Vakblog gaat stoppen

Het zal niemand ontgaan zijn dat de afgelopen drie jaar er nauwelijks tot geen nieuwe blogposts meer zijn geweest. De zin om te schrijven is er, de ideeën voor nieuwe onderwerpen zijn er en er zijn veel oude blogposts en handleidingen op dit blog die bijna schreeuwen om een update. Er is genoeg op te pakken.

Echter, ik moet ook de feiten onder ogen zien. Daar waar ik tot 2019 elke dag meerdere uren kon en wilde steken in het voorwerk of schrijven van de blogposts, is die tijd er simpelweg niet meer. Een alleenstaande ouder zijn met de zorg voor twee kinderen, het draaiende houden van alle dagelijkse dingetjes in huize Snijders en ook nog mijn fulltime baan ernaast zijn uitdagingen genoeg. Meer dan genoeg zelfs. Hoe graag ik het ook zou willen, de tijd en rust vinden om urenlang bezig te zijn met 1 blogpost? Dat gaat niet meer gebeuren.

Misschien dat dit de komende jaren wel weer gaat komen maar na lang wikken en wegen heb ik besloten dat ik dat niet meer hier ga doen op Vakblog. Ik begon met dit blog in 2006 maar kreeg de smaak pas echt te pakken na 2012 en heb dat tot de zomer van 2019 met ontzettend veel plezier gedaan. Maar net zoals ik afscheid genomen heb van hoe mijn leven er tot die zomer uitzag, ga ik dat nu ook doen met met dit blog. Bijna net zo ‘radicaal’ als ik afscheid genomen heb van de meeste andere spullen die ik de afgelopen decennia verzameld had.

De verdwijntruc die geen truc is

Vakblog gaat niet alleen stoppen, het gaat ook verdwijnen. De afgelopen, pak hem beet, 10 jaar ging er naast het schrijven ook steeds meer tijd naar het technisch beheer en onderhoud van de site. Niet meer (goed) werkende plugins, problemen met scripts die het altijd deden maar dan toch weer niet, aanvallen en hacks waardoor ik gedoe kreeg met mijn hosting enz enz. En die hosting was al niet goedkoop dankzij de grote bezoekersaantallen die vooral Google naar me bracht. Vakblog in de lucht houden voor honderden euro’s per jaar is prima als je dagelijks met je blog bezig bent. Niet als je hoopt in de toekomst weer eens per maand misschien iets te kunnen publiceren.

Die honderden (als het er geen duizenden waren) mailtjes die ik de afgelopen jaren kreeg van wazige lui die mee wilden liften op de prima vindbaarheid van Vakblog in Google middels ‘guest posts’ en andere sneaky advertentiedingetjes, daar wil ik ook wel afscheid van nemen.

Dus ga ik niet Vakblog verhuizen naar een goedkopere webhost om het daar een zachte dood te laten sterven en elk jaar herinnerd te worden aan hoe verouderd de artikelen nu allemaal zijn. Met periodieke mailtjes die informeren naar de mogelijkheden om samen te werken, meldingen van WordPress over updates en falende plugins en waarschuwingen van Google dat ik nu toch echt moet overstappen naar de nieuwe versie van Google Analytics. Nee bedankt.

Wat gaat er gebeuren?

Ik ga de komende maanden mijn eigen blogposts archiveren op een manier dat ik ze zelf wel kan blijven gebruiken zoals ik dat altijd al deed, namelijk als mijn eigen naslagwerk. Alle blogposts (vanaf 2008 toen ik overstapte naar WordPress) zijn al gearchiveerd in de Wayback Machine en verdwijnen dus niet helemaal. Als ik mijn eigen backups gemaakt heb dan zal ik bij mijn webhost zowel de hosting als de domeinnaam per direct stopzetten. Dat zal ergens in december of januari zijn en er zullen zeer waarschijnlijk wel een flesje sterke drank en wat traantjes aan te pas komen ;-)

En dan zal Vakblog weg zijn.

Bedankt!

Ik ben begonnen met Vakblog om voor mezelf dingen op te schrijven die ik interessant vond. Als een buitenboordgeheugen en naslagwerk. En dat is het al die jaren ook voor me geworden en gebleven. Maar er is zo veel meer bijgekomen toen ik (ook) begon te schrijven om het te kunnen delen met anderen. Ik leerde – vind ik tenminste – beter schrijven omdat ik het niet alleen voor mezelf opschreef maar ook een lezer in mijn achterhoofd hield die niet al jaren geïnteresseerd was in die onderwerpen.

De interactie die hierdoor ontstond, dat ga ik meer missen dan het schrijven zelf. De letterlijk duizenden tweets, comments maar ook de enorme berg mailtjes van mensen die via Google de afgelopen 10 jaar op mijn blog kwamen en niet schroomden om me om hulp te vragen. Waar ik soms een klein beetje van baalde maar wat zonder uitzondering altijd eindigde in een heel blij gevoel als ik iemand wel verder kon helpen.

Dus dank aan iedereen die ooit een blogpost van me las, een reactie achterliet, een vraag in de mail gooide of met me in gesprek/discussie ging naar aanleiding van iets dat ik geschreven had. En een speciale dankjewel aan iedereen die (zelfs nu nog) via mail of RSS geabonneerd was op dit blog en elke blogpost voorbij zag komen. Weten dat je gelezen wordt is een fantastisch gevoel. Ik heb een geweldige tijd gehad en dat is vooral dankzij jullie.

Raymond Snijders, november 2022

#

persoonlijke update

Wat is er aan de hand op Vakblog? Een persoonlijke update

Een teken van leven

Als je een frequente bezoeker bent hier dan zal het waarschijnlijk opgevallen zijn dat ik maar nauwelijks iets heb geschreven sinds begin november 2019. Ruim een jaar geleden dus. Ik heb nog wel in de laatste blogposts iets gezegd over persoonlijke omstandigheden maar ik ben er verder niet op ingegaan. Vakblog is voor mij de plek waar ik schrijf over de (vak)inhoudelijke onderwerpen die me interesseren en niet over mij als persoon.

Maar ja. Er is een hele hoop gebeurd met mij. En de mensen om me heen. Het heeft er voor gezorgd dat ik meer dan een jaar lang niet heb kunnen (en willen) schrijven, het heeft me als mens veranderd en het gaat invloed hebben op alles wat er nog gaat komen. In mijn leven maar ook hier op Vakblog.

Dat is de reden dat ik nu toch een update wil geven van wat er allemaal gespeeld heeft en wat er nog steeds gaande is. Als het je niet interesseert en je alleen maar wilt weten of er in de toekomst nog blogposts over ereaders, auteursrecht en boekenplekjes gaan komen, dan kan ik alvast zeggen dat die er volgend jaar zeker weer gaan komen. Schrijven lukt me weer en nog beter, ik heb er ook heel veel zin in. Maar het gaat ook zeker geen ‘business as usual’ worden. Wat dan wel? Kom af en toe een kijkje nemen in 2021 zou ik zeggen.

Beginnen bij het begin

Mijn laatste (poging tot een) tweetweekoverzicht dateert van november 2019 zoals ik al zei hierboven. Maar het begon voor mij al veel eerder. In juli besloot ik een punt achter mijn huwelijk te zetten na 20 jaar. We waren te veel uit elkaar gegroeid, of eigenlijk moet ik zeggen dat ik te veel veranderd was. Geen ruzie (gelukkig) maar wel veel emoties en de start van een pittige periode waarin we beiden samen, en los van elkaar, moesten uitzoeken hoe we dat dan moesten/wilden aanpakken op een manier die bij ons paste.

Maar die tijd zouden we nooit krijgen om dat uit te vogelen. In de eerste week van september kreeg ik, op mijn werk, midden in het tikken van een mailtje last van draaiduizelingen. De hele wereld draaide als een ruitenwisser heen en weer en ik kon niets anders doen dan kruipen en wankelen naar een busje die me – met dank aan een huismeester – naar huis bracht.

Een stoornis aan mijn evenwichtsorgaan zei de huisarts. “Geen zorgen want het lijkt niet chronisch te zijn.” Dat zei de neuroloog vervolgens ook. En de bedrijfsarts, hoewel hij dat vooral zeker leek te weten omdat de oorzaak volgens hem eerder een aanstormende burnout was. Jarenlang korte nachten, lange reistijd en bijna de hele dag met werkdingen bezig zijn. Een groot mysterie vond hij het in ieder geval niet maar dacht, net als de huisarts en neuroloog dat het na een paar weken rust wel voorbij zou moeten gaan.

Die rust zou ik ook al niet krijgen want een week nadat ik onderuit ging, ging Mariska ook onderuit. Letterlijk flauw gevallen van de pijn in haar rug die haar al maanden parten speelde. Ze kon alleen nog maar in bed liggen. Weken lang. Er zat dus niets anders op dan het huishouden te gaan doen en voor haar te zorgen, zo goed en kwaad als het ging. En heel goed ging dat niet want ik was nog steeds heel duizelig en tja, al die jaren met werk bezig zijn had weinig gedaan om me op iets praktisch voor te bereiden als de was doen bijvoorbeeld.

Niet lullen maar poetsen

Na zes weken ging het nog niet beter. Niet met mij en niet met mijn vrouw. Vooral niet met mijn vrouw. De heftige rugpijnen bleken, na een hele hoop gedoe en aandringen op meer/beter onderzoek, afkomstig te zijn van uitzaaiingen naar de ruggewervels. Uitzaaiingen van een agressieve vorm van borstkanker die al te ver gevorderd was om nog te kunnen genezen. Inmiddels was het begin november.

En dan moet je je kinderen diezelfde avond vertellen dat hun moeder ongeneeslijk ziek is. Dat niemand weet hoe lang ze nog heeft maar zeker is dat ze komt te overlijden binnen afzienbare tijd. Naar huis kon ze niet want door de vijf gebroken ruggewervels moest ze opnieuw leren lopen met een rollator terwijl de chemo- en immunokuren opstartten. Na 4 maanden fysiotherapie in een verpleeghuis – en ik alleen met 2 kinderen thuis – kwam ze uiteindelijk naar huis.

Maar ja, dan is alles anders. Begin maart was dat. En 4 dagen later ging alles op slot door corona. Geen therapie meer in het verpleeguis maar wel tijd voor elkaar in het gezin want we gingen nergens naar toe natuurlijk. 2 kinderen thuis, 1 mama in een bed in de woonkamer en papa, tja die was nog steeds niet hersteld.

Geen fictie

In een roman of film zouden ze het prachtig vertellen maar de werkelijkheid is heel wat pittiger. Natuurlijk. De één is bezig met het proces van afscheid nemen terwijl de ander bezig is met het proces van hoe door te gaan na dat afscheid. En hoe je dat nu moet bolwerken met de kinderen. Wat doe je als je bijna alles moet loslaten wat (en hoe) je vroeger was? Als je weet dat je er echt helemaal alleen voor komt te staan en dat je dat voor een belangrijk deel nu al staat? Terwijl thuiszorg, hulpverleners en vele ziekenhuisafspraken er ook voor zorgen dat je nauwelijks een rustig moment hebt.

Maar het leven is geen roman. Zeven maanden had ik – hadden wij – gelukkig nog samen als gezin met een hele hoop ups en downs. Begin oktober trok de mist die al die tijd in mijn hoofd zat eindelijk weg en voelde ik me weer een beetje de oude zoals voor die draaiduizelingen. Het viel echter samen met concentratieverlies, moeite met dingen onthouden en enorme hoofdpijn voor Mariska. Het bleken uitzaaiingen in de hersenen te zijn en na slechts enkele dagen in een hospice is ze 22 oktober overleden.

En nu verder

En nu? Nu gaat het leven verder. De kinderen en ik moeten leren leven met dit verlies. En ook al dachten we daar een beetje op voorbereid te zijn omdat we wisten dat het ging komen, het helpt allemaal weinig. Het gaat goed komen, dat weet ik zeker, maar dat gaat ook flink wat tijd nodig hebben.

Wat betekent dat voor hier op Vakblog? Nou, dat ik heel langzaam de draad weer ga oppakken. Ik heb voor het eerst in ruim een jaar weer zin om te schrijven en ben ook weer in staat om het te doen. Ik ga eerst een paar oudere posts bijwerken en actualiseren, ga de ebook koopjes weer oppakken en ga vast nog wel wat schrijven over ereaders, (gemiste) auteursrechtontwikkelingen en de twee boekenplekken waar ik een jaar geleden de foto’s al voor gemaakt had. En verder kijk ik gewoon even want ik wil schrijven als ik er tijd en zin in heb en laat het echt los om minimaal 10 tot 15 blogposts per maand te schrijven. Maar ik heb er wel heel veel zin in dus ik hoop dat je af en toe voorbij komt en een reactie achterlaat want dat blijft toch echt het allerleukste.

Tot slot wil ik graag iedereen bedanken die een berichtje achter heeft gelaten voor me het afgelopen jaar. Zowel hier, in mijn mail, op Instagram en natuurlijk Twitter heb ik zo veel lieve reacties gekregen en ook al heb ik daar nauwelijks of niet op gereageerd, ik heb ze allemaal gelezen en het heeft me heel erg geholpen met alles. Het is hartverwarmend hoe sociaal en fijn social media kan zijn en hoe veel geweldige mensen ik op deze manier heb leren kennen.

Dank jullie wel!

@headerafbeelding door Gerd Altmann via Pixabay (met toestemming)

#

Tweetweekoverzicht week 35 2019: Kindle Voyage 2, Google Maps, einde van Bluefire Reader, Audible Captions update en einde van de zomervakantie op Vakblog

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

Kindle Voyage 2

De vakantieperiode is voorbij en dat betekent dat er weer geruchten aan het lekken zijn over de nieuwe modellen ereaders van Amazon en Kobo. Amazon heeft zeer recentelijk nog een kleine update van de Oasis uitgebracht – de Oasis 3 die nu ook de ‘warmte’ van het licht kan variëren – maar volgens Goodereader staat voor volgend jaar een echt nieuw model op de planning: de Voyage 2.

De Kindle Voyage was lange tijd het topmodel tot de Oasis om de hoek kwam kijken. Ik heb er jaren met veel plezier op gelezen en als ik mijn favoriete ereader met 6 inch scherm zou moeten noemen dan zou het zeer waarschijnlijk deze zijn. Dat Amazon nu met de Voyage 2 bezig is vind ik dan ook goed nieuws, al ben ik wel heel benieuwd hoe deze zich kan onderscheiden van zowel de Paperwhite 4 en de veel duurdere Oasis 3.

Nou neem ik de berichtgeving van Goodereader altijd met een hele flinke korrel zout – eind vorig jaar voorspelden ze de komst van de Voyage 2 deze zomer – maar ze speculeren over de aanwezigheid van usb-c als aansluiting, fysieke bladerknoppen (het eerste model had haptische knoppen) en een 10 inch scherm. Dat laatste is met afstand het interessantste deel van de geruchten want dat zou betekenen dat er in feite een Kindle leestablet zou komen. Dat is niet nieuw want in 2009 bracht Amazon al de Kindle DX op de markt met eveneens een 10 inch scherm maar de voortuitgang in schermtechnologie zou de Voyage 2 laten concurreren met bijvoorbeeld de reMarkable. We gaan het zien in 2020 (?).

Nieuwe functies in Google Maps

Ik denk dat Google Maps 1 van de beste diensten is die er bestaat. Ik ben vaak op pad naar plekken waar ik nog niet eerder was en het feit dat je, zelfs als voetganger, gewoon stap voor stap uitleg kunt krijgen hoe je moet lopen vind ik ronduit magistraal. Dat mensen me soms vreemd aankijken als vanuit mijn broekzak de instructie klinkt om na 20 meter linksaf te slaan neem ik dan ook voor lief.

Perfect is het allemaal niet want soms plaatst de GPS je net even 10 meter of verder van je daadwerkelijke locatie en dan krijg je een uitleg die alsnog niet heel erg duidelijk is. Leuk om nu linksaf te slaan maar dat heb ik net ook al gedaan en bedoel je nou dat ik nog een keer linksaf moet slaan?

Met Live View voegt Maps nu wat nieuws toe. Klik op de knop, draai met de camera een beetje rond zodat je je omgeving ziet (het helpt om gebouwen te scannen) en op die manier bepaalt Maps waar je precies zit. En krijg je met pijlen in je scherm te zien welke kant je daadwerkelijk op moet in het echt. Ik heb het geprobeerd terwijl ik in een buitenwijk van Apeldoorn stond en het werkte geweldig.

Ook nieuw is de integratie van hotel (en kennelijk vliegtuig) reserveringen. Ik had een hotel in Haarlem geboekt en de bevestiging daarvan in mijn Gmail bleek door Maps opgepikt te zijn waardoor zowel het hotel als de inchecktijd op Maps te vinden was. Ik ben er nog niet over uit wat ik daar precies van vind want behalve handig is het bovenal weer een volgende stap in hoe Google jouw gegevens vakkundig weet te verzamelen.

Einde van Bluefire Reader

Jarenlang heb ik Bluefire Reader gebruikt (ik besprak de app in 2012, 2013 en de pc versie in 2014) maar kennelijk ben ik niet de enige die afgestapt is van deze overigens prima ereading app. Via The Digital Reader werd duidelijk dat de ontwikkelaar al gestopt is met sommige versies en dat de kans groot is dat het binnenkort niet meer verder ontwikkeld gaat worden. Met alle ereading apps die er zijn – geïntegreerd met de webstores zoals Google Play Books, Bol/Kobo en Kindle – is de markt te klein om een aparte app zonder die integratie te onderhouden. Al maak ik nog steeds graag en veel gebruik van Marvin3 op mijn iPhone, Google Play Books en de Kindle app gebruik ik net zo veel en ze werken ook prima.

Audible maakt uitzondering met Captions voor sommige uitgevers

Naar aanleiding van de rechtszaak die door een aantal grote uitgevers tegen Audible is aangespannen – ik meldde dat vorige week al even kort – laat Audible weten dat ze sommige titels van die uitgevers buiten het Captions programma gaan houden.

Ik betwijfel ten zeerste of Audible/Amazon zich heel druk maakt over de rechtszaak want de kans dat de rechter dit niet toestaat schat ik als minimaal in. Door uitgevers de mogelijkheid te geven geen Captions te willen voor hun titels legt Audible de keuze terug bij de uitgevers maar de consequentie bij het kopende/luisterende publiek. Audible heeft genoeg grote en bekende titels waar ze Captions wel zonder problemen voor kunnen introduceren (Amazon heeft zijn eigen uitgeverstak bijvoorbeeld) en als het een succes wordt dan wordt de afwezigheid van een Captions een overweging van de betalende luisteraar om niet voor die titel te kiezen.

Ik las ergens een opmerking van een Amerikaanse auteur dat ze het geen probleem vond als haar titels voorzien werden van Captions maar dat het haar vooral verstandig leek dat uitgevers in zouden gaan springen op de mogelijkheid om een ebookversie van het luisterboek met korting aan te bieden aan luisteraars die het fijn of wenselijk vinden mee te kunnen lezen met het geluisterde. En dat is precies wat ik ook vind. In plaats van rechtszaken voeren gewoon kijken waar er een zakelijk voordeel te halen valt. Zeker als dat zo voor de hand ligt als in dit geval.

Einde van de zomervakantie op Vakblog

Als je dit blog volgt via RSS dan kan het je niet ontgaan zijn dat er heel weinig posts zijn geweest de afgelopen zomer. Het duurde ook iets langer dan ik aangekondigd had in juli want uiteindelijk heb ik de hele maand augustus ook alleen maar een wekelijks tweetweekoverzicht geplaatst.

Dat beviel me zo goed dat de kans groot is dat ik volgend jaar opnieuw een zomerpauze in ga lassen van anderhalve maand. Na ruim 12,5 jaar Vakblog moet dat ook gewoon kunnen vind ik.

Maar die vakantieperiode is nu definitief voorbij en vanaf morgen zul je weer gewoon 2 tot 4 blogposts per week aantreffen op Vakblog. Ik heb nog de foto’s liggen van twee boekenplogs die echt nu eens geplaatst moeten worden voordat ze de inrichting gaan aanpassen, het is hoog tijd om weer over ebooks te gaan schrijven en er staat ook veel te gebeuren als het om auteursrecht gaat. Heb je nog een onderwerp waar je meer over wilt lezen dan kun je me altijd mailen (of een tweet sturen) natuurlijk.

#

  • © 2006- 2021 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top