KNVI Jaarcongres 2013

knvi jaarcongres 2013

Na vorig jaar de honderdste verjaardag van de Nederlandse Vereniging voor Beroepsbeoefenaren in de bibliotheek-, informatie- en kennissector gevierd te hebben werd het tijd voor een naamsverandering. Met het predikaat ‘Koninklijk’ op zak gaat de NVB nu verder als de Koninklijke Nederlandse Vereniging van Informatieprofessionals (KNVI) en dat betekent dat ook het jaarlijkse congres onder een nieuwe naam verder gaat. Morgen is het dan weer zo ver en vindt – op een nieuwe locatie in Nieuwegein – het eerste KNVI Jaarcongres plaats.

Ging het gisteren tijdens de Onderwijsdagen meer over het onderwijs dan over bibliotheken, morgen zal dat definitief andersom zijn. Zo’n duizend informatieprofessionals uit bedrijven, openbare bibliotheken, medische bibliotheken, onderwijs- of onderzoeksbibliotheken en nog veel meer instellingen, zijn aanwezig voor een inhoudelijk programma dat verdeeld is over acht tracks. Dat je zoveel kunt kiezen is enerzijds erg prettig hoewel het met 8 gelijktijdige programma onderdelen wel vervelend is dat je jezelf moet beperken tot slechts eentje natuurlijk. Ik mag zelf een rolletje spelen als discussieleider in het middagdeel van de track Radicale keuzes en daarmee ben ik ook meteen klaar met kiezen in het programma.

De overige onderdelen in het programma zijn plenair en dat betekent dat er wat minder tijd over is om de beurs te bezoeken en, vooral, met collega’s bij te praten.  Als je keurig het programma volgt dan heb je slechts een kwartier om te lunchen dus ik ben ook nog wel benieuwd hoe duizend mensen dat zo vlot gaan doen. Misschien met een broodje in de hand de diverse prijsuitreikingen gaan bijwonen? Ik ben zelf wel benieuwd welk team de Infobattle gaat winnen, wie de drie Victorine van Schaickprijzen in de wacht slepen en welke apps de informatieprofessionals als essentieel bestempeld hebben.

In de middag is het dan hopelijk de derde keer scheepsrecht om Marietje Schaake te horen spreken. Twee vorige gelegenheden kwam het daar niet van en ik wil nu toch wel een keer horen hoe zij over auteursrecht in Europa, open access en netneutraliteit denkt en vooral hoe ze de rol van informatieprofessionals daarbij ziet. De afsluiting wordt tot mijn vreugde wederom gedaan door sneldichteres Dominique Engers die het gehele congres zal samenvatten.

Oftewel, morgen wordt het een dag van veel horen en veel (bij)praten. Ik heb er enorme zin in!

#

Themadagen, congressen, seminars en productpresentaties: is te veel inhoud erger dan te weinig?

Eigenlijk had ik verwacht dat het meer last zou gaan krijgen van de crisis. Al die vakverenigingen, evenementenorganiseerders en leveranciers die zo’n beetje het hele jaar door themadagen, thema-ochtenden, themamiddagen, seminars, congressen of productpresentaties organiseren. Het zal voor veel vakgebieden en professionals gelden maar als ik kijk naar mijn eigen vakgebied – dat van bibliotheken, informatiespecialisten en onderwijs- dan zijn er weken en maanden dat je niet aan werken toe zou komen als je ze allemaal af zou gaan.

Overdaad schaadt, is het gezegde en ik kan me wel voorstellen dat het collega’s overal in den lande soms duizelt als het gaat om het aanbod dat er is. Ga je naar een bijeenkomst van je vakvereniging? Of toch naar een contactdag die een voor jouw organisatie belangrijke leverancier organiseert?  Of sla je ze beide over en ga je die week naar een themamiddag over een onderwerp waar je ook al in geïnteresseerd was?

Ik sta aan beide kanten van die overweging. Ik bezoek ze regelmatig maar organiseer ze ook wel eens vanuit de NVB afdeling Onderwijs en Onderzoek of het Oostelijk Informatie Netwerk. Dat doe ik al vele jaren maar het wordt steeds lastiger om zelfs maar de aandacht te trekken van al die collega’s waar je het eigenlijk voor wilt doen. Het aanbod is zo groot dat al die grote en kleine evenementen met elkaar gaan concurreren. Ze moeten allemaal gepland worden buiten de vakantieperiodes, met marges voor de afwijkende periodes per regio en natuurlijk ver weg van de grote feestdagen.

En dan ga je elkaar in de weg zitten. Meerdere evenementen op dezelfde dag of verschillende grotere evenementen in dezelfde week. Dan reken je het effect nog niet eens mee dat met name de social media al een tijd lang zorg draagt dat de ‘echte’ doelgroep, die gedreven en altijd nieuwsgierige collega’s, dat soort evenementen al niet eens meer bezoekt. Die twitteren er op los, organiseren hun eigen kleinschalige en gespecialiseerde onderlinge uitwisselingen en contacten. Bouwen hun eigen netwerken zonder de traditionele netwerkfunctie van georganiseerde evenementen nodig te hebben.

Hebben die georganiseerde evenementen nog wel zin, vraag ik me soms af. Natuurlijk, er is een doelgroep voor. Mensen die graag gebruik maken van voorbedacht aanbod en die zo op de hoogte kunnen blijven van nieuwe of interessante ontwikkelingen op hun vakgebied. Maar of de vorm van een themadag, congres of seminar nog steeds echt zin heeft? Als er zo veel keuze en alternatieven zijn? Ik weet het niet.

Wat ik wel weet is dat ik een beetje baal.

Als je heel veel moeite doet om met elkaar een bijeenkomst te organiseren waarin je een link legt tussen de Olympische Spelen en het vakgebied van informatievoorziening en -systemen, dan wil je ook graag dat het enthousiasme zichtbaar wordt in de aanmeldingen. Helemaal als je ook nog een mooie locatie hebt en het gratis weet te houden voor alle geïnteresseerden. Dan valt het dus wel tegen dat je eigenlijk maar heel weinig geïnteresseerden weet om te zetten naar aanmeldingen. Daar sta je dan met je half jaar geleden uitgekiende datum waarop ineens ook andere partijen wat hebben gepland. Dat doet wel wat met mijn humeur en motivatie.

Maar misschien zit ik verkeerd naar dat glas te kijken en is dat niet half leeg maar half vol. Misschien is het alleen een kwestie van pech, slechte timing of een minder goede inhoud dan we dachten.

Misschien is het de uitdaging om te knokken voor die aandacht? Te knokken om een datum te vinden die als dat ene strandje is dat nog door niemand ontdekt is. Waar je geen last hebt van anderen.

Maar of ik dat wel wil? Nee, dat denk ik dus niet.

@foto: Krissy.Venosdale via photo pin cc

#

NVB jaarcongres 2007

NVB 2.0: One Giant Leap For Mankind begon vanmorgen (erg) vroeg met 3 treinen, flink wat NS problemen maar toch nog op tijd voor de NVB-HB ledenvergadering die gepland stond *voor* de rest van het programma die dag. Kortom, om 8.45 startte in zaal Kernhem 4 de ledenvergadering met een niet geheel optimale opkomst van zowel HB bestuur als leden. Ziekte en het vroege tijdstip bleken daar hevig debet aan te zijn en de allereerste les die we dus al voor 9.00 konden leren was dat dit de laatste keer is dat we als HB bestuur een ledenvergadering op de NVB dag doen :)

Het mocht allemaal de pret niet drukken want na een hele geslaagde opening met de stemming voor de Informatieprofessional van het jaar, de uitreiking van de Gouden Prissma, de uitreiking van de Victorine van Schaick prijs en de presentatie van het vernieuwde statuut door de NVB-OB mocht het ingehuurde cabaret duo (die het erg leuk deden vond ik) de keynote spreker inleiden, Cor Molenaar, die een heel duidelijk, grappig en gefundeerd verhaal vertelde over de kansen of wij het internet zouden overleven.

Ik had zelf graag mee willen bloggen maar een divers aantal collega’s heeft dit ook al gedaan en dus volsta ik hier met een aantal links waar een groot aantal verslagen en impressies te vinden zijn. Het blog van Marina bijvoorbeeld waar ook Windesheim collega Christien Hiemstra nog geciteerd wordt, Dee’tjes en de winnaar van de gouden prissma zelf, WoW!ter.

Zelf heb ik maar 1 sessie bezocht en dat was die van Jaap Dijkstra in de track van het auteursrecht ‘Eerlijk zullen we alles delen’. Ik heb Jaap al meerdere keren horen spreken en lees graag zijn column in IK Magazine en ook deze keer wist hij het allemaal aantrekkelijk te brengen met diverse multimediale voorbeelden die hem echter enigszins dwars zaten door niet geheel vlekkeloos te functioneren. Hij had een volle zaal en daar was ik enigszins verrast over aangezien ik toch stiekem vreesde dat het onderwerp niet zoveel mensen zou aanspreken. Niets bleek minder waar te zijn!

Zoals elk jaar heb ik vooral de tijd gebruikt om bij te praten met bekende en nieuwe mensen, collega’s en leveranciers. Daar hou ik zelf de meeste inspiratie van over na zo’n dag en gewapend met diverse visitekaartjes en meerdere vervolgafspraken over ebooks en econtent, kon ik dan tevreden richting station Ede-Wageningen gaan. Een geslaagde dag en ondanks het gebrek aan tafeltjes om fatsoenlijk je koffie en/of lunch te kunnen verorberen, ben ik blij weer terug te zijn in de Reehorst na het uitstapje vorig jaar naar de RAI.

Wordt absoluut nog vervolgd deze dag.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top