Over je nieuwe Twitter profielpagina (en wat het over je zegt)

twitter profielpagina
Begin april kondigde Twitter aan dat deze maand alle gebruikers een nieuwe Twitter profielpagina zouden gaan krijgen. Bedoeld om meer aandacht aan je (goed gelezen) tweets te geven, de profielpagina veel visueler te maken en meer nadruk op gedeelde foto’s en video’s te leggen. Of zoals ze toen zelf als grootste veranderingen aangaven:

What’s new about the new you? The new web profile lets you use a larger profile photo, customize your header, show off your best Tweets and more.

  • Best Tweets: Tweets that have received more engagement will appear slightly larger, so your best content is easy to find.
  • Pinned Tweet: Pin one of your Tweets to the top of your page, so it’s easy for your followers to see what you’re all about.
  • Filtered Tweets: Now you can choose which timeline to view when checking out other profiles. Select from these options: Tweets, Tweets with photos/videos, or Tweets and replies.

Deze week meldde Twitter dat iedereen nu kan overstappen naar de nieuwe profielpagina en was ik benieuwd wat er nou echt anders was geworden. Niet omdat ik zo nodig die profielpagina als visitekaartje wil gaan gebruiken – ik kom er zelf bijna nooit – maar wel omdat ik wil weten wat anderen nu te zien krijgen over mij, mijn tweets en wat ik deel op Twitter.

Zoals beloofd

Wat ze toegezegd hebben is ook precies wat je vindt op je nieuwe Twitter profielpagina. De tijdlijn met al je eigen tweets is fors veranderd. Tweets die als favoriet gemarkeerd zijn, geretweet zijn of waar je (veel) replies op hebt gekregen worden in een veel groter lettertype weergegeven en worden als eerste getoond. Geen totaaloverzicht meer van je eigen tweets maar een indeling op basis van populariteit en interactie. Daar kun je voor één tweet een uitzondering op maken door bij de opties van die tweet te kiezen om deze te ‘pinnen’. De gepinde tweet staat altijd bovenaan en daarmee kun je dus de aandacht van profielgluurders geinteresseerden sturen naar die ene tweet. Kies je een volgende tweet om te pinnen, dan vervangt die de tweet die eerder gepind was. Dat betekent ook dat de gepinde tweet het nieuwe ‘ei van Twitter‘ is. Heb je geen gepinde tweet of is die straks maanden oud omdat je het gewoon 1 keertje uitgeprobeerd hebt, dan ben je overduidelijk geen fanatieke twitteraar ;-)

Mag het een beetje meer foto zijn?

Wat vooral echter opvalt in de nieuwe profielpagina is de prominente rol van de foto bovenaan, je zgn. headerfoto. Daar werd door Twitter altijd een formaat van 1200x600px voor aangeraden maar dat verkleinde Twitter weer terug naar 520x260px toe. Dat is nu maar liefst 1500x500px geworden en dat betekent dat je bestaande foto uitgerekt weergegeven wordt en nu waarschijnlijk wat waziger is dan voorheen. Bij veel gebruikers zie je meteen dat ze nog niet de headerfoto aangepast hebben aan het nieuwe grotere formaat.

header twitter profielpagina

Door op Edit profile te klikken kun je meteen de foto’s aanpassen. Meervoud want ook je eigen profielfoto is nu 400×400 en het kan zijn dat je ook deze wilt vervangen door een foto in dat nieuwe formaat. Zoek je een nieuwe headerfoto, gebruik er eentje die je zelf gemaakt hebt of kijk eens bij Unsplash. Deze foto’s kun je allemaal vrijelijk gebruiken.

Zien en gezien worden

Behalve dat onder je Twitterbio nu ook staat in welke maand en jaar je je account hebt aangemaakt – zodat iedereen kan zien dat je een Twitter veteraan bent natuurlijk – is er ook het een en ander gewijzigd in wat er allemaal getoond wordt aan anderen op je profielpagina.

twitter profielpagina
Standaard krijg je op een profielpagina (van jezelf en van anderen) de tweets te zien. Hierbij wordt er ook nog eens gefilterd zodat alleen de eigen ‘oorspronkelijke’ tweets worden getoond. Pas als je op Tweets and replies klikt krijg je ook alle tweets te zien die als antwoord op andere tweets verzonden zijn. Oftewel, Twitter legt de nadruk nu duidelijk op de eerste categorie en beschouwt replies als minder belangrijk. Wat het overigens wel een stuk overzichtelijker maakt als je het twitterprofiel van een ander bekijkt.

Naast de tweets zie je nu een nieuw kopje staan met foto’s en video’s waarmee je een overzicht krijgt van alle getwitterde mediabestanden. Die worden in twee kolommen in een soort kaartformaat getoond waarbij je meteen de foto’s of video’s te zien krijgt. Deze layout, maar dan bij mij in drie kolommen, vind je ook terug bij het overzicht van je volgers en degenen die je zelf volgt. In datzelfde kaartformaat worden verkleinde profielen getoond waarbij je ook meteen ziet of ze al beschikken over de nieuwe profielpagina’s.

Waar je definitief rekening mee moet houden is dat je favorieten nu ook een prominente plek hebben gekregen. Je kon ze altijd al terugvinden op andermans profielpagina’s maar nu kan elke bezoeker van je profielpagina heel snel zien welke tweets je als favoriet gemarkeerd hebt. En dat is iets om in je achterhoofd te houden lijkt me.

Heb je nog de oude profielpagina? Dan word je de komende weken automatisch overgezet maar je kunt het ook nu zelf eenvoudig doen. Mits je dat wel vanaf de computer doet overigens want het werkt niet op smartphone of tablet aangezien je daar automatisch naar de mobiele Twitter site verwezen wordt.

#

Skylanders: over gaming, techniek en creatieve DRM

Had ik niet toegezegd dat postjes over gaming naar mijn andere blog zouden gaan? Klopt maar dit gaat niet over oude spellen weer werkend krijgen op modernere pc’s maar meer over slimme marketing, gebruik van nieuwe techniek en hoe er echt handig omgegaan kan worden met voorkomen van kopiëren.

Om met dat laatste te beginnen, creatieve vormen van DRM bestaan al zo’n beetje sinds dat er spellen bestaan. Ik kocht vroeger spellen en daar zat in de doos (die had je toen nog) een stevige handleiding en speciale kaarten. In die tijd speelde je dan een half uurtje of zo en dan kreeg je in het spel zelf een vraag te beantwoorden. De truc was dan dat je het antwoord kon vinden in de handleiding en soms zelfs dat je de speciale kaarten moest gebruiken om het antwoord uit te vogelen. De betere spellen maakten het ook onderdeel van de gameplay en daardoor voelde het niet aan als een vervelend iets dat de fabrikant van het spel bedacht had om te voorkomen dat je een illegaal gekopieerde versie ging gebruiken.

In de jaren 90 verdween die praktijk echter en werd het bij pc spellen vervangen door een ander middel wat -voor mij tenminste- ook prima werkte. Tegenwoordig zou het een Collector’s Edition heten of wat voor fraaie namen ze er ook voor bedenken maar toen kreeg je dat standaard erbij. Een mooie doos, prachtige handleidingen, kaarten, achtergrondmateriaal, muziekcd’s enz. Je wilde gewoon het spel kopen omdat kopen een toegevoegde waarde had. Een kopietje van je vrienden was wel handig maar dan had je alle leuke extra’s er niet bij.

Maar ja, toen moest het allemaal goedkoper bij de makers van spellen. Dozen werden kale dvdhoesjes, handleidingen kreeg je er als PDF bij en zowel voor pc als consolespellen werd het een technische oorlog om de schijfjes tot de tanden te beveiligen om kopieren met harde hand tegen te gaan, in plaats van de kopers een meerwaarde te bieden voor een gekocht exemplaar. Het werd zo erg dat die technische maatregelen velen het spelen letterlijk onmogelijk maakten en gelukkig draait men nu weer terug naar een andere koers. Vooral door de online componenten van hedendaagse spellen te koppelen aan de (eerste) koper maar laat ik daar niet verder over doorgaan.

Vorig jaar kwam Skylanders op de markt en daar hadden de makers behoorlijk goed over nagedacht. In een markt die bomvol zit met duizenden nieuwe spellen op pc en alle consoles zochten ze naar een unieke eigen invalshoek en die vonden ze. Niet door iets wereldschokkends te doen maar door een aantal bestaande en zelfs oude concepten te combineren. Het is een avonturen spel dat zich primair op kinderen richt. Jong volwassenen hoor je de marketeers al bijna roepen op de achtergrond. Kinderen zijn dol op dingetjes verzamelen en bewerken hun ouders net zo lang tot ze hebbedingetjes aanschaffen en de verzamelingen compleet worden gemaakt. Je hoeft maar naar voetbalplaatjes of alle Albert Hein acties te kijken om te zien hoe goed dat werkt. Dus combineert Skylanders een laagdrempelig spel, beschikbaar op werkelijk alle platformen waar je maar een spel op kunt spelen, met verzamelbare poppetjes die de hoofdrol spelen in het spel.

En nu komt het echt briljante … de poppetjes zijn letterlijk je personages in het spel. Alleen met de poppetjes, de Skylanders, die je gekocht hebt kun je spelen in het spel. Het spel is natuurlijk zo ingericht dat het je aanmoedigt om minstens 1 Skylander van elke van de 8 categorieën te hebben maar je kunt het hele spel uitspelen met slechts de drie die je bij aankoop van het spel krijgt. Om het verzamelen nog aantrekkelijker te maken en tegelijk ook het sociale aspect te promoten passen de makers een stukje techniek toe. Je krijgt een Portal erbij, een platformpje waar je de poppetjes op kunt zetten. Zowel in de Portal als in de poppetjes zit een RFID chip en daardoor verschijnt automagisch in het spel de Skylander die je op de Portal hebt gezet. Briljant echt waar. Ik weet niet wie er meer lol heeft met dat spel, mijn kinderen of ik zelf.

Je Skylanders worden steeds sterker in het spel en kunnen meer dingen naar mate je ze meer gebruikt. Dat wordt niet in het spel opgeslagen maar in het poppetje van je Skylander zelf. Als jij met jouw favoriete Skylander(s) naar anderen gaat die dat spel ook hebben, kun je gewoon met de jouwe verder spelen.

Voor kinderen is het allemaal heel gewoon denk ik maar ik kan enorme bewondering hebben voor dit slimme concept die vele vliegen in 1 klap slaat. Illegale kopietjes van dit spel zijn volslagen waardeloos zonder Portal en Skylander poppetjes. De winst zit vervolgens niet alleen in de best prijzige starterset waarin het spel, de Portal en drie Skylanders zitten maar ook in de meer dan 30 Skylanders die je erbij kunt kopen verzamelen. Dat is pas creatief uitmelken :)

En het is verdorie nog een heel leuk spel ook!

#

In de verlenging: de waarde van tweets

Dat content waarde heeft, dat spreekt vanzelf. Het is de core business van bijna elk bedrijf dat zaken doet op internet. Hoe dat precies zit met updates van sociale netwerken, daar is de jury nog niet helemaal over uit geloof ik. Natuurlijk, op het moment dat je een account neemt bij Facebook, Google+ of Twitter staat er keurig in de voorwaarden dat ze jouw berichten, updates en tweets mogen gebruiken voor hun eigen doeleinden maar los van flink van privacy discussies is er eigenlijk nog geen voorbeeld van commerciële exploitatie geweest van dit soort content.

Tot nu toe want via ReadWriteWeb kwam het bericht langs dat Twitter miljoenen tweets verkocht heeft aan een bedrijf dat Datasift heet.

[blackbirdpie url=”https://twitter.com/#!/rsnijders/status/174913342966738944″]

Datasift is een marketing bedrijf dat zich specialiseert in wat ze social data noemen. Gegevens uit social media die door hun klanten gebruikt kunnen worden voor ontelbare (marketing) doeleinden. Ze hebben nu dus twee jaar aan (alle!) tweets gekocht van Twitter wat natuurlijk een idioot groot databestand oplevert van tweets, gekoppeld aan namen en locaties. Dat je hier interessante analyses op kunt loslaten staat buiten kijf maar ik sta er wel een beetje van te kijken dat Twitter dit zo verkoopt.

Dat zou me misschien niet moeten verbazen als ik bedenk dat Twitter er zelf maar bar weinig mee doet, met al die data. Een fatsoenlijke zoekfunctie voor tweets is er na 5 jaar nog steeds niet en als je geluk hebt kun je tweets van een week oud nog net terugvinden via hun zoekmachine. Het is niet voor niets dat er een breed scala aan tooltjes en webdiensten bestaan die zich focussen op het archiveren van (tenminste) je eigen tweets. Kennelijk ziet Twitter er geen financieel heil in om dit zelf aan te bieden en wordt de buit, zijnde de miljoenen tweets die jaarlijks geplaatst worden, rechtstreeks verkocht aan partijen die wel een slaatje kunnen slaan uit dergelijke analyses en zoekfuncties.

Misschien slaat dit enorm aan. Misschien krijgen we straks wel een vergoeding voor veeltwitteraars die aantoonbaar bijdragen aan de jaarlijkse buit van duurverkochte tweets. Misschien is dit het antwoord op de vraag wat het nut van twitter is. Wat de waarde van tweets is.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top