Tweetweekoverzicht week 21 2018: De week van de AVG en een update over de aanstaande Europese auteursrechtrichtlijn

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

De week van de AVG

De afgelopen week stond zonder enige twijfel in het teken van de nieuwe privacywetgeving. Mailboxen stroomden vol met berichten over nieuwe privacyverklaringen van zo’n beetje alle websites waar je een account hebt maar het echte werk begint eigenlijk nu pas natuurlijk. Een kleine selectie van de week in AVG:

Hup, lezen al die mailtjes!

Lees onze nieuwe voorwaarden en alles komt goed!

Wat is de pakkans?

Geen zorgen hoor!

NUL reacties. Het vertrouwen van de mensheid (in mij) is niet groot vrees ik.

Wacht eens? Maken bedrijven misbruik van de komst van de AVG? Die zag je niet aankomen!

OK? Dus haal alle privacy-gerelateerde meuk weg uit websites en we hebben weer een snel internet?

Tsk. Instapaper, wat doen jullie nu?! Ik ben fan van jullie maar dit maakt het niet makkelijker? Twee jaar was niet genoeg tijd om een nieuwe privacyverklaring op te stellen?

Charlotte en Joost beantwoorden vragen over de AVG. Kijk de video terug .. op Facebook.

De eerste rechtszaak tegen Google en Facebook is al gestart.

En natuurlijk schreef ik er zelf ook over!

Europees auteursrechtenbeleid update

Er staan veel goede en logische ideeën in het voorstel voor de nieuwe Europese auteursrechtrichtlijn die nu toch een stukje dichterbij komt. Met uitzondering van de voorgestelde nieuwe onderwijsexceptie heb ik deze conceptversie nog niet besproken en de reden daarvoor is dat ik wacht tot de richtlijn definitief vastgesteld is. Het heeft weinig zin om in te gaan op voorstellen waarvan je weet dat er nog flink aan gesleuteld gaat worden.

En gesleuteld gaat er worden want helaas zitten er een paar onderdelen in het voorstel die op papier heel logisch lijken maar die mijns inziens volledig onrealistisch zijn qua uitvoering. Eentje ervan is het artikel dat maatregelen wil nemen voor het ongebreideld verspreiden van auteursrechtelijk beschermd materiaal en ‘contentplatformen’ een verplichting wil opleggen om te checken dat er geen beschermde werken onrechtmatig via hun sites verspreid worden.

Daar kun je op papier niet op tegen zijn – en scoort geweldig bij elke politicus in Europa omdat het in theorie geen enkel nadeel bevat – want hier hebben natuurlijk alleen maar de stoute illegale uploaders van. Dat het in de praktijk betekent dat dergelijke contentplatformen (zoals YouTube en Facebook maar ook tientallen kleinere sites) een geautomatiseerd filtersysteem moeten invoeren waarbij er onmogelijk onderscheid gemaakt kan worden tussen toegestaan (her)gebruik en onrechtmatig gebruik van content, is niet iets waar wetmakers zich druk om maken. Of rechthebbenden trouwens.

In de bespreking van het wetsvoorstel afgelopen week in de EU Council zijn er wederom aanpassingen gemaakt maar is het omstreden deel met de verplichting voor contentplatformen (artikel 13) nog gewoon aanwezig. Al zit er nu ook ruimte in het artikel om te volstaan met maatregelen om inbreukmakend materiaal snel te verwijderen (en verwijderd te houden). Het andere – al net zo omstreden – voorstel om nieuwsuitgevers een naburig recht te geven op door hun gepubliceerde artikelen heeft het eveneens overleefd, al is de duur hiervan nu beperkt tot maximaal 1 jaar.

Wordt vervolgd …

En verder nog…

Een interessant stuk over het gebruik & toepassing van watermerkbeveiliging in ebooks. Kom op, dit is boeiende materie mensen!

Ik gebruik het bijna niet meer maar ik heb heel wat uren zitten in het uploaden van mijn eigen mp3’s naar Google Play Music. Die blijft dus hopelijk behouden in YouTube Music?

De problemen met de 4.8 update voor Kobo ereaders zijn gelukkig opgelost en je kunt nu zonder zorgen je ereader bijwerken.
#

Tweetweekoverzicht week 35 2017: Philips DRM verlichting, Google kan watermerken verwijderen, nieuwe privacywet en zorgen over de Europese auteursrechtrichtlijn

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.
Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.


Bootleg video’s voorkomen met behulp van DRM verlichting

Ik dacht dat ‘Ambilight’ vooral technologie was die ingezet werd om de verkoop van lampen nieuw leven in te blazen als onderdeel van de thuisdisco maar dat blijk ik onderschat te hebben. Dankzij ‘speciaal’ licht kunnen er geen goede opnames gemaakt worden van bioscoopfilms vanuit de zaal volgens Philips. En zou dit de piraterij een stuk minder moeten maken.

Nu dacht ik ook dat het maken, downloaden en kijken van deze zogenaamde cam-rips – altijd al van dubieuze kwaliteit – achtergebleven was in de 20ste eeuw maar is dat kennelijk nog steeds een ding. Dus kom er maar in, anti-piraterij lampjes, als een soort DRM op vertoningen.

Google ontwikkelt manier om watermerken in foto’s te verwijderen

Het handhaven van je auteursrecht op je foto’s op internet is geen sinecure. Er lijkt een soort consensus te zijn dat als het om foto’s en afbeeldingen gaat, iedereen zonder gewetensbezwaren andermans materialen gebruikt. Zonder te checken of dat uberhaupt wel mag.

Het is de reden dat fotografen en bedrijven die foto’s verkopen op internet, gebruik maken van watermerken in de foto’s. Je kent ze wel, vaak grote logo’s die in foto’s worden gezet online en die gebruikers moeten stimuleren om de oorspronkelijke versie zonder watermerk aan te schaffen. Of op zijn minst te ontmoedigen dat anderen de foto’s jatten en zonder naamsvermelding voor hun eigen doelen gebruiken.

Onderzoekers bij Google hebben een algoritme ontwikkeld waarmee een computer dergelijke watermerken zelf kan verwijderen en dat leidde tot wat reuring op het internet omdat het idee ontstond dat geen foto meer veilig was. Onnodige reuring want de software is niet vrijgegeven en werkt bovendien alleen maar met grote sets met foto’s (minstens 50) die een identiek watermerk hebben. PlagiarismToday behandelt de vele manieren om te vookomen dat dergelijke software – als het ooit vrijgegeven wordt – de watermerken op jouw foto’s kan verwijderen en concludeert dat het alleen maar kan leiden tot een verbetering in het gebruik van die watermerken. Geen enkele reden om je zorgen te maken dus.

Van die nieuwe privacywet gaan we nog wel wat merken

In Nederland treedt de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) op 25 mei 2018 in werking en vervangt dan de huidige Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp). Ik schreef een artikel voor de IP met daarin kort wat er allemaal gaat veranderen maar één ding is zeker, het gaat enorm veel impact hebben op hoe ‘zaken altijd geregeld’ waren rondom privacy. Van grote bedrijven die veel gegevens verzamelen over reizigers tot kleine scholen die een klassenfoto maken en vervolgens online zetten.

Gaat het wel goed komen met de nieuwe Europese auteursrechtrichtlijn?

Ik heb al diverse keren geschreven over de plannen van de Europese Commissie om de auteursrechtwetgeving te verbeteren maar ben tot nu toe niet onder de indruk. De nieuwe voorgestelde onderwijsexceptie lijkt eerder een knieval te zijn naar de rechthebbenden toe en als de recent gelekte plannen (pdf) een indicatie zijn, dan is er serieus reden om aan te nemen dat de lobby van de entertainmentindustrie alle Europese besluitmakers in de zak heeft.

Jawel, alle nachtmerries lijken uit te gaan komen met een focus op het verplicht controleren van geupload materiaal op mogelijke auteursrechtinbreuk door de honderden platformen die er zijn. En het codificeren van het feit dat zelfs een link naar materiaal inbreukmakend kan zijn, danwel een vergoeding dient op te leveren voor uitgevers. Een ridicuul voorstel dat niet te handhaven zal zijn maar wel het internet een aanzienlijk onaangenamere plek zal maken om te zijn. Of zaken te doen als je een bedrijf bent.

En ik weet niet of dit nog goed komt.

En verder nog …

Komt Amazon nu wel naar Nederland (met meer dan alleen ebooks) of niet? Dit is geloof ik de derde of vierde keer dat ik zo’n bericht lees. Waarom zou Amazon dat doen nadat Amazon.de ook Nederlandstalig gemaakt is?

Goed, er is een recht om vergeten te worden in/door Google maar het is geen vanzelfsprekendheid.

Nieuw logo en YouTube ziet er (iets) anders uit. Waarvan akte.

Terry Pratchett is één van mijn favoriete schrijvers en de goede man is net zo eigenzinnig in zijn dood als hij in zijn leven was. Hij had er geen zin in dat na zijn dood nog onafgerond werk van hem zou gaan rondslingeren en hij bedong dat de harde schijf van zijn computer op spectaculaire wijze vernietigd moest worden. Met een stoomwals. Aldus geschiedde …

In een tijd van digitale leeromgevingen en digitaal lesmateriaal kan er meer misgaan dan vroeger. In dit geval bleken de inlogcodes nog niet allemaal te kloppen maar het is vast goedgekomen.

#

Tweetweekoverzicht week 29 2017: Open access publiceren, DRM in internetvideo en heeft watermerk DRM in ebooks wel zin?

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.
Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.


Open access publiceren

Recentelijk werd de vijfde HBOAward uitgereikt voor initiatieven in het hbo rondom open access publiceren. Deze keer won lector Florian Cramer aan de Willen de Kooning Academie de prijs voor al zijn activiteiten (en dat van zijn kenniscentrum) om open access publiceren vanzelfsprekend te maken.

Wat het helaas nog steeds niet is. Net als voor studenten om hun scriptie aan te leveren voor de HBO Kennisbank.

DRM als onderdeel van internet(video)

Begin juli stemde het W3C – het consortium dat de webstandaarden en feitelijk de techniek achter het gehele internet bewaakt – in met de introductie van een techniek in de HTML standaard die het mogelijk maakt om DRM toe te passen op streaming video. Ondanks felle protesten van tientallen organisaties ging de bedenker van het internet en directeur van het W3C Tim Berners-Lee akkoord met de mogelijkheid voor diensten als YouTube en Netflix om zelf te bepalen welke apparaten en browsers gebruik kunnen maken van hun videostreams.

Zoals met alle vormen van DRM belemmert deze techniek niet zo zeer het reguliere gebruik van (betalende) gebruikers maar blokkeert het wel alle uitzonderingen die de (auteurs)wet maakt voor het toegankelijk maken en archiveren van dergelijke videocontent. Het is de reden dat veel nationale bibliotheken vooraf protest hebben aangetekend en dat nu formeel nog een keer doen via de IFLA na het besluit. Het statement van de IFLA is hier (pdf) te lezen.

Helpt watermerk DRM in ebooks wel eigenlijk?

Over DRM gesproken, ik ben fel tegenstander van alle soorten DRM maar heb in de praktijk vooral te maken met DRM in ebooks. Het heeft nog nooit iets (aantoonbaars) nuttigs gedaan om de beschikbaarheid van illegale versies tegen te gaan terwijl het wel iedere koper van legale versies belemmert in het gebruik van zijn of haar eigen exemplaar.

Gelukkig hebben de uitgevers (en CB) in Nederland ingezien dat het pesten van je betalende klanten geen geweldige strategie is om illegaal downloaden van ebooks tegen te gaan en zijn ze (ruim) vier jaar geleden overgegaan op een andere vorm van beveiliging waarbij er allerlei zichtbare en onzichtbare kenmerken in een ebook gestopt worden die te herleiden zijn naar de koper. Hier valt ook nog genoeg over te zeggen maar het is in elk geval beter dan het niet meer kunnen lezen van je eigen gekochte ebooks zoals dat met Adobe DRM regelmatig kon gebeuren.

Wat echter ontbreekt in alle discussies over wel of niet DRM (en welke soort of smaak) is inzicht in welke mate Adobe DRM of het aanbrengen van die kenmerken uberhaupt zin heeft. Het is nog steeds relatief eenvoudig om downloads van nieuwe titels op internet te vinden en BREIN lijkt zijn pijlen vooral – en terecht – te focussen op Facebook groepen en Marktplaats advertenties waar illegale ebooks verkocht worden. Diensten als Kobo Plus lijken succesvol te zijn en bewijzen mijns inziens vooral dat het pesten van klanten die netjes ebooks kopen nooit de oplossing kan en mag zijn.

Ik las de afgelopen week beide boeken van Hendrik Groen die ik via Bookchoice gedownload had. Uitstekende boeken maar iedere keer als ik op die pagina kwam waarin ik met naam genoemd word en waar mij in meerdere alinea’s verteld wordt wat ik allemaal niet met dat boek mag doen voel ik een licht soort agressie opkomen. Met neiging om alsnog een illegaal exemplaar te downloaden zonder die prekende woorden erin.

Dus beste uitgevers, toon mij alsjeblieft eens wat onderzoeksgegevens waarop het besluit gebaseerd is dat het onderkliederen van de bij jullie gekochte boeken een goede strategie is. Want het enige wat het bij mij doet is dat ik de zichtbare kenmerken uit de boeken sloop.

En verder nog …

Voor mensen die dikke boeken doormidden snijden is er nu ook de ereader …

Game of Thrones begint en de illegale downloadrecords worden onmiddellijk weer verbroken. Ook in Nederland want Ziggo wist de aflevering niet op tijd beschikbaar te krijgen via hun videodienst.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top