeste mensen denken. De kans dat mensen ineens geen dure telefoons meer willen bij een abonnement is klein en als de inkomens- en lastentoets mensen al in de weg zou staan om dat te doen, dan wordt daar wel een weg omheen gevonden. Die gaan zeker niet nadenken over de theoretische gevolgen van een BKR-registratie. Op welke manieren dit meer problemen kan gaan opleveren dan het probleem dat deze maatregel zou moeten oplossen, kan ik niet overzien maar ik vermoed dat we er vanzelf achter gaan komen.

Hoe dan ook, bij elke aanbieder van abonnementen heb je sinds deze maand wat meer werk om een nieuw abonnement-met-dure-telefoon af te sluiten. Met nieuwe rekenmodellen om zelf te bepalen of je wilt bijbetalen tot je onder die 250 euro grens blijft. En tooltjes om te bepalen of je met jouw inkomen wel in aanmerking komt voor die knetterdure iPhone of Galaxy S8.

Geen deal tussen universiteiten en Oxford University Press

De Nederlandse universiteiten en Oxford University Press (OUP) hebben geen nieuwe overeenkomst kunnen bereiken voor de toegang tot wetenschappelijke tijdschriften. Voor de VSNU was het uitgangspunt in de onderhandelingen de transitie naar open access – vrij toegankelijke artikelen – zonder dat daarvoor dubbel betaald wordt door Nederlandse wetenschappers. Hierover werd al langere tijd onderhandeld tussen beide partijen maar nadat OUP wederom met een, voor de NL universiteiten onacceptabel, voorstel kwam zijn de onderhandelingen afgebroken.

Dit betekent dat alles wat door OUP vanaf deze maand gepubliceerd wordt, niet meer beschikbaar is voor onderzoekers en wetenschappers. Alle artikelen van voor deze maand blijven toegankelijk als onderdeel van de eerdere overeenkomst waarin dit al geborgd werd.

Einde van (betalen voor) MP3

Het zal 1996 zijn geweest? Toen ik op internet een stukje software tegenkwam waarmee je WAV bestanden (die je van cd’s kon rippen) kon omzetten naar MP3 bestanden. Een MP3 codec heette dat. Van een instituut genaamd Fraunhofer die daarmee aan het testen was. Ik ‘maakte’ mijn allereerste MP3 met dat (toen nog) gratis programma en heb het jarenlang gebruikt om mijn hele cd-collectie om te zetten.

Ruim 20 jaar is die software om MP3’s te maken en te decoderen in licentie gegeven door de eigenaren van de patenten maar Fraunhofer kondigde recentelijk aan dat het licentieprogramma gestaakt is. Dat is vooral omdat de patenten verlopen zijn en iedereen het nu vrijelijk kan gebruiken maar het zal wellicht toch invloed hebben op het gebruik ervan. Hoewel de invloed van streaming muziekdiensten mij persoonlijk een stuk groter lijkt want wie ript nog cd’s en maakt daar mp3’s van?

Einde geoblocking voor muziekdiensten en ebooks in Europa?

Het Europees Parlement heeft ingestemd met nieuwe regels ten aanzien van contentdiensten en geoblocking. Geoblocking is het afbakenen van een dienst voor een land of regio en wordt door alle contentdiensten (en contentaanbieders) gebruikt om een specifiek aanbod – voor een specifieke prijs – af te stemmen op een land. Het meest zichtbare voorbeeld is Netflix waar het aanbod verschilt per land waarin ze actief zijn maar het geldt net zo goed voor muziekdiensten als Spotify en ebookwinkels als Amazon (maar ook o.a. Kobo, Libris en Bruna).

Onder de nieuwe regels worden alle contentdiensten verplicht de muziek- en ebookdiensten onder gelijke voorwaarden aan te bieden aan alle landen binnen de Europese Unie waarvoor ze de (auteurs)rechten hebben. Wat dit precies aan voordelen kan opleveren voor Nederlandse gebruikers van deze diensten valt nog te bezien maar het is een interessante stap dichterbij die ene digitale Europese markt.

Amazon wijzigt contracten voor ebooks met uitgevers in Europa

In juni 2015 begon de Europese Commissie met een anti-trust onderzoek naar Amazon. Aanleiding hiervoor waren de clausules in de contracten, die Amazon afsloot met uitgevers, die garandeerden dat Amazon altijd de beste deal (en laagste prijs) kreeg voor de ebooks. Dit zorgde ervoor dat concurrenten nooit een betere deal konden maken met uitgevers omdat het automatisch ook gold voor Amazon.

Amazon heeft nu water bij de wijn gedaan en toegezegd dergelijke clausules in bestaande contracten niet te handhaven en ze uit toekomstige contracten te halen. Ook kunnen uitgevers hun contract met Amazon opzeggen als daar een clausule in is opgenomen die voorziet in kortingen op ebooks voor Amazon als de verkoopprijs op concurrerende platformen daar aanleiding toe geeft.

tweetweekoverzicht amazon EU

Voor de Europese Commissie zijn deze toezeggingen voldoende en wordt het onderzoek nu gestaakt.

Kobo website irritaties

Bevrijdingsdag was voor Kobo kennelijk het teken om alle remmen los te laten in het pushen van Kobo Plus. Op hun site verschijnt nu bij elk bezoek, op elke pagina, een soort frame bovenaan waarin de 30 dagen proefperiode op Kobo Plus wordt gepromoot. Dat wordt er automatisch, met wat CSS, ingeschoven waardoor dus OP ELKE PAGINA iedere keer de site ‘naar beneden schuift’ om dat frame te laten zien.

Alsof dat nog niet irritant genoeg is krijg je dat frame ook te zien als je al een abonnement hebt op Kobo Plus. Klikken op die link in het frame levert je dus ook niets op, behalve een groeiend geval van irritatie bij elk boek dat je bekijkt op hun site.

Met een goede adblocker (AdBlock voor Chrome in elk geval) is het frame gelukkig te blokkeren maar het is belachelijk hoe agressief Kobo deze dienst aan de man probeert te brengen. Ongeacht of je al lid bent of niet…

En verder nog …

Zoeken op emoticons in tweets. Voor als je je afvraagt wie er allemaal nog meer jouw lievelingsemoticons gebruikt.

Apple verhoogt de (euro)prijzen wederom waardoor apps die enkele jaren geleden nog 79 cent kostten, nu voor 1,09 euro over de digitale toonbank gaan. Wel is een nieuwe goedkopere categorie toegevoegd want er zijn nu ook apps die 49 cent kosten.

Een Windows 10 S versie, bedoeld voor goedkopere laptops, waarop alleen software geïnstalleerd kan worden uit de Windows Store. Ik ben nog niet overtuigd hoewel ik ook nog nooit een Chromebook geprobeerd heb en dat natuurlijk hetzelfde idee is.

Nog ‘even’ de Harry Potter boeken lezen en dan snel verder met mijn jaarlijkse doelstelling om zoveel mogelijk van de, voor de Arthur C. Clarke Award, genomineerde boeken te lezen!

Ontelbaar veel uren heb ik in Wolfenstein 3D gestoken op mijn allereerste computer. Ongelofelijk dat het al weer 25 jaar geleden is.

#

  • © 2006- 2018 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top