Tweetweekoverzicht week 5 2016: Topics, Copy, Marrakesh verdrag, Popcorn Time, ondertitelaars vs BREIN, Safe Harbor opvolger, Duitse ebooks en PayPal blokkeert VPN dienst UnoTelly

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen uitgebreide blogpost aan heb gewijd.

Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.

In dit tweetweekoverzicht gaat het over meer Persgroep artikelen halen en één keer betalen, het einde van Copy, waarom visuele gehandicapten nog langer moeten wachten op toegang tot auteursrechtelijk beschermde werken, het dreigen van BREIN en Dutch Filmworks om achter downloaders aan te gaan, hoe ondertitelaars van films en series voor de verandering BREIN voor de rechter slepen, verandert Safe Harbor in Privacy Shield, wil Duitsland ebooks onder de vaste boekenprijs laten vallen en blokkeert PayPal nu betalingen aan een (legale) VPN provider.

Eén krant betalen en artikelen uit andere Persgroep kranten halen met Topics

Jaren geleden was ik verbaasd dat je met een abonnement op 1 krant van een uitgever, niet gratis bij de artikelen van de andere krant van diezelfde uitgever kon. Immers, wie gaat er nou betalen voor twee krantenabonnementen? Voor zowel NRC Handelsblad als NRC Reader om precies te zijn. Blendle bracht gelukkig de oplossing zodat je voor een paar dubbeltjes alsnog dat ene artikel van die andere krant kon gaan kopen.

En als je dan toch eenmaal gewend bent om alleen die artikelen te kopen die je wilt lezen, waarom dan nog een krant? NRC deed eind vorig jaar al water bij de wijn en met elk NRC abonnement kun je (online) inmiddels de artikelen van de andere publicaties lezen.

Ook de Persgroep – uitgever van o.a. de Volkskrant, AD, Trouw en Parool – focust zich op het behoud van de bestaande abonnees en wil met een nieuwe dienst Topics meer redenen geven aan abonnees om ook te blijven. Topics moet een soort Blendle achtige omgeving worden waarbij abonnees van alle Persgroep kranten (dertien stuks inclusief de regionale dagbladen) ook artikelen van de kranten kunnen lezen waar ze geen abonnement op hebben. De toegevoegde waarde moet gaan zitten in het samenstellen (en lezen) van dossiers met artikelen op basis van onderwerpen. Voor de bibliothecarissen onder ons: digitale versies van de knipselkranten die we vroeger maakten.

Wijselijk genoeg gaat de Persgroep ook zelf Topics samenstellen met artikelen want ik zie abonnees niet massaal uren steken in het bij elkaar zoeken van artikelen per onderwerp. Dat gezegd hebbende vind ik het zeker wel iets toevoegen aan een krantenabonnement en zou ik het ook zeker gaan gebruiken, vooral omdat ook de regionale krant van mijn regio er tussenzit.

Als ik tenminste abonnee was van één van de Persgroep kranten in plaats van NRC. Tja.

Het einde van opslagindeclouddienst Copy

Gratis opslag van je bestanden in de cloud blijkt commercieel toch niet zo’n succes te zijn (goh!). Vooral niet als je heel veel opslag gratis weggeeft want dat is wat Copy deed, vooral als je anderen uitnodigde voor die dienst. Afgelopen week kondigde Copy dan ook aan dat het per 1 mei stopt en moeten zowel de betalende als gratis gebruikers op zoek gaan naar een alternatief.

Sommige EU landen blokkeren de toegang tot beschermde werken voor blinden

Ruim twee jaar geleden gebruikte ik de totstandkoming van het verdrag van Marrakesh als een voorbeeld van hoe lang het kan duren voordat er een nieuwe uitzondering in het auteursrecht gemaakt kan worden. Het verdrag van Marrakesh is – moeizaam tot stand gekomen – afspraak waarin de deelnemende landen zich committeren om in hun auteurswetgeving een uitzondering op te nemen die het mogelijk maakt om zónder toestemming van rechthebbenden beschermde werken in een geschikt formaat beschikbaar te maken voor mensen met een visuele beperking.

Dat verdrag is echter nog steeds niet bekrachtigd in het Europees Parlement omdat enkele landen (Engeland en Duitsland met name) dwars liggen. Het Parlement heeft nu zelf ook genoeg van al dat getreuzel en is nu met een resolutie gekomen om alsnog dat verdrag goedgekeurd te krijgen. Dat is ook nodig want de Europese Commissie heeft beloofd om in 2016 met een voorstel te komen hoe deze uitzondering in de Europese auteursrechtrichtlijn opgenomen kan worden.

BREIN en Dutch Filmworks krijgen hoofdpijn van Popcorn Time en gaan nu zelf achter downloaders aan

De makers van Popcorn Time (de Zweedse variant) gaan onverdroten door met het doorontwikkelen van de software om via torrents – illegaal – films te downloaden en te kijken. De nieuwste versie van Popcorn Time draait nu als webversie in de browser en schermt ook nog eens je IP-adres af zodat partijen als BREIN meer moeite hebben om de gebruikers te traceren.

Dat BREIN dat geen fijne ontwikkeling vindt zal duidelijk zijn en directeur Tim Kuik liet dan ook weten dat als Popcorn Time lastiger wordt om aan te pakken, ze wel degelijk achter (vermeend illegale) individuele downloaders aan zullen gaan. Iets dat bevestigd wordt door filmdistributeur Dutch Filmworks die klaarblijkelijk IP-adressen door een ict bedrijf wil laten verzamelen en juristen schadeclaims wil laten versturen. En kennelijk denkt dat het een positief effect zal hebben om achter die doelgroep aan te gaan die niet in staat is om zijn of haar IP-adres te verbergen. Die muis zal vast wel meerdere staartjes gaan krijgen.

Ondertitelaars slepen BREIN voor de rechter

Eind 2013 ging BREIN achter de ondertitelaars aan die Nederlandse ondertitelingen maakten voor films en series. Inclusief sommaties, dreigbrieven en dwangsommen. BREIN claimde dat het een inbreuk op het auteursrecht was – het standaard verhaal – en dat het natuurlijk verboden was om illegaal downloaden in de hand te werken.

Dat het volgens de letter van de Auteurswet een inbreuk is om dialogen uit een film of serie te vertalen *en te verspreiden*, dat staat niet echt ter discussie. Ook al vind ik de vraag wie precies de rechthebbende is en of die bezwaar heeft tegen het maken en verspreiden van ondertiteling wel degelijk essentieel, helemaal als BREIN claimt namens die rechthebbenden op te treden. Dat het haaks staat op een principe om voor betere toegang van (film)werken te zorgen en als bonus ook nog simpelweg te raar is voor woorden om mensen aan te klagen voor het verspreiden van ondertitelingsbestandjes alsof ze daarmee ook de filmwerken zelf verspreiden, staat bij mij ook niet ter discussie. Ik hoopte daarom dat de ondertitelaars het er niet bij zouden laten zitten en dat hebben ze ook niet gedaan.

Die hebben zich verenigd in een Stichting Laat Ondertitelaars Vrij en willen nu aan de rechter voorleggen of het maken en verspreiden van ondertitelingsbestanden inderdaad fout is en of BREIN wel mag optreden op deze wijze. Daar zal auteursrechtelijk niet iets spannends uit gaan komen maar ik hoop wel dat BREIN iig gedwongen wordt om hard te maken wiens belangen ze aan het beschermen zijn als ze achter ondertitelaars aangaan. Over hun werkwijze van dreigbrieven en dwangsommen zal de rechter ook geen uitspraken doen. Fatsoenlijk toezicht op CBO’s en andere auteursrechtenbelangenorganisaties is helaas een gaatje in de wet- en regelgeving dat uiteindelijk niemand gedicht wil hebben.

Safe Harbor wordt Privacy Shield

Met het ongeldig verklaren van het Safe Harbor verdrag kwam er een flinke druk op de ketel om met een nieuwe regeling te komen die het uitwisselen van persoonsgegevens tussen Europa en Amerika mogelijk (blijft) maken. De strengere privacyregels in Europa zijn niet compatibel met die van Amerika en dat is natuurlijk behoorlijk lastig als je met je bedrijf op internet duizenden keren per uur dergelijke gegevens de oceaan laat oversteken omdat je servers op meerdere plekken staan. Of omdat je zaken doet met een Amerikaans bedrijf.

De Europese Commissie is nu met een nieuw verdrag gekomen die een nieuwe naam heeft: Privacy Shield. Hoe dit in de praktijk moet gaan werken is nog niet duidelijk maar de grote haast blijft aanwezig om het zo snel mogelijk te implementeren.

Duitsland wil ebooks onder de vaste boekenprijs laten vallen

Het voorstel van de minister van Economische Zaken in Duitsland om de ebooks onder de vaste boekenprijs te scharen werd, niet verrassend, met veel enthousiasme door de Duitse uitgevers ontvangen. Het achterliggende idee is om boekwinkels te beschermen tegen concurrentie van stuntprijzen met ebooks en natuurlijk het klassieke (of zoals ik dat ervaar, verouderde) idee dat daarmee de verscheidenheid van boekuitgaven gehandhaafd kan worden. Nou werd er in Duitsland – dat nog behoudender is qua uitgevers dan in Nederland – sowieso al niet veel geëxperimenteerd met lagere prijzen voor ebooks en zelfs de minister geeft aan dat het voorstel meer gericht is op het voorkomen van rechtsonzekerheden dan om een specifiek probleem op te lossen.

Het voorstel moet nog goedgekeurd worden in de equivalenten van de Eerste en Tweede Kamer dus het is nog even afwachten tot de Duitse wet op de vaste boekenprijs in 2002 daadwerkelijk een aanpassing krijgt voor de ebooks.

PayPal blokkeert betalingen aan VPN en DNS leverancier UnoTelly

Het is niet de eerste keer dat PayPal in het nieuws komt omdat ze weigeren betalingen door te geven aan bepaalde organisaties en bedrijven (of dat juist wel doen). Zo bevroor het bedrijf het betalingsverkeer naar Wikileaks en weigeren ze betalingen te accepteren die naar erotische sites gaan.

Bij de film- en entertainmentindustrie is het kwartje gevallen dat als je de betalingen weet te blokkeren, je effectief een site uit de lucht kunt halen en dat is de reden dat die entertainmentindustrie al jaren zijn best doet om PayPal en de creditcard maatschappijen ertoe te bewegen alle sites op een blacklist te zetten die het als illegaal bestempeld. En nee, daar komt geen rechter aan te pas.

Nu PayPal UnoTelly, een Canadees bedrijf dat (legaal) VPN en DNS diensten levert, blokkeert qua betalingen, lijkt er verband te zijn met die druk van de entertainmentindustrie. PayPal voert namelijk als reden aan dat die diensten gebruikt kunnen worden om auteursrechtinbreuken te faciliteren en dat het aanbieden van diensten die een open en onbeperkt internet mogelijk maken kennelijk niet toegestaan zijn in de voorwaarden.

De entertainmentindustrie lijkt daarmee weer een stapje verder te gaan in het aanpakken van legale diensten en middelen, puur omdat ze gebruikt *kunnen* worden om geografische restricties te omzeilen. Enkele weken geleden kwam Netflix ook met een maatregel om VPN en DNS diensten te blokkeren.

Disclaimertje: ik ben een zeer tevreden gebruiker van UnoTelly dat ik soms gebruik om Netflix Amerika te bekijken maar vooral om mijn iPad te beveiligen als ik op een openbaar wifinetwerk zit. En gelukkig heb ik gewoon een creditcard om ze te blijven betalen. Oh en ik verdien niets als je ze je klandizie gunt.

#

Bestandsbeheer in de cloud: waar had ik die bestanden ook alweer gelaten?

bestandsbeheer
Vandaag zette Microsoft de schakelaar om en is de introductie van OneDrive een feit. Geen echte introductie natuurlijk want het is de oude vertrouwde Skydrive die Microsoft noodgedwongen moest hernoemen na het verliezen van een rechtszaak tegen het Britse BSkyB. One place for everything in your life is de slogan die erbij hoort en Microsoft doet zijn uiterste best om van de nood een deugd te maken. De integratie met de Office Web Apps wordt benadrukt – erg handig om via de browser aanpassingen aan een Word, Excel of Powerpoint document te maken – en als je gebruiker bent van Office 365 dan kun je nu ook realtime samenwerken in één document. Net zoals je dat in Google Drive ook al kon.
onedrive bestandsbeheerDaar houdt het afkijken bij de concurrentie niet op want ook OneDrive introduceert nu de mogelijkheid om automatisch een Camera-album aan te maken waarin alle foto’s van je Android toestel gekopieerd worden (voor Windows Phone en iOS kon dat al). Inmiddels knokken zowel de Google+ app, de OneDrive en de Dropbox app om het privilege de kiekjes van mijn telefoon te mogen uploaden naar de cloud toe. En over Dropbox gesproken, daar gaat OneDrive nu nog aggressiever achteraan. Niet alleen door een bonus van 3GB te geven als je de fotobackup functie gebruikt maar ook door een met Dropbox vergelijkbaar systeem van referrals toe te voegen. Gebruikers worden aangemoedigd middels een link nieuwe gebruikers binnen te halen en krijgen daar zelf 500MB per nieuwe gebruiker voor tot een maximum van 5GB.

Nu probeer ik ondanks dat promopraatje hierboven niemand OneDrive aan te praten maar lijkt de strijd wel behoorlijk losgebarsten te zijn tussen een groot aantal diensten die gratis en betaald opslagruimte bieden voor al je documenten. Behalve bij OneDrive heb ik accounts bij Google Drive, Dropbox en Box.net maar krijg ik ook af en toe linkjes doorgestuurd via SugarSync, Mega en Copy. Allemaal diensten die inmiddels min of meer hetzelfde leveren: gratis opslagruimte, het synchroniseren van documenten tussen apparaten en natuurlijk een verdienmodel dat je moet overhalen een betaald account te nemen voor nog meer opslagruimte.

Bestandsbeheer

Het nadeel van al die gratis diensten is dat je al snel geneigd bent van meerdere gebruik te gaan maken. 25GB hier, 15GB daar, nog eens 50GB bij een andere. Het tikt lekker aan maar je hebt dan wel je documenten, foto’s en andere bestanden op verschillende plekken staan. Het kan zijn dat je dat helemaal geen probleem vindt maar zelf vind ik het wel lastig om te moeten onthouden waar ik nou ook al weer wat had neergezet.

Als je niet al te veel bestanden hebt kun je er voor kiezen om er slechts eentje te gebruiken waarbij de hoeveelheid opslagruimte niet altijd de doorslaggevende factor hoeft te zijn. Als je een Windows Phone of Windows 8 gebruiker bent dan is OneDrive bijna niet te vermijden bijvoorbeeld. Hetzelfde geldt voor Google Drive als je een Google account hebt en wie heeft dat tegenwoordig nou niet? Het is goed opletten welke functionaliteiten en koppelingen met andere apps voor jou het handigste zijn.

Zelf heb ik ervoor gekozen om te betalen voor één van die diensten. Ik heb een betaald Dropbox account waar ik voldoende ruimte heb voor al mijn bestanden. Daar staan o.a. mijn backups, mijn ebooks, mijn foto’s en alle werkgerelateerde bestanden. In een netjes georganiseerde mappenstructuur. Handig want er zijn bijzonder veel webtoepassingen en apps die overweg kunnen met Dropbox en op die manier heb ik echt overal mijn bestanden bij de hand. Google Drive gebruik ik alleen voor de met mij gedeelde bestanden en Google spreadsheets terwijl ik Box alleen gebruik als een archief van bestanden die ik niet meer nodig heb maar (nog) niet wil verwijderen.

Maar hoewel ik daardoor uitstekend mijn bestanden kan terugvinden knaagt het wel een beetje. Want Dropbox is weliswaar de oudste dienst voor het synchroniseren en opslaan van bestanden, de concurrentie doet nu dus hetzelfde voor minder geld. Zowel Google Drive als OneDrive zijn ongeveer de helft goedkoper en zeker sinds ik zelf Windows 8 en Office 365 gebruiker ben maak ik automatisch ook meer gebruik van Skydrive/OneDrive. Langzaam staan daar meer en meer werkbestanden want tja, juist voor werk gebruik ik regelmatig Office en dan is OneDrive wel zo makkelijk om zelfs onderweg nog documenten te kunnen bewerken.

Oftewel, misschien dat ik toch nog weer wat ga schuiven met mijn bestanden tussen de verschillende diensten.

En hoe doen jullie het? Gaan je bestanden de cloud in of heb je een broekzak vol USB sticks? Hoeveel en welke diensten gebruiken jullie voor het opslaan van je bestanden? En hoe houd je bij waar en wat je opgeslagen hebt als je er meerdere gebruikt? Betaal je er voor?

Ik ben nieuwsgierig :)

#

Mega hype en waarom ik bij Dropbox blijf

megatraag

Ik was wel benieuwd gisteren. Precies 1 jaar nadat Megaupload moest sluiten, dankzij ingrijpen van de Amerikaanse overheid, lanceerde de inmiddels berucht geworden man achter Megaupload een nieuwe online opslagdienst. Mega opende de deuren vanaf Nieuw Zeeland met de belofte van 50GB gratis opslag voor iedereen met de mogelijkheid dit uit te breiden met drie verschillende betaalde accounts.

  • Pro I costs $9.99 per month and provides users with access to 500 Gigabyte of storage and 1 Terabyte of traffic
  • Pro II costs $19.99 per month and provides users with access to 2000 Gigabyte of storage and 4 Terabyte of traffic
  • Pro III costs $29.99 per month and provides users with access to 4000 Gigabyte of storage and 8 Terabyte of traffic

Is meer beter?
Hoewel 50GB gratis opslagruimte zeer positief afsteekt bij wat je o.a. bij de concurrenten Skydrive (7GB), Google Drive (5GB) en Dropbox (2GB) voor niks kunt krijgen, is het eigenlijk geen goede vergelijking. Zowel Dropbox, Skydrive als Google Drive synchroniseren je bestanden tussen de apparaten die je gebruikt, waarvoor ze alle drie ook apps en clients kennen voor alle grote platformen. Dat zorgt er o.a. voor dat als om welke reden dan ook ooit die diensten ineens uit de lucht worden gehaald, je altijd nog je bestanden lokaal op een pc of laptop hebt staan. Alle drie zijn het ook ‘legitieme’ diensten, gericht op persoonlijk gebruik, die van je verwachten dat je geen misbruik maakt van de mogelijkheden door bijvoorbeeld grootschalig films of muziek te gaan verspreiden. Precies de reden dat Megaupload zo succesvol was -het was de 15e drukstbezochtste site indertijd- en ook de reden dat de Amerikaanse overheid ingreep.

Mega kun je daarom beter vergelijken met andere webbased opslagdiensten zoals Rapidshare en Mediafire. Bij de laatste krijg je ook 50GB gratis opslagruimte terwijl de eerste zelfs onbeperkte ruimte lijkt aan te bieden maar daar zitten wel stevige beperkingen aan, juist als je bestanden wilt delen. Ook bij deze diensten krijg je bij betaalde accounts meer dataverkeer en het is daarmee ook duidelijk dat die accounts misschien wel gebruikt kunnen worden voor de opslag van eigen bestanden maar dat ze vooral gebruikt zullen worden om muziek, films, games, ebooks en nog veel meer te delen en te verspreiden.

Waar Mega zichzelf onderscheidt is in het privacy aspect. Ongetwijfeld om de problemen te voorkomen die Megaupload gebruikers kregen toen de servers in beslag werden genomen, krijgen alle gebruikers nu zelf de controle over de beveiligingssleutel waarmee al hun bestanden beveiligd op de Mega servers komen. Dat zou moeten betekenen dat zelfs Mega niet bij de bestanden van de gebruikers kan en dat alleen jij als gebruiker bepaalt wie de bestanden wel kan inzien.

Wie zit daar op te wachten?
Of gebruikers zich blind zaten te staren op 50GB gratis opslag of dat het rebelse van Mega ze aansprak, ik heb geen idee. Misschien was iedereen net zo nieuwsgierig als ik maar hoe dan ook, in slechts enkele uren zijn er meer dan 250.000 accounts aangemaakt gisteren. Die drukte kon de site niet aan en hoewel ik na enkele pogingen uiteindelijk een account wist aan te maken was Mega zelf volledig onbruikbaar. Via meldingen op Twitter begreep ik dat het voor iedereen problematisch was.

megaconz

Bezint eer ge met een account bij Mega begint
Dat de interesse in Mega zo groot is, is toch wel enigszins verrassend als je kijkt naar het aanbod van o.a. Mediafire en Rapidshare. Daar krijg je hetzelfde of zelfs meer gratis. Ook al biedt Mega misschien meer beveiliging bij de bestanden die je uploadt, ik betwijfel dat dit de reden is van het initiële succes van Mega.

Waarom je Mega zou willen gebruiken lijkt me de betere vraag. De interesse van de Amerikaanse overheid en de belangenorganisaties MPAA en RIAA in wat Mega allemaal gaat doen is zelfs aanzienlijk groter dan die van de consumenten. Kim Dotcom, de man achter Mega, lijkt zijn uiterste best te doen deze partijen te provoceren en hoewel je leuk met elkaar van mening kunt verschillen over hoe terecht en verstandig dat is, het lijkt mij dat je kunt wachten op een volgende inbeslagname van servers. Prettig dat je bestanden dan beveiligd op die servers staan maar dan ben jij ze wel kwijt natuurlijk.

Nee, Mega is zeker niet de plek waar je jouw backups moet willen bewaren. Het is ook niet de plek om je bestanden neer te zetten die je perse nodig hebt voor werk. Het kan en zal wel de plek worden waar veel bestanden (illegaal) gedeeld gaan worden. Het belooft echter wel een nieuw hoofdstuk te gaan worden in de discussies over vrijheid op internet, downloaden uit illegale bron en privacy. Ik ga het zeker -met Mega account- in de gaten houden.

Maar ik ga zeker mijn (betaalde) Dropbox account er niet voor opzeggen. Dropbox is minder spannend dan Mega en heeft geen 50GB gratis opslagruimte maar ik hoef me in ieder geval geen zorgen te maken dat een overheid er met de servers -en mijn bestanden- vandoor gaat. Die bestanden heb ik namelijk morgen gewoon weer nodig voor mijn werk.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top