Tweetweekoverzicht week 28 2019: VakantieBieb voor volwassenen, YouTube verandert systeem copyright claims en begint met blokkeren streamrippingsites

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

VakantieBieb voor volwassenen

Het is natuurlijk al lang 1 juli geweest maar ik ben helemaal vergeten te melden dat sinds 1 juli de titels voor volwassenen ook zijn toegevoegd aan de VakantieBieb. Voor jeugdtitels was de VakantieBieb al op 1 juni geopend maar ook volwassenen kunnen nu uit 21 titels kiezen voor tijdens de vakantie. En oh ja, dat kan tot en met 31 augustus!

YouTube verandert systeem copyright claims

YouTube kondigde afgelopen week aan dat ze kritischer gaan worden bij de copyright meldingen die (massaal) door rechthebbenden gedaan worden voor inbreuken van luttele seconden die ergens in een video zitten. Voorheen konden deze simpelweg gemeld worden en moest YouTube – maar vooral de maker van de video – op zoek naar wat er precies inbreuk maakt in die video.

Nu vereist YouTube dat als er door mensen gekeken wordt naar dergelijke claims dat vermeld wordt op welk punt in de video die inbreuk dan plaats vindt. Naar eigen zeggen wordt het daarmee voor makers eenvoudiger om de video simpelweg iets aan te passen om die inbreukmakende onderdeeltjes dan te verwijderen.

Dat is een uitstekende stap van YouTube als je het mij vraagt want het systeem van meldingen wordt stevig gebruikt/misbruikt door rechthebbenden om standaard alles van YouTube te laten verwijderen wat ook maar een fractie bevat van auteursrechtelijk beschermde werken. Dit werpt tenminste nog de drempel op dat melders ook zelf hun best moeten doen om duidelijk te maken waar het over gaat.

Aan de andere kant is het rijkelijk laat en is het onbegrijpelijk dat dit al sinds dag 1 niet een vereiste was. Plus, het gaat er nog steeds van uit dat geuploade video’s onrechtmatig materiaal bevatten die er dan maar door de makers uitgehaald moet worden. En we hebben het hier dus ook over vlogs van mensen waar je toevallig een paar seconden muziek hoort omdat die persoon langs een radio loopt bijvoorbeeld. Is dat nou iets waar je moeilijk over moet gaan doen als rechthebbende van die muziek?

YouTube begint met blokkeren streamripping sites

Dat de muziekindustrie alle zeilen bij zet om het muziekstreamripping sites lastig te maken is geen nieuws. De afgelopen weken wist de industrie meerdere sites te sluiten al was mijn eigen conclusie dat het zinloos was omdat er meteen weer nieuwe sites zouden ontstaan.

Ze krijgen nu echter hulp uit onverwachte hoek want YouTube begon afgelopen weken met het blokkeren van de domeinnamen en IP adressen van diverse streamripping sites. Hierdoor is het niet mogelijk dat via die sites YouTube streams opgevraagd worden en enkele sites zijn nu inderdaad tijdelijk offline.

Het is een beetje een verrassende zet want YouTube zelf staat ook hoog op het lijstje van ongewenste sites van de muziekindustrie gok ik. Dat ze actief meewerken aan het bestrijden van streamripping sites verbaast me dan ook wel, al denk ik dat ze het vooral doen om hun eigen Premium abonnement extra aantrekkelijk te maken. De mogelijkheid om YouTube video’s – en dan behalve de muziekvideo’s ook de educatieve en entertainmentvideo’s waar nauwelijks copyright issues spelen – offline te kunnen bekijken en beluisteren zonder reclames is namelijk het grootste voordeel waarvoor je 12 euro in de maand betaalt als Premium abonnee.

Uiteindelijk levert dit problemen op voor gebruikers van streamripping sites trouwens want dergelijke blokkades zijn met proxyservers te omzeilen en het zal niet lang duren voor de sites allemaal weer terug in actie zijn.

En verder nog …

Game maker 3DRealms past de naam van het spel Ion Maiden toch aan na de claims van metalband Iron Maiden. Ion Fury is de nieuwe naam.

Ik dacht dat de eOneBook ereader met 2 schermen waar je (slechts) één voorgeïnstalleerde manga serie op kunt lezen vorig jaar niet zo’n succes was geworden maar dat had ik dus mis. Een nieuwe editie van dezelfde ereader komt er aan en deze keer is die voorzien van alle Naruto manga.

Op de Kickstarterpagina zie je dat je dat ruim 400 euro gaat kosten – wat op zich een koopje is als je voornemens was om alle 72 mangapockets nog op de kop te gaan tikken – maar gelukkig kan ik niet in de verleiding komen aangezien Nederland niet in de lijst van landen staat waar geleverd wordt.

Overheden moesten al aan allerlei toegankelijkheidseisen voldoen maar een nieuwe Europese richtlijn stelt nu ook nieuwe voorschriften aan leveranciers en fabrikanten rondom producten en diensten.

#

Tweetweekoverzicht week 26 2019: Muziekindustrie vs muziekstreamripping sites, bijzonder auteursrecht en Bookaroo voor al je boeken?

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

Weer een stream-ripping dienst gesloten

De (internationale) muziekorganisaties zijn al jaren bezig met het ‘bestrijden’ van websites en diensten waarmee audio bestanden geript kunnen worden van videostreams. Met name converteersites die mp3’s maken van YouTube filmpjes moeten het hier ontgelden en de muziekorganisaties hebben er al diverse weten te sluiten. Zoals bijvoorbeeld YouTube2mp3.

Nu is Convert2MP3 aan de beurt want daar voert de RIAA ook al sinds 2017 een juridische strijd tegen en de IFPI (brancheorganisatie voor de muziekopname industrie) kondigde afgelopen week aan dat Convert2MP3 de handdoek in de ring heeft gegooid als gevolg van een schikking.

Ik houd hier een dubbel gevoel bij want hoewel het formeel – overduidelijk – altijd gaat om inbreuken op het auteursrecht als een stream wordt omgezet naar een mp3, vind ik het belachelijk dat het zo in het illegale sfeertje wordt neergezet.

Dat de muziekindustrie het onwenselijk vindt dat mensen “gratis” muziek kunnen blijven luisteren door muziekstreams te rippen naar mp3’s snap ik helemaal. Maar ik vind het onwenselijk dat de muziekindustrie kan bepalen dat ik niet meer naar veel soorten muziek kan luisteren tenzij ik een afspeellijst van streams ga zitten maken. YouTube muziekvideo’s doen het heel slecht op mijn, toegegeven al wat oudere, mp3 speler en als de mogelijkheid niet geboden wordt door diezelfde muziekindustrie om de muziek als mp3 aan te schaffen, dan zie ik geen kwaad in het rippen van een stream.

Zoals in bijna alle gevallen waar een entertainmentindustrie met copyright aan het schermen is zou de uitdaging moeten zijn om het legale aanbod uitgebreid, aantrekkelijk en toegankelijk genoeg te maken zodat de noodzaak om het illegaal te doen verdwijnt. En ja, degenen die niet willen betalen zullen een illegale oplossing zoeken (en vinden). Maar daar krijg je toch geen geld uit door achter die illegale tools aan te gaan … die zijn er immers in overvloed en zullen er altijd blijven.

Bijzonder auteursrecht

Als ik auteursrecht uitleg aan studenten dan maak ik dankbaar gebruik van de talloze (en ik bedoel ook echt talloze) voorbeelden van celebrities op Instagram die een geheel eigen interpretatie hebben van hoe auteursrecht werkt. Ik heb een lange rij van voorbeelden van beroemde mensen die foto’s van zichzelf op Instagram posten … en daarna vervolgens in de problemen kwamen met de fotograaf die het prachtige kiekje geschoten heeft.

Het onbegrip is altijd groot want hoe kunnen ze nou inbreuk maken op het auteursrecht van de fotograaf TERWIJL ZE ZELF OP DE FOTO STAAN? Een korte en intensieve botsing met de realiteit later valt het kwartje dat het auteursrecht toch echt toekomt aan degene die de foto maakt, niet degene die afgebeeld wordt. Tenzij in opdracht gemaakt en tenzij er dus afspraken gemaakt zijn over dat auteursrecht.

Ik kan nu ook model Gigi Hadid aan mijn lijstje met voorbeelden toevoegen. Niet omdat ze zo bekend is – ik had nog nooit van haar gehoord maar enfin – maar omdat ze een nieuw hoofdstuk opent in de discussie over dat auteursrecht.

Hadid werd in januari aangeklaagd door een agentschap die claimde dat het model 1 van hun foto’s, waar ze op afgebeeld was, op haar Instagram had geplaatst zonder toestemming. Ze was bepaald niet de eerste en ze gaat niet de laatste zijn die een dergelijke claim om de oren krijgt.

Waar ze nu wel de eerste in is, is in het argument dat ze aanvoert in een poging om de claim bij de rechter van tafel te krijgen: het gebruik van de foto zou onder fair use vallen omdat ze poseerde voor de foto en op die manier dus bijdraagt aan de kenmerken van de foto die door de auteursrechtwetgeving wordt beschermd. Het was niet de fotograaf die bepaalde hoe de foto eruit kwam te zien maar zij zelf. Oftewel, ze beschouwt zichzelf als mede-rechthebbende.

Het zou in het Europees recht niet ver komen als argument omdat we hier geen fair use bepaling kennen maar door te wijzen op het niet-commerciële doel van haar gebruik van de foto op Instagram waar ze actief voor poseerde (versus het overduidelijke commerciële doel dat de fotograaf had met het maken ervan) is het niet geheel denkbeeldig dat er een andere uitspraak komt bij de Amerikaanse rechter. We zullen het zien …

Bookaroo voor al je boeken?

Afgelopen week zag ik, ouderwets bijna, een discussie op Twitter naar aanleiding van een artikel in de Volkskrant over Bookaroo. Bookaroo is een website die volgende week, 3 juli om precies te zijn, lanceert en die inspeelt op de wens/het sentiment /de behoefte van mensen om hun plaatselijke boekhandel te steunen als je boeken koopt. In plaats van gemakkelijk en effectief via Bol te bestellen zeg maar.

Het achterliggende idee is simpel: maak nou eens één website waar mensen boeken kunnen bestellen en die dan geleverd worden door jouw lokale boekhandel. In plaats van op zoek te moeten gaan naar de website van je boekhandel – die er lang niet altijd is – en dan maar te hopen dat ze jouw boek net op voorraad hebben.

Bookaroo beoogt precies dat te gaan doen. De initiatiefnemers hebben ervaring vanuit uitgeverij Das Mag en liepen in het verleden al tegen de strikte voorwaarden, regeltjes en commissies aan die Bol eist voor het verkopen van boeken en zien ruimte om boeken aan consumenten te verkopen waarbij ze gebruik maken van deelnemende lokale boekhandels.

De lezer gaat naar bookaroo.nl en doet zijn bestelling. Bookaroo zet die bestelling vervolgens uit bij de dichtstbijzijnde boekhandel. Als die niet binnen een bepaalde tijd reageert, wordt de cirkel van boekhandels die de order in behandeling kunnen nemen, vergroot. Heeft vóór middernacht geen enkele boekhandel laten weten dat hij het boek op voorraad heeft, dan gaat de bestelling naar CB in Culemborg, die het vanuit het magazijn naar de klant stuurt.

Het lijkt heel erg op het systeem van interbibliothecair leenverkeer in Nederland: als leners een aanvraag voor een boek plaatsen dat niet in de eigen collectie is wordt die uitgezet in een netwerk van leverende bibliotheken totdat er eentje is die het kan leveren.

Hoewel ik het een erg sympathiek idee vind ben ik er echter totaal niet van overtuigd dat het een werkbaar concept is. Ik beschouw mezelf als een groot liefhebber van boekwinkels maar het sentiment dat je per se je plaatselijke boekhandel moet steunen als je boeken koopt deel ik toch echt niet. Het is geen museum of bibliotheek met een culturele of educatieve taak maar een commercieel bedrijf dat de uitdaging heeft om in verschuivende markten en met verschuivende interesses van klanten relevant te blijven. En leunen op sentiment dat je boeken bij een boekhandel behoort te kopen levert je dezelfde doelgroep op als die mensen die nog steeds LP’s kopen in platenzaken.

En ook al zou dat sentiment wel wat kunnen opleveren dan denk ik nog dat de boekhandels er zelf niks mee opschieten. Alle deelnemende boekhandels bij Bookaroo zijn, net als de deelnemende bibliotheken in het IBL systeem, simpelweg onzichtbare leveranciers van dat bestelde boek. Boekhandels zijn alleen magazijnen in het Bookaroo-stelsel die wel of niet een boek op voorraad hebben. Heeft jouw lokale boekhandel jouw bestelling niet? Dan gaat die naar een compleet andere boekhandel die in een andere plaats of provincie ligt. Of dus naar het CB die gegarandeerd alle boeken op voorraad heeft liggen.

De kans dat een door mij besteld boek ook daadwerkelijk rechtstreeks afkomstig is van een boekhandel in Deventer is klein. En wat die boekhandel er mee opschiet als dat wel het geval is ontgaat me echt volledig. Nee, Bookaroo verkoopt heel slim een goed gevoel aan boekenkopers maar ook aan boekverkopers die al lang blij zijn dat er concurrentie met Bol kan zijn.

Terwijl de vraag eigenlijk zou moeten zijn hoe het zo ver heeft kunnen komen dat Bol zo veel effectiever de online boekenverkoop heeft weten te organiseren. Waarom kan Bol wel een gigantisch aanbod van (tweedehands) boeken aanbieden die binnen een dag thuisbezorgd worden en hebben de boekhandels nooit de handen ineen geslagen om tien jaar geleden zelf met iets als Bookaroo te komen? Het antwoord is dat boekhandels als geheel onvoldoende naar online verkoop gekeken hebben waardoor Bol nu de spelregels bepaalt.

Ik hoop oprecht dat Bookaroo een succes wordt maar het is niet voor mij bedoeld. Ik koop een product als ik een boek koop en dat wil ik snel en gemakkelijk kunnen doen. Het is een zakelijke transactie, geen emotionele. Ja, ik wil boekwinkels behouden maar die verantwoordelijkheid ligt toch echt bij de winkels zelf om een nieuwe/veranderende doelgroep aan te spreken en te blijven innoveren. Ik ben heel gemakkelijk te motiveren om naar een boekwinkel te gaan maar ik moet wel een reden hebben die verder gaat dan het sentiment alleen. En die opweegt tegen het enorme gemak dat een partij als Bol nou eenmaal biedt.

#

Tweetweekoverzicht week 24 2019: Archief Alkmaar vs YouTube, Kobo community, Facebook zoekhulp, betalen voor online nieuws en Google splitst functionaliteiten Photos en Drive

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

YouTube verwijderde kanaal van Archief Alkmaar

Zo, dat was even schrikken voor het Archief Alkmaar. Vorige week zondag – de 11e internationale archiefdag – bleek dat YouTube het hele kanaal van het archief offline gehaald te hebben. Het haalde zelfs de NOS nieuwspagina’s.

Reden voor deze actie is dat YouTube strenger wil gaan optreden tegen haatfilmpjes en de pijlen meteen richtte op het Tweede Wereldoorlog materiaal dat prominent op het kanaal van Archief Alkmaar voor komt.

Dankzij alle media-aandacht reageerde YouTube (deze keer) wel en herstelde het kanaal de dag erna:

…. om de dag erna meteen weer geconfronteerd te worden met de tussentijds veranderende spelregels van YouTube:

Waarbij YouTube, jawel de dag erna, kennelijk opnieuw nieuwe spelregels bedacht heeft:

Historisch ‘opruiend materiaal’ mag nu kennelijk alleen op YouTube staan als het materiaal bewerkt wordt en *in* het videomateriaal voorzien wordt van context die het een educatief doel geeft. Iets wat juist met historisch materiaal onwerkbaar en onmogelijk is.

Alsof de #filterellende van YouTube dus nog niet erg genoeg was, komen er nu ook veranderende regels bij die het vooral voor onderwijs-, onderzoeks- en culturele erfgoedinstellingen veel lastiger maken om YouTube in te zetten.

Zoals Archief Alkmaar zelf al aangeeft gebruiken veel archieven YouTube om een breed publiek te bereiken maar ik denk dat het serieus tijd is om die keuze te heroverwegen. De prioriteiten en het beleid van YouTube worden primair bepaald door politiek-economische en maatschappelijke belangen en verschuiven met enige regelmaat. Het lijkt me dat archieven niet telkens zouden moeten aantonen dat hun video’s geen inbreuk maken op het auteursrecht of niet aanzetten tot haatacties. Het lijkt me dat in het geval van YouTube het middel erger is dan de kwaal.

Misschien toch maar eens naar Vimeo? Of een gezamenlijk eigen videoplatform oprichten waar geen grote Amerikaanse bedrijven de spelregels kunnen aanpassen als ze daar zin in hebben?

Kobo gaat een community beginnen?

Ook Kobo heeft plannen om een online community op te richten, meldde Good Ereader afgelopen week. Maar als ik dat bericht zo lees dan lijken de plannen vooral bedoeld te zijn om gebruikers – betalende klanten – met elkaar in contact te brengen om problemen op te lossen die door het waardeloze supportsysteem van Kobo zelf niet opgelost worden.

Kobo is launching a new online community where customers can help each other with troubleshooting problems and product support and issues can be reported and solved within the community. Technical issues can be posted online and Kobo employees and other Kobo customers who are experiencing the same problems can post answers.

Iedereen die ooit geprobeerd heeft om iets via Kobo support iets geregeld te krijgen zal enthousiast worden van het idee dat er nu iets beters in de planning staat maar je hoeft niet eens heel erg cynisch te zijn om te constateren dat het bedrijf tot nu toe nauwelijks inspanningen verricht heeft om hun gebruikers van fatsoenlijke ondersteuning te voorzien.

En dat het inrichten van een online community toch vooral een makkelijke oplossing is om te putten uit de ondersteuning die klanten elkaar kunnen geven. Ik kan het weten want ik heb de afgelopen 7 jaren honderden vragen over Kobo ereaders, Kobo accounts en de Kobo website beantwoord die via mijn blog of via mailtjes kwamen ;-)

Maar goed, het is onmogelijk om met een dergelijke community te gaan beginnen zonder een substantiële betrokkenheid vanuit Kobo zelf en dat zou een grote verbetering zijn ten opzichte van de huidige situatie. Of en hoe we dit in Nederland ook gaan zien is daarbij overigens ook nog een vraag. De samenwerking met Bol in Nederland betekent dat Kobo in Nederland nauwelijks op de voorgrond treedt – zelfs op hun eigen website is de default inlog je Bol account – en het ligt dan niet voor de hand dat Kobo zich dan wel ineens gaat profileren met een eigen community in dit land.

Nieuwe Facebook zoekhulp

Dat je heel veel (belachelijk/griezelig veel) informatie via Facebook kunt vinden is geen geheim natuurlijk. Henk van Ess is, voor mij tenminste, *de* expert in het vinden van die informatie maar dat is nog geen sinecure omdat Facebook hun zoekfunctie zo basaal mogelijk lijkt te willen aanbieden.

Reden voor hem, en @djnemec, om een eigen zoekinterface/zoekmachine te maken die de informatie een stuk efficiënter uit Facebook haalt.

De term zoekmachine is eigenlijk niet correct want wat het script doet is je helpen met het samenstellen van een zoekstring op Facebook. Een zoekactiehulp als het ware. Als je de velden ingevuld hebt kun je de gegenereerde URL openen in een nieuw venster en wordt de zoekactie uitgevoerd op de Facebook website.

Nederlanders betalen zelden voor online nieuws

Dat 11% van de Nederlanders een betaalde onlinenieuwsdienst heeft gebruikt is slechts 1 van de vele constateringen die te vinden zijn in de Mediamonitor 2019 (pdf) van het Commissariaat voor de Media. Maar hoewel het tv, radio en social media gebruik ook interessant is, werd mijn aandacht eveneens getrokken door het hoofdstukje over betaalmodellen voor nieuws. Omdat ik daar zelf ook in geïnteresseerd ben natuurlijk.

Reuters Institute – waar het Commissariaat mee samenwerkt voor de Mediamonitor – heeft uitgevers uit 29 landen gevraagd naar de trends en concludeerde:

Subscription and membership is the key priority for the news industry going forward. Over half (52) expect this to be the main revenue focus in 2019, compared with just 27 for display advertising, 8 for native advertising and 7 for donations. This is a huge change of focus for the industry.

Dat muziekstreamingdiensten, online gamingdiensten en natuurlijk videodiensten het heel goed doen zal niemand verrassen. Nieuwsdiensten hebben het een stuk lastiger door de concurrentie met het gratis nieuws en hoewel ook de betrouwbaarheid van dat gratis nieuws ter sprake komt, heeft dat het afgelopen jaar (nog) niet geleid tot een stevige groei in abonnementen op nieuwsbronnen.

Ik ben vooral benieuwd hoe, en of, zich dit de komende jaren verder gaat ontwikkelen dus de Mediamonitor is er eentje om in de gaten te houden.

Google splitst Google Photos en Drive

Google kondigde vorige week in een blogpost aan dat ze op korte termijn gaan stoppen met de integratie van Photos en Drive omdat veel gebruikers het verwarrend vinden hoe dat nu werkt.

En ja, heel erg logisch is ook allemaal niet. Google Photos begon als onderdeel van Google+ waarbij alle geuploade materialen ook automatisch in je Google Drive belandde. Google Drive werd jaren geleden ook als het fundament van alle Google diensten neergezet want de opslag die je daar hebt is/wordt verdeeld over o.a. de bestanden die daar staan maar ook over je mailbox in Gmail en dus je foto’s in Google Photos.

Maar die link is niet 1 op 1. Verwijder je een foto in Google Photos dan werd die ook verwijderd van Drive. Maar bewerkte je de foto in Photos dan zag je de gewijzigde foto niet terug in Drive (alleen het origineel). Andersom was het ook niet altijd even logisch: gooide je een foto weg uit de Photos map in je Drive dan werd die wel verwijderd uit je Google Photos … maar niet als die in een zelf aangemaakt album zat. En mikte je hele mappen met foto’s weg uit Drive dan bleven deze ook gewoon staan in Google Photos.

Reden voor Google om die toch al niet consequentie automatische synchronisatie ook volledig uit te gaan zetten. Met ingang van 1 juli staat die synchronisatie uit en worden de inhoud van de Photos map in Drive en wat er in Google Photos als verschillende types content beschouwd. Google Photos krijgt een ‘Upload from Drive’ knop erbij zodat je zelf de fotos kunt toevoegen die je in Drive hebt staan.

Hierbij zal het dus wel zo zijn dat als de foto’s twee keer voor komen, ze ook twee keer meetellen voor je opslaglimiet. Met het Backup & Sync programmaatje kun je echter nog steeds naar beide plekken uploaden zonder dat het dan twee keer mee telt dus dat wordt voor de fanatieke Google Photos en Drive gebruiker nog essentiëler dan het al was.

#

  • © 2006- 2021 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top