Tweetweekoverzicht week 31 2018: Nieuwe Kobo Originals, Universal en auteursrecht, uitgevers en Pirate Bay, de Boekenbon en mag je legaal vuurwapens 3D-printen?

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Kobo Originals

Hoe maak je je betaalde dienst met digitale content nog iets aantrekkelijker? Door titels aan te bieden die alleen maar daar op te kijken, luisteren of te lezen zijn natuurlijk. Netflix doet het, Spotify doet het, Amazon doet het en ook Kobo Plus doet dat. Vorig jaar introduceerden Bol en Kobo de Kobo Originals, digitale boeken die (tijdelijk) exclusief en alleen via Kobo Plus te lezen zijn

Daar was de rest van het boekenvak in Nederland niet zo blij mee – ze dreigden met een boycot van de papieren edities – maar dat liep uiteindelijk met een sisser af (€ Boekblad link) aangezien de boeken nu gewoon verkocht worden in de boekhandels.

Bol & Kobo kondigden afgelopen week een nieuwe reeks boeken aan die wederom digitaal alleen via Kobo Plus te lezen. Een trilogie van Lisette Jonkman waarvan de delen op 1 augustus, 1 oktober en 1 december beschikbaar komen. En of we nog meer (sneller) nieuwe titels gaan zien als Originals, dat valt nog te bezien maar het is een boeiend iets om nu ook in Nederland te zien. Ik denk wel dat Bol/Kobo meer van dit soort exclusieve titels wil gaan bieden maar dat hangt vooral af of de effecten op de verkoop van abonnementen zodanig is dat het ook voor de auteurs financieel interessant wordt om hun titels op deze wijze eerst via een abonnementsdienst beschikbaar te maken.

Waarom hebben we bibliotheken?

Een mooi artikel in de Irish Times over de bibliotheek in Dublin en de rol die het vervult in de stad. Zeker de moeite van het lezen waard.

Universal doet weer vervelend over auteursrecht

Jaren geleden spande Universal – de muziekstudio die de rechten op de muziek van Prince heeft – een rechtszaak aan tegen de moeder van een kind (een baby) die danste op een paar seconden muziek van His Royal Badness. Een, volgens velen, belachelijke rechtszaak omdat het fair use beginsel in het Amerikaanse auteursrecht dit gebruik zonder problemen toestond.

De rechtszaak eindigde na meerdere jaren in een schikking waardoor dus uiteindelijk nooit een rechter heeft kunnen oordelen of Universal een tik over de vingers verdiende (of niet). Maar wellicht komt de gelegenheid alsnog want Universal heeft doodleuk weer een zaak aangespannen over het gebruik van de muziek van Prince.

Tegen wie? Tegen een verslaggever die een video verspreidde waarin, vlak nadat het nieuws bekend werd dat Prince overleden was, duizenden fans zich verzamelden in Minneapolis en meezongen met ‘Purple Rain’ als eerbetoon aan de overleden zanger. En dat beschouwt Universal een inbreuk op hun auteursrecht.

Los even van het smakeloze gehalte van deze actie van Universal, is het ongeveer een schoolvoorbeeld van hoe fair use bedoeld is en lijkt er nu toch een kans te komen om hier een uitspraak van de rechter over te krijgen. En wellicht om Universal een beetje goed fatsoen bij te brengen want ze zijn nu al het schoolvoorbeeld van lullig met auteursrechten omgaan.

Uitgevers proberen Pirate Bay site compleet uit Google te krijgen

Het zijn niet alleen platenmaatschappijen die graag procedures en rechtszaken gebruiken om de grenzen van het toelaatbare op te zoeken (of er overheen te gaan). Ook uitgevers gebruiken de DMCA wetgeving – die het mogelijk maakt voor rechthebbenden om hun eigen content te laten verwijderen van websites – niet alleen om hun titels van The Pirate Bay te krijgen … nee, ze proberen om de gehele site, inclusief startpagina, uit de indexen van Google te krijgen.

Google weigert dit echter te doen met het – terechte – argument dat de voorpagina geen inbreukmakend materiaal bevat maar de Amerikaanse uitgevers vinden nog steeds dat de piratensite met wortel en al moet verdwijnen. Met dezelfde argumenten als altijd (niemand betaalt voor de ebooks, het mag niet, enz.) wordt gemakshalve even ‘vergeten’ dat het doel niet de middelen heiligt.

Terwijl al net zo gemakkelijk genegeerd wordt dat afnemende verkopen van ebooks in de VS ook wel eens wat te maken konden hebben met de sterk toegenomen prijzen ervan nu Amazon niet meer eenzijdig de prijzen kan afdwingen. Piraterij van commercieel beschikbare ebooks wil ik niet goedpraten maar het was, is en blijft onzinnig om illegaal gedownloade ebooks te beschouwen als gederfde inkomsten. Juist omdat die downloaders het alleen maar downloaden omdat het geen geld kost.

Blijft de boekenbon?

De omzet van de Boekenbon is de afgelopen tien jaar met bijna 50 procent gedaald naar 20 miljoen in 2017, was de boodschap op Teletekst, de NOS site en zelfs de journaals. De boekverkopers moeten nu besluiten (en stemmen) hoe het verder moet met de Boekenbon want volgens de uitgever die de cadeaukaart beheert kon het anders wel eens op een eind gaan lopen.

Ik weet absoluut te weinig van het reilen en zeilen van de Boekenbon maar ergens voelt het toch wel heel erg knullig aan. Hoezo kun je met een omzet van 20 miljoen een cadeaukaart niet overeind houden? En hoe verzin je het dat de oplossing kan liggen in “een bonus voor verkopers en een hogere marge voor de uitgever van de bon”?

Zorg dat je met elkaar de boel op de rit zet zou ik zeggen. HOE. DAN. OOK.

Mensen kopen minder boeken dan 10 jaar geleden ja maar een groot deel kocht en koopt ze alleen omdat ze een Boekenbon hebben gekregen. Als de Boekenbon verdwijnt dan heb je echt geen kristallen bol nodig om te voorspellen dat dit een forse negatieve impact op toekomstige verkopen gaat hebben. En voor degenen die niet zo goed zijn in rekenen: als je minder of niks verdient, dan heb je ook geen bonus of hogere marges.

Blauwdrukken voor 3D geprinte wapens mogen niet verspreid worden

Dat 3D printers een flinke uitdaging zouden gaan vormen voor het intellectuele eigendomsrecht, dat was al lang duidelijk. Hoe voorkom je dat mensen thuis beschermde ontwerpen gaan printen?

Maar het heeft ook nog een andere kant want behalve dat er rechthebbenden zijn die niet willen dat hun beschermde producten thuis geprint kunnen worden, wil je als maatschappij ook niet alles laten gebeuren. Zoals in dit geval waarin een bedrijf aankondigde om de instructies (de bouwtekeningen voor een 3D printer) voor 3D-geprinte handvuurwapens te verspreiden. Vuurwapens die, omdat ze van plastic zijn, niet worden gedetecteerd in poortjes.

De Amerikaanse rechter heeft het bedrijf, op het laatste moment, verboden om dit te doen na de afweging gemaakt te hebben tussen het recht op informatie delen en de publieke belangen. Het is echter een tijdelijk verbod en in de media is een flinke discussie losgebarsten tussen voor- en tegenstanders.

Ik vrees dat de geest uit de fles is en dergelijke bestanden binnenkort overal te vinden zullen zijn, ongeacht wat een rechter hiervan vindt. Dat er hele bevolkingsgroepen zijn die er kennelijk geen enkel probleem mee hebben dat iedereen zijn eigen vuurwapen kan uitprinten, daarover maak ik me veel meer zorgen eigenlijk. En daar gaat geen rechterlijke uitspraak wat aan veranderen.

#

Tweetweekoverzicht week 12 2018: Libris Literatuurprijs 2018 ebookactie, Facebook privacy, EU geoblocking, Blurred Lines uitspraak, KeepVid en abonneer je op digitale kranten met Google

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Libris Literatuurprijs 2018 ebookactie deel 1

Libris mailde me met de mededeling dat de zes genomineerden voor de Libris Literatuurprijs 2018 de komende zes weken hun eigen ebookactie krijgen. Een leuke manier om elke week mee te lezen en na zes weken te kijken of je het eens bent met de uiteindelijke winnaar?

  • Martin Michael Driessen – De pelikaan -> deze week voor €4,99
  • Ilja Leonard Pfeijffer – Peachez, een romance
  • Arjen Van Veelen – Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken
  • Marjolijn van Heemstra – En we noemen hem
  • Tommy Wieringa – De heilige Rita
  • Murat Isik – Wees onzichtbaar

Cambridge Analytica en de 50 miljoen Facebook profielen

Het is onmogelijk om dit gemist te hebben volgens mij maar afgelopen week ging het zo’n beetje alleen maar over de 50 miljoen Facebook profielen die het bedrijf Cambridge Analytica wist te verzamelen middels een app. Die app werd door honderdduizenden mensen gebruikt maar ook de profielen van al hun vrienden werd verzameld teneinde de Amerikaanse kiezer te benaderen en te kunnen beïnvloeden tijdens de afgelopen presidentsverkiezingen.

Wat vooral opvalt (nu pas) is niet wat het bedrijf gedaan heeft maar de rol die Facebook maar blijft spelen in dit soort datalekken. Ook deze keer heeft Facebook het al in 2015 geconstateerd dat het fout zat met de app maar ondernam bijna geen acties. In een artikel in The Guardian staat een uitstekend artikel die weergeeft hoe Facebook en Cambridge Analytica in essentie zonder enige hindernissen hun eigen gang konden gaan.

Zuckerberg gooide er nog een excuus uit maar het lijkt er niet op dat er structureel iets gaat veranderen aan de ongebreidelde toegang die third party apps en sites hebben tot de persoonlijke informatie van Facebookgebruikers. Natuurlijk ontstond er meteen een soort ‘beweging’ om je Facebook account op te zeggen maar dat is vooral symbolisch. Alle andere internetgrootmachten doen grotendeels hetzelfde en het is niet alsof Facebook niet transparant is over het feit dat hun gebruikers hun verdienmodel zijn. Iedereen klikt toch echt zelf op al die apps, leuke testjes en al die andere leuke gimmicks waarvoor je je Facebook profiel gebruikt.

Weten waar je die toegang weer ongedaan kunt maken en checken wat Facebook van je verzamelt, dat is echter niet breed bekend. Misschien verdient dat nog een aparte blogpost volgende week.

Die 50 miljard in daling van de waarde van hun aandelen zou Facebook wel eens een heel stuk sneller kunnen overtuigen iets aan hun beleid te veranderen dan die opgezegde accounts.

Geoblocking in Europa voor producten en diensten verleden tijd

Bijna drie jaar nadat de Europese Commissie de eerste plannen voor een Digital Single Market bekendmaakte – inclusief een voornemen om een einde aan geoblocking te maken – kwam vorige week (20 maart) inderdaad een einde aan geoblocking in de 28 EU-landen. Tenminste, dat is hoe de EU het brengt maar hoewel het idee dat je producten en diensten in elk land van de EU moet kunnen kopen/leveren heel goed klinkt, zijn de meeste webdiensten uitgesloten als ze auteursrechtelijk beschermde werken leveren. Zoals alle streamingdiensten en de verkoop van ebooks en films bijvoorbeeld.

Sterker nog, het verbod op geoblocking blijkt maar voor een drietal specifieke situaties van toepassing te zijn:

  • Verkoop van goederen zonder fysieke levering. Oftewel, als jij een supervoordelige televisie op een Portugeese website vindt dan mag jij die ook kopen. Mits je hem zelf gaat ophalen of betaalt voor de ongetwijfeld idioot hoge verzendkosten;
  • Verkoop van diensten die op een specifieke locatie geleverd worden. Je kunt een arrangement voor Euro Disney in Parijs rechtstreeks kopen op de Franse website zonder verplicht doorgestuurd te worden naar een Nederlandse site;
  • Verkoop van elektronisch geleverde diensten. Als jij een website wilt laten hosten door een Noorse webhost dan kun je dat doen zonder dat er extra kosten in rekening gebracht worden.

Laat ik het maar als een klein stapje in de goede richting beschouwen maar het is wel een grotendeels symbolische stap aangezien geoblocking in de praktijk pas echt merkbaar is voor die diensten waar je met auteursrechten en licenties te maken hebt. Daar wil de Europese Commissie ook nieuwe regels voor opstellen maar dat zal aanzienlijk minder makkelijk gaan gok ik zo.

Blurred Lines uitspraak verzwakt bescherming van Amerikaanse muziek

Drie jaar geleden oordeelde de Amerikaanse rechter dat het nummer Blurred Lines (van Robin Thicke & Pharell Williams uit 2013) inbreuk maakt op het muziekauteursrecht van (de erfgenamen van) Marvin Gaye met zijn nummer Got to Give It Up uit 1977. Ook al vond de jury dat die inbreuk niet opzettelijk had plaatsgevonden, de uitvoerenden van Blurred Lines moesten miljoenen dollars betalen. Het was vooral een bijzondere zaak omdat het nummer noch qua teksten noch qua melodie inbreuk had gemaakt volgens de rechter maar om de ‘groove’ van het nummer: de bas en het gebruik van koebellen dat ook in Got to Give It Up zit. Aspecten die onderdeel uitmaken van de melodie maar die normaliter niet afzonderlijk beschermd zijn (kunnen worden).

Thicke & Williams gingen in hoger beroep en nu, jaren later, ligt het oordeel van de Court of Appeals er. Het merendeel van het panel van rechters oordeelde dat de eerdere uitspraak in stand blijft en het nummer dus inderdaad inbreuk maakt.

De rechter die anders oordeelde schreef in haar dissent een ferme waarschuwing over de consequenties van beschermen van dergelijke onderdeeltjes: ‘Blurred Lines’ and ‘Got to Give It Up’ are not objectively similar” and that the two songs “differ in melody, harmony, and rhythm. Yet by refusing to compare the two works, the majority establishes a dangerous precedent that strikes a devastating blow to future musicians and composers everywhere.”

Deze uitspraak schept het precedent dat muzieknummers dus heel verschillend kunnen zijn maar, omdat ze bepaalde basiselementen op een zelfde manier gebruiken, nog steeds als inbreukmakend beschouwd kunnen worden. Het levert een situatie op waarbij letterlijk iedereen die een rifje, overgang of instrument voor de eerste keer gebruikt een recht krijgt om dat bij alle anderen te verbieden. Als je dan bedenkt dat je per definitie beperkt bent in het aantal noten, akkoorden en instrumenten dat je kunt gebruiken, dan maakt in beginsel elk nummer wel inbreuk op iets dat in een eerder muzieknummer geïntroduceerd werd.

Hier hebben we het laatste nog niet over gehoord vrees ik. Hopelijk is er nog een kans dat deze kwestie voor de Supreme Court uitgevochten gaat worden want de belangen zijn nu wel wat groter geworden dan alleen de erven van Marvin Gaye.

Keepvid is niet meer

KeepVid was een van de grootste sites waarmee je video’s van o.a. YouTube of Vimeo kon downloaden maar heeft afgelopen week het onderspit moeten delven tegen de advocaten van o.a. YouTube die deze praktijken met lede ogen aanzien. De mogelijkheid om een linkje te plakken en de video voor eigen gebruik te downloaden is verdwenen en in plaats daarvan vind je een PR praatje over hoe ongewenst het downloaden van streaming video’s is.

Interessant hieraan is dat YouTube het zelf natuurlijk niet leuk vindt dat hun video’s gedownload worden (ze staan het ook niet toe in hun algemene voorwaarden) maar ‘niet leuk vinden’ en algemene voorwaarden vanzelfsprekend wat anders is dan het juridisch niet mogen. Algemene voorwaarden gelden alleen als je een overeenkomst hebt met YouTube (omdat je bijv. video’s uploadt) en juridisch is het maken van een thuiskopie gewoon toegestaan. Maar dat vind je niet terug in de informatie op de KeepVid site ….

Gelukkig zijn er nog vele alternatieven op het web te vinden, al twijfel ik er niet aan dat ook die post gaan krijgen van YouTube en hun advocaten.

Abonneer je op kranten met Google

Met Subscribe with Google wil Google het makkelijker maken om een abonnement af te sluiten op digitale media. Het idee is dat je dan geen account per site/krant hoeft aan te maken maar met je Google account – en gekoppelde betalingsmethode – kunt abonneren.

De dienst lanceert ‘binnenkort’ met diverse digitale kranten wereldwijd zoals de New York Times en The Washington Post maar ook NRC Media gaat hier aan deelnemen.

Ergens zit hier wel een goed idee maar als het om digitale kranten gaat denk ik niet dat ik zoveel abonnementen wil gaan afsluiten dat ik het op één plek bij elkaar hoef te houden. Laat staan bij Google….de kans dat ze een Google Analytics hebben waarmee ze precies kunnen volgen welke artikelen je online leest bij de deelnemende kranten acht ik bijzonder groot.

En verder nog …

Zelfgemaakte ondertitels mogen nog (steeds) niet van de rechter en vormen een inbreuk op het auteursrecht. Wat natuurlijk juridisch gezien klopt. Ook al heeft de scriptschrijver zelf niets in te brengen als feitelijk rechthebbende en is het een kul argument om auteursrechteninbreuk op te voeren tegen mensen die ondertitels maken.

De Kindle app is mijns inziens een fijne manier om ebooks te lezen (en audioboeken te beluisteren) en is weer een stukje beter geworden. Nu maar hopen dat Apple ooit nog met een nieuwe iPad Mini komt want daar is de Kindle app echt perfect op.

Stadkamer Zwolle is de beste bibliotheek van Nederland 2018, bleek tijdens het Nationale Bibliotheekcongres. Ik vond hem ook mooi in elk geval.

Instagram gaat voorrang geven aan nieuwere berichten omdat ze ook wel merken dat mensen niet zitten te wachten op foto’s van drie dagen oud die boven in je tijdlijn verschijnen. Dat is wel wat anders dan een terugkeer naar een chronologische weergave waar iedereen op hoopt maar zal misschien de app een beetje handiger in het gebruik maken. Heel misschien.

Volwassenen “vonden het verwarrend dat zij pas een maand later aan de beurt waren” en de jeugd las te weinig in juni. Dat zijn de redenen die aangevoerd worden bij de mededeling van de KB dat de VakantieBieb vanaf 2018 pas vanaf 1 juli geopend zal zijn voor iedereen.

Ik denk dat je dan ook naar een aanbod zou kunnen kijken dat meer in trek is bij de jeugd. Of meer aan promotie in scholen zou kunnen doen voor het gratis lezen in juni. Maar helaas zullen de kinderen en scholen pas vanaf 1 juli aan de slag kunnen met de VakantieBieb. Als de vakantie letterlijk voor de deur staat …

#

Tweetweekoverzicht week 51 2017: Muziekdeals met YouTube en Facebook, Facebook transparency report, vrije toegang tot informatie, leenrecht voor ebooks, midterm review Wsob en tweede evaluatie Wvbp

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Universal tekent deals met YouTube en Facebook

Universal is één van de grootste platenmaatschappijen en heeft deze week kennelijk besloten iets voortvarender te handelen als het gaat om sociale netwerken en muziekrechten. Niet alleen sloten ze een deal met YouTube – voor zowel het vertonen van muziekvideo’s als voor de muziekstreamingdienst die YouTube naar verluidt in 2018 wil gaan lanceren – maar ook werd er een miljoenendeal met Facebook gesloten.

Deze deal maakt het mogelijk dat er muziek van artiesten van Universal kan worden gebruikt bij video’s die geupload worden door gebruikers maar ook hier gaan er geruchten over een muziekdienst die Facebook zou willen starten. Want we zitten echt allemaal te wachten op 18 muziekdiensten ….

Facebook en illegale content

In navolging van o.a. Google publiceerde Facebook afgelopen week ook hun eigen ‘transparency report‘ waarin gemeld wordt hoe ze met intellectueel eigendomsrechtclaims omgaan (in de periode januari t/m juni 2017). Behalve hun tools (o.a. Rights Manager) waarmee rechthebbenden hun claims kunnen doen gelden worden alle klachten en verzoeken behandeld door een apart team binnen Facebook.

Ook de getallen ontbreken niet: er blijken de eerste zes maanden van 2017 224.464 claims ingediend te zijn bij Facebook waarbij in ruim 68% van de gevallen content is verwijderd. Maar liefst 1,8 miljoen werken om precies te zijn. Voor Instagram gaat het om 70.008 claims en is in 64% van de gevallen de foto verwijderd (in totaal bijna 686 duizend foto’s).

Vrije toegang tot informatie

Ik ga er niet nog een keer zinloos lang over klagen maar echt beste mensen, ik kan met woorden bijna niet uitdrukken hoe tergend irritant ik het vind dat er door de Koninklijke Bibliotheek wel gecommuniceerd wordt over allerlei interessante rapporten, onderzoeken en presentaties maar dat die vervolgens ACHTER EEN INLOG worden gezet op metdekb.nl waar geïnteresseerden niet bij kunnen als ze niet mee mogen doen met de kb.

Als iets hartstikke vertrouwelijk is – en wees dan ook eens kritisch of dat echt zo is – deel het dan alleen via mail met betrokkenen. Als iets wel gedeeld kan worden, deel het dan lelijk woord verwijderd ook met iedereen die interesse zou kunnen hebben. Dat ik bibliothecarissen en informatiespecialisten moet uitleggen wat de toegevoegde waarde van een vrije toegang tot informatie is – ook al ligt dat organisatorisch of politiek gevoelig – is misschien nog wel erger dan het niet hebben van die toegang.

Oh en dank aan de ‘klokkenluiders’ die me het rapport hebben toegestuurd naar aanleiding van mijn tweet. Ik zal niet zo flauw zijn om het inhoudelijk te gaan bespreken aangezien ik meer geïnteresseerd ben in wat de KB (en VOB) gaan doen met de conclusies van dit onderzoek. Als iemand tenminste dit rapport uberhaupt gelezen heeft …

Wel of geen leenrecht voor ebooks?

Vorige week meldde de Vereniging Openbare Bibliotheken dat er in een vergadering met de Stichting Onderhandelingen Leenvergoedingen eerder deze maand geen besluit was gevallen over de hoogte van een leenrechtvergoeding voor ebooks.

Dat vond ik interessant want deze vergadering moest wel een uitwerking zijn van een ‘one copy one user’ model waarmee (in beginsel) alle ebooks uitgeleend zouden kunnen worden mits daar een leenvergoeding voor auteurs tegenover zou staan. Dit staat haaks op het huidige model waarbij exemplaren meerdere/vele malen uitgeleend kunnen worden als onderdeel van een (licentie)overeenkomst met uitgevers, maar vloeit voort uit de uitspraak van het Europese Hof van Justitie van 10 november 2016 die de ‘mogelijkheden’ schetst van het kunnen uitlenen van ebooks door bibliotheken.

Ook Bibliotheekblad dook dieper in de materie en vroeg de manager van de Stichting Leenrecht om toelichting. Hieruit blijkt dat dat de partijen begin maart 2018 weer bij elkaar komen om eerst nog de vraag te beantwoorden of het uberhaupt wel nodig en wenselijk is om het one copy one user model verder uit te werken. Zowel de Stichting Leenrecht als de KB en VOB blijken namelijk de voorkeur te geven aan het huidige model hoewel de VOB toch graag een leenrechttarief voor ebooks wil vaststellen en de partijen daarom nog steeds met elkaar om tafel zitten.

Auteurs en uitgevers hebben op basis van het huidige one copy multiple users model een voorstel gedaan aan het ministerie van OCW en de KB voor het beschikbaar maken van ebooks voor uitlening. OCW heeft de reactie op dit voorstel opgenomen in de midterm review van de Wet stelsel openbare bibliotheekvoorzieningen.

Midterm review Wet stelsel openbare bibliotheekvoorzieningen

De midterm review – tussenrapportage in goed Engels :P – van de bibliotheekwet kwam inderdaad nog voor de feestdagen. Minister Van Engelshoven informeerde zowel de Eerste als de Tweede Kamer over de stand van zaken en ging hierbij in op diverse ontwikkelingen.

Bibliotheekblad heeft een prima samenvatting geschreven en gaat ook in op de punten die mij opvielen. Zo behandelt de minister de ontwikkeling van teruglopende uitleningen bij de bibliotheken in combinatie met de Bibliotheek op school programma’s bij schoolbibliotheken. Hierdoor komen er minder leenrechtvergoedingen terecht bij (jeugdboeken)auteurs en dat leidde al tot een oproep van (o.a.) de Auteursbond om de wettelijke uitzondering die schoolbibliotheken hebben op het hoeven betalen van leenrechtvergoedingen, af te schaffen.

Wat ik, voor de goede orde, een onzinnige, onrealistische en ineffectieve maatregel zou vinden.

 

De minister concludeert echter dat de terugloop in leenrechtvergoedingen voor het grootste deel worden verklaard door de afname in uitleningen die sowieso al sinds 1990 in gang is gezet. Dat daardoor de inkomsten van auteurs dalen vindt de minister aansluiten bij het algemene beeld van de arbeidsmarktpositie in de culturele sector (het wordt ‘simpelweg’ lastiger om een goede boterham te verdienen als auteur). Met betrekking tot de schoolbibliotheken stuurt de minister aan op een verdere uitrol van dBos waarbij de uitgeleende exemplaren eigendom zijn van de bibliotheek en daarmee leenrechtplichtig zijn. Betere registratie van die uitleningen zou effectiever zijn dan het schrappen van de onderwijsvrijstelling in de Auteurswet.

Vanzelfsprekend gaat de minister ook in op het leenrecht voor ebooks en het voorstel dat door auteurs en uitgevers is gedaan.

Het één-op-één in de praktijk doorvoeren van de uitspraak van het Europese Hof zou een stap terug betekenen. Auteurs en uitgevers verkennen daarom met de KB de mogelijkheid het huidige systeem te verbeteren.[..] De volgende lijnen tekenen zich hierbij af:

• De te maken afspraken zijn in eerste instantie gericht op het segment Algemeen boek en de Nederlandse auteur;
• E-books komen zoveel mogelijk na een nog nader te bepalen ‘window’ beschikbaar voor uitlening via de openbare bibliotheek;
• Uitgevers en auteurs komen een verdeling van de uitleenvergoeding overeen, bijvoorbeeld uitgedrukt in percentages;
• Auteurs krijgen periodiek inzicht in de uitleencijfers van e-books;
• De repartitie van de vergoeding aan de auteurs wordt via de KB uitgevoerd door de Stichting Literaire rechten auteurs (Lira) en Pictoright.

Dit betekent mijns inziens het beste van twee werelden. Bibliotheken en uitgevers willen afspraken maken over het beschikbaar maken van (alle) ebooks waarbij er een embargoperiode gaat gelden waarna de titels beschikbaar komen voor het uitlenen. De vergoedingen die betaald worden aan uitgevers vloeit nu ook door naar de auteurs en de auteurs krijgen inzage in hoe hun titels geleend worden (zoals dat nu ook voor papieren exemplaren geldt). Op basis van die uitleningen wordt de geïnde uitleenvergoeding verdeeld onder de auteurs.

En het mooiste van alles is dat het niet nodig is om naar een one copy one user model over te stappen terwijl er dan toch eindelijk actuele titels bij gaan komen (afhankelijk van hoe lang die embargoperiode gaat zijn). Klinkt goed!

Tweede evaluatie Wet op de vaste boekenprijs

Elke vier jaar dient door de verantwoordelijke minister van OCW aan de Tweede Kamer verslag te worden gedaan over de werking van de Wet op de vaste boekenprijs. Heeft de wet nog steeds het beoogde effect en wat is de impact ervan op de markt?

In februari 2015 vond de tweede evaluatie van de wet plaats en konden partijen de voor- en nadelen presenteren om de wet in stand te laten. Minister Bussemaker vroeg de Raad voor Cultuur een onderzoek uit te voeren en volgde uiteindelijk haar evaluatie (PDF) het advies van de Raad voor Cultuur op om onder een aantal voorwaarden de Wet op de vaste boekenprijs te verlengen met nog eens vier jaar.

De voorwaarden waren dat er een onderzoek moest komen naar de interne kruissubsidiëring bij uitgevers en boekhandels tussen courante en minder courante titels. Het onderzoek moet zorgen voor een betere empirische onderbouwing van de beoogde effecten van de vbp. Daarnaast moesten de belanghebbenden in het boekenvak, de Koninklijke Vereniging voor het Boekenvak (KVB), het Nederlands Letterenfonds, de Groep Algemene Uitgevers, de Koninklijke Boekverkopersbond en de CPNB, samen gaan werken aan innovatie en versterken de kennis over de ontwikkelingen in het boekenvak.

Tot slot moesten de effecten gemeten en geregistreerd worden in een expertise/innovatiecentrum dat door de KVB zou worden opgezet.

Afgelopen vrijdag stuurde minister Van Engelshoven een tussentijdse rapportage over de wet op de vaste boekenprijs naar de Tweede Kamer. Hier gaat ze in op de resultaten van het onderzoek naar de kruissubsidies (inkomsten van goed verkopende titels financieren de beschikbaarheid van minder goed of slecht verkopende titels) en de werking van KVB Boekwerk, het opgerichte kennis- en innovatieplatform. Ze concludeert: Naar mijn oordeel heeft het onderzoek van SEO aangetoond dat voor een pluriform boekenaanbod kruissubsidies van groot belang zijn en de financiële ruimte hiervoor zal ontbreken indien door de introductie van prijsconcurrentie de inkomsten uit bestsellers niet langer beschikbaar zijn. Met de continuering van de Wet is daarmee het algemeen belang gediend.

Oftewel, het lijkt er op dat de Wet op de vaste boekenprijs voorlopig nog niet gaat verdwijnen.

En verder nog …

Dat mag echt niet he? Foei Whatsapp!

Geen New Media Consortium meer. Dus ook geen Horizon reports meer die de technologische ontwikkelingen in het onderwijs zo mooi duiden.

Ik haalde mijn examen Contractmanagement.

Dutch Filmworks gaat onverdroten verder met de jacht op downloaders van illegale versies van hun films en kondigde afgelopen week aan met schikkingsvoorstellen te gaan werken van 150 euro. Wat toegegeven geen belachelijk bedrag is voor een inbreuk maar dat is een schrale troost als ze je er eentje sturen en je geen idee hebt wie zo’n film gedownload heeft. Er wordt mij wat te gemakkelijk omgegaan met de vele onvolkomenheden van downloaders traceren op basis van een IP-adres.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top