Tweetweekoverzicht week 35 2019: Kindle Voyage 2, Google Maps, einde van Bluefire Reader, Audible Captions update en einde van de zomervakantie op Vakblog

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

Kindle Voyage 2

De vakantieperiode is voorbij en dat betekent dat er weer geruchten aan het lekken zijn over de nieuwe modellen ereaders van Amazon en Kobo. Amazon heeft zeer recentelijk nog een kleine update van de Oasis uitgebracht – de Oasis 3 die nu ook de ‘warmte’ van het licht kan variëren – maar volgens Goodereader staat voor volgend jaar een echt nieuw model op de planning: de Voyage 2.

De Kindle Voyage was lange tijd het topmodel tot de Oasis om de hoek kwam kijken. Ik heb er jaren met veel plezier op gelezen en als ik mijn favoriete ereader met 6 inch scherm zou moeten noemen dan zou het zeer waarschijnlijk deze zijn. Dat Amazon nu met de Voyage 2 bezig is vind ik dan ook goed nieuws, al ben ik wel heel benieuwd hoe deze zich kan onderscheiden van zowel de Paperwhite 4 en de veel duurdere Oasis 3.

Nou neem ik de berichtgeving van Goodereader altijd met een hele flinke korrel zout – eind vorig jaar voorspelden ze de komst van de Voyage 2 deze zomer – maar ze speculeren over de aanwezigheid van usb-c als aansluiting, fysieke bladerknoppen (het eerste model had haptische knoppen) en een 10 inch scherm. Dat laatste is met afstand het interessantste deel van de geruchten want dat zou betekenen dat er in feite een Kindle leestablet zou komen. Dat is niet nieuw want in 2009 bracht Amazon al de Kindle DX op de markt met eveneens een 10 inch scherm maar de voortuitgang in schermtechnologie zou de Voyage 2 laten concurreren met bijvoorbeeld de reMarkable. We gaan het zien in 2020 (?).

Nieuwe functies in Google Maps

Ik denk dat Google Maps 1 van de beste diensten is die er bestaat. Ik ben vaak op pad naar plekken waar ik nog niet eerder was en het feit dat je, zelfs als voetganger, gewoon stap voor stap uitleg kunt krijgen hoe je moet lopen vind ik ronduit magistraal. Dat mensen me soms vreemd aankijken als vanuit mijn broekzak de instructie klinkt om na 20 meter linksaf te slaan neem ik dan ook voor lief.

Perfect is het allemaal niet want soms plaatst de GPS je net even 10 meter of verder van je daadwerkelijke locatie en dan krijg je een uitleg die alsnog niet heel erg duidelijk is. Leuk om nu linksaf te slaan maar dat heb ik net ook al gedaan en bedoel je nou dat ik nog een keer linksaf moet slaan?

Met Live View voegt Maps nu wat nieuws toe. Klik op de knop, draai met de camera een beetje rond zodat je je omgeving ziet (het helpt om gebouwen te scannen) en op die manier bepaalt Maps waar je precies zit. En krijg je met pijlen in je scherm te zien welke kant je daadwerkelijk op moet in het echt. Ik heb het geprobeerd terwijl ik in een buitenwijk van Apeldoorn stond en het werkte geweldig.

Ook nieuw is de integratie van hotel (en kennelijk vliegtuig) reserveringen. Ik had een hotel in Haarlem geboekt en de bevestiging daarvan in mijn Gmail bleek door Maps opgepikt te zijn waardoor zowel het hotel als de inchecktijd op Maps te vinden was. Ik ben er nog niet over uit wat ik daar precies van vind want behalve handig is het bovenal weer een volgende stap in hoe Google jouw gegevens vakkundig weet te verzamelen.

Einde van Bluefire Reader

Jarenlang heb ik Bluefire Reader gebruikt (ik besprak de app in 2012, 2013 en de pc versie in 2014) maar kennelijk ben ik niet de enige die afgestapt is van deze overigens prima ereading app. Via The Digital Reader werd duidelijk dat de ontwikkelaar al gestopt is met sommige versies en dat de kans groot is dat het binnenkort niet meer verder ontwikkeld gaat worden. Met alle ereading apps die er zijn – geïntegreerd met de webstores zoals Google Play Books, Bol/Kobo en Kindle – is de markt te klein om een aparte app zonder die integratie te onderhouden. Al maak ik nog steeds graag en veel gebruik van Marvin3 op mijn iPhone, Google Play Books en de Kindle app gebruik ik net zo veel en ze werken ook prima.

Audible maakt uitzondering met Captions voor sommige uitgevers

Naar aanleiding van de rechtszaak die door een aantal grote uitgevers tegen Audible is aangespannen – ik meldde dat vorige week al even kort – laat Audible weten dat ze sommige titels van die uitgevers buiten het Captions programma gaan houden.

Ik betwijfel ten zeerste of Audible/Amazon zich heel druk maakt over de rechtszaak want de kans dat de rechter dit niet toestaat schat ik als minimaal in. Door uitgevers de mogelijkheid te geven geen Captions te willen voor hun titels legt Audible de keuze terug bij de uitgevers maar de consequentie bij het kopende/luisterende publiek. Audible heeft genoeg grote en bekende titels waar ze Captions wel zonder problemen voor kunnen introduceren (Amazon heeft zijn eigen uitgeverstak bijvoorbeeld) en als het een succes wordt dan wordt de afwezigheid van een Captions een overweging van de betalende luisteraar om niet voor die titel te kiezen.

Ik las ergens een opmerking van een Amerikaanse auteur dat ze het geen probleem vond als haar titels voorzien werden van Captions maar dat het haar vooral verstandig leek dat uitgevers in zouden gaan springen op de mogelijkheid om een ebookversie van het luisterboek met korting aan te bieden aan luisteraars die het fijn of wenselijk vinden mee te kunnen lezen met het geluisterde. En dat is precies wat ik ook vind. In plaats van rechtszaken voeren gewoon kijken waar er een zakelijk voordeel te halen valt. Zeker als dat zo voor de hand ligt als in dit geval.

Einde van de zomervakantie op Vakblog

Als je dit blog volgt via RSS dan kan het je niet ontgaan zijn dat er heel weinig posts zijn geweest de afgelopen zomer. Het duurde ook iets langer dan ik aangekondigd had in juli want uiteindelijk heb ik de hele maand augustus ook alleen maar een wekelijks tweetweekoverzicht geplaatst.

Dat beviel me zo goed dat de kans groot is dat ik volgend jaar opnieuw een zomerpauze in ga lassen van anderhalve maand. Na ruim 12,5 jaar Vakblog moet dat ook gewoon kunnen vind ik.

Maar die vakantieperiode is nu definitief voorbij en vanaf morgen zul je weer gewoon 2 tot 4 blogposts per week aantreffen op Vakblog. Ik heb nog de foto’s liggen van twee boekenplogs die echt nu eens geplaatst moeten worden voordat ze de inrichting gaan aanpassen, het is hoog tijd om weer over ebooks te gaan schrijven en er staat ook veel te gebeuren als het om auteursrecht gaat. Heb je nog een onderwerp waar je meer over wilt lezen dan kun je me altijd mailen (of een tweet sturen) natuurlijk.

#

Tweetweekoverzicht week 52 2018: 12 jaar Vakblog, auteursrecht op tatoeages en publiek domein dag 2019

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Het laatste tweetweekoverzicht van 2018! En dat is inmiddels, bijna traditiegetrouw, nogal dunnetjes. Niet omdat er totaal niks te melden is maar omdat ik de hele week met lezen en top 2000 luisteren bezig ben en tja, dan heb ik wat minder oog voor nieuwtjes en weetjes. Hoe dan ook, iedereen die dit leest wens ik een fijne jaarwisseling en een geweldig 2019 toe!

12 jaar Vakblog

Elk jaar op 6 december staat er een korte terugblik op mijn blog. Ik begon namelijk met Vakblog op 6 december 2006 en hoewel dat de eerste jaren vooral iets was dat door mij, voor mij werd geschreven, is het toch best wel een stuk groter gegroeid dan ik had kunnen dromen. En dat is iets waar ik elk jaar op 6 december graag even bij stil sta.

Behalve dit jaar dus want ik ben het compleet vergeten. Maar echt. Het is me niet eens door het hoofd geschoten en dat ik het daarna vergeten ben, nee, gewoon niet beseft dat het weer zo ver was.

Misschien dat het komt omdat na 12 jaar zo’n jubileum niet meer speciaal is? Ergens zit er ook een omslagpunt tussen ‘leuk dat je iets doet’ en ‘hoe lang denk je dit nog te gaan doen?’ natuurlijk. Enfin, dat gaat over jubilea vieren en niet of ik door blijf schrijven want ik heb nog ideeën genoeg voor 2019. En wie weet heb ik onbewust gewacht tot ik op 6 juni het 12,5 jarig jubileum kan vieren van mijn blog en ik een grote weggeefactie van interpunctie en kortere zinnen kan organiseren onder de lezers.

Auteursrecht op tatoeages

Een artikel in de NY Times behandelt een al iets ouder onderwerp dat in 2017 al bij de rechter lag: het auteursrecht op tatoeages. Iets dat in het dagelijks leven niet eens een overweging is – al zullen mensen zich niet realiseren dat als ze een tatoeage laten zetten zij zelf het ‘fysieke medium’ zijn waarop de artiest een auteursrechtelijk beschermde afbeelding plaatst – maar wat wel een probleem wordt op het moment dat de persoon zelf “gekopieerd” wordt. Namelijk in een videogame.

De zaak speelde vorig jaar maar is nog steeds actueel omdat makers van spellen sporters 1 op 1 in sportgames zetten. Basketballers in NBA 2K19, voetballers in Fifa 19 enzovoorts. Maar ja, dan zet je dus als maker van een spel honderden spelers in je spellen *inclusief hun tatoeages* en dan heb je ineens een probleem. Spelers kunnen toestemming geven voor hun eigen gelijkenis maar kunnen dat niet voor hun tatoeages. Ook al zitten die op hun huid :)

Veel tattoo artiesten geven toestemming maar het blijft Amerika en dus zijn er ook bedrijfjes die hier op inspringen en doodleuk de rechten opkopen van tatoeages van sporters – je verzint het niet – om vervolgens de gamemakers aan te klagen voor het onrechtmatig gebruik van de afbeeldingen in de games.


The company Solid Oak Sketches obtained the copyrights for five tattoos on three basketball players — including the portrait and area code on Mr. [LaBron] James — before suing in 2016 because they were used in the NBA 2K series. The following year, an artist sued because the Gloria tattoo on Mr. James, among others, was included in the same franchise. And in April, another artist sued because her tattoos on the wrestler Randy Orton had been included in several iterations of WWE 2K.

Een daadwerkelijke uitspraak van een rechter hierover ligt er nog steeds niet en dat betekent dat sporters geadviseerd wordt om contracten te tekenen met gamemakers voordat ze tatoeages laten zetten. De gamemakers zelf doen geen enkele uitspraak en het publiek blijft voorlopig achter met het zoveelste bizarre voorbeeld van hoe auteursrechtwetgeving misbruikt wordt voor commercieel belang.

Publiek domein dag 2019

Overmorgen is het weer zo ver. Nieuwjaarsdag en dat betekent skiskansspringen op tv, nieuwsjaarsduiken maar ook dat het weer Publiek Domein Dag is. Ondanks het feit dat auteursrecht eeuwig lijkt te duren is dat niet zo en eindigt de bescherming in Nederland op 1 januari van het jaar nadat de maker van het werk 70 jaar geleden is overleden.

Oftewel, op 1 januari 2019 is er geen auteursrechtelijke bescherming meer op werken van makers die in 1948 overleden zijn. Die werken komen dan in het publiek domein en mogen dan vrijelijk (her)gebruikt worden zonder toestemming.

De Koninklijke Bibliotheek staat ook deze keer weer stil bij Publiek Domein Dag en organiseert op 3 januari een bijeenkomst over de makers die in 1948 overleden zijn en wiens werken dus nu vrij beschikbaar zijn.

In Amerika gelden andere termijnen maar is 1 januari 2019 ook een hele speciale dag aangezien dan voor het eerst in 20 jaar eindelijk weer werken in het publiek domein gaan belanden. Daar komen werken die in 1923 gemaakt zijn nu eindelijk vrij maar over de achtergronden hiervan komt volgende week nog een aparte blogpost denk ik.

#

11 jaar vakblog

Elf jaar Vakblog

Jemig. Vakblog is 11 jaar vandaag. Geen slingers, geen taart en geen cadeautjes maar de verjaardag van mijn blog is elk jaar toch wel een moment om even vol verbazing stil te staan bij hoe ik hier gekomen ben.

In den beginne

Op 6 december 2006 bedacht ik me dat een blog een handige plek zou zijn om dingen op te schrijven die ik interessant vond, die ik wilde uitwerken en wilde vastleggen omdat ik iets uitgevogeld had wat ik niet wilde vergeten. Niet per se om het te delen met anderen – want wie zou dat nou interessant kunnen vinden – maar vooral om het op één plek voor mezelf te bewaren. Mijn buitenboordgeheugen en mijn eigen naslagwerk die ik overal kon raadplegen en kon bijwerken via internet. Tegelijkertijd had ik ook nog eens pret met het ontdekken van hoe de blogsoftware (Pivot, wat later PivotX werd) werkte. Als je functionaliteiten wilde toevoegen of de layout wilde veranderen van je blog dan moest je daar zelf mee aan de slag. Lekker prutsen op info4all.nl wat toen de URL was.

Zo af en toe kreeg ik een reactie (dat was bijna schrikken), ik schreef soms wat langere stukken en had een tijd lang veel plezier met het schrijven, bloggen en prutsen met de blogsoftware.

Begin 2008 lag de ontwikkeling van Pivot zo goed als stil en was het WordPress dat populair was. Ik vond een manier om alle blogposts uit Pivot over te hevelen naar een WordPress installatie, verhuisde Vakblog naar een nieuwe domeinnaam en ging vrolijk verder met schrijven en prutsen.

Bijna het einde

In 2011 had ik het na vijf jaar wel een beetje (veel) gehad. Ik schreef minder en minder en hoewel ik nog genoeg ideeën en onderwerpen had om over te schrijven begon het me tegen te staan om zo veel tijd te steken in een blog waar ik zelf nauwelijks weer iets uithaalde. En dat terwijl het druk was op werk en er genoeg andere leuke dingen waren om tijd in te steken.

Maar ja, stoppen? Dat zou hetzelfde zijn als alles weggooien wat ik al die jaren geschreven had. Een naslagwerk dat niet meer bijgehouden wordt heeft geen functie meer en het idee dat ik alles ‘voor niets’ had gedaan, daar kon ik niet tegen. Dus gooide ik er juist een schep bovenop en ging, geïnspireerd door een andere blogger, dagelijks bloggen in 2012.

Eén jaar lang minimaal 1 blogpost per dag. En dan geen makkelijke korte stukjes om maar die dag af te kunnen vinken. Nee, zo uitgebreid mogelijk en de lat zo hoog mogelijk neerleggen. Ik wilde langere stukken, beter worden in het schrijven en opbouwen van teksten en bewijzen dat het echt mogelijk is om elke dag een onderwerp te vinden.

Het pakte prima uit. Natuurlijk was het niet gemakkelijk om elke dag te bloggen maar het was het allemaal waard. Het werd een uitdaging om te schrijven over onderwerpen op een manier die (hopelijk) leesbaar was voor iemand die er nog niet eerder mee te maken heeft gehad. En dat bleek een hele fijne methode te zijn om juist zelf beter te snappen waar het over gaat. Want je zult het toch echt zelf goed moeten begrijpen voordat je het helder kunt uitleggen aan een ander. Er kwamen ruim 400 blogposts erbij dat jaar en Vakblog haalde de zesde verjaardag zonder problemen in 2012. Vanaf 2013 heb ik het dagelijkse bloggen losgelaten – het was echt niet meer te doen om elke dag 2 a 3 uur eraan te besteden – maar ik ben het schrijven alleen maar leuker gaan vinden sinds die tijd.

En nu?

Huppakee. Ineens is het 2017 en staan er inmiddels meer dan 2000 blogposts op Vakblog. En heb ik zo veel interessante en boeiende mensen leren kennen dankzij mijn blog. Google stuurt maandelijks zo’n 35.000 bezoekers mijn kant op die bijna allemaal tips en trucs zoeken (en vinden) en dat is belachelijk veel als ik terugdenk aan die beginjaren toen ik statistieksoftware installeerde en superblij was als ik meer dan 10 bezoekers op een dag had.

Ik schrijf nog steeds over de dingen die ik zelf leuk en interessant vind, negeer alle ‘aanbiedingen’ van bedrijfjes en sites over advertenties, samenwerkingen, linkruiltjes en ‘hoog kwalititatieve content’ aanleveren voor dit blog en ben nog steeds blij met elke vraag en reactie die ik van anderen krijg.

Maar …

De ‘blogwereld’ is echt onherkenbaar veranderd. Waren er 10 jaar geleden nog tientallen bibliobloggers, inmiddels zijn ze bijna uitgestorven. Er wordt niet meer geblogd om ‘gewoon’ kennis en ervaring te delen. Het gaat steeds vaker om bezoekersaantallen, clicks, monetizen, leads, conversie, click-through-ratio’s en meer van dat soort enge termen. Ik lees de oprechte verbazing van de bedrijven die tegenwoordig uit de mails druipt als ik ze terugmail dat ik niet geïnteresseerd ben in geld verdienen met mijn blog middels advertenties of gesponsorde artikelen.

Waar ik me dan vervolgens weer over verbaas.

Hoewel ik er nog niet over peins om te gaan stoppen gaan er ook voor mij dingen veranderen hier. Ik weet nog niet precies wat en hoe. Andersoortige artikelen schrijven die niet hier op Vakblog gaan komen misschien. Of juist wel. Meer auteursrechtartikelen. Of juist niet.

Vertel me ook als jij ideeën hebt. Misschien heb je wel een favoriete boekenplek die ik moet bezoeken voor een boekenplog? Of zijn er onderwerpen waar ik eens over zou moeten schrijven omdat je er meer over wilt weten?

Oh en om alvast een vraag voor te zijn: nee, ik ga niet beginnen met vloggen en een YouTube kanaal :)

Headerafbeelding via Pixabay met CC0-verklaring gebruikt.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top